عبوديت2

شكر مجدد برای نعمت شكرگزاری

گاه گفته می شود: ادای حق شكر پروردگار از یك نظر بسیار مشكل است،

زیرا همین كه انسان در مقام شكر بر می آید و این توفیق نصیبش

می گردد و وسائل شكرگزاری در اختیارش قرار می گیرد خود، نعمت تازه ای است كه نیاز به شكر مجدد دارد

و این موضوع به صورت تسلسل ادامه می یابد،

و هر چه انسان تلاش بیشتر در طریق شكر او می كند مشمول نعمت افزونتری می گردد كه قادر بر شكر آن نیست!

ولی با توجه به این كه یكی از طرق ادای حق شكر الهی همان اظهار عجز از ادای شكر اوست

روشن می شود كه قلیلی از بندگان پروردگار - همان گونه كه قرآن بیان فرموده

- به راستی در این مسیر قرار می گیرند.

در حدیثی از امام صادق علیه السلام می خوانیم: كسی پرسید آیا شكر پروردگار حدی دارد

كه اگر انسان به آن حد برسد شاكر محسوب شود؟

فرمود: آری سوال كرد: چگونه؟ فرمود: «یحمدالله علی كل نعمه علیه فی اهل و مال،

و ان كان فیما انعم علیه فی ماله حق اداه؛ خدا را بر تمام

نعمت هایش چه در خانواده و چه در اموال حمد و ستایش كند،

و اگر در اموالی كه به او داده حقی باشد ادا نماید». در حدیث دیگری از همان امام می خوانیم:

«شكر النعمه اجتناب المحارم؛ شكر نعمت، پرهیز از گناه است» و نیز در حدیث دیگری از آن حضرت علیه السلام آمده است

صفحات: 1· 2· 3· 4· 5· 6· 7· 8· 9