[مردم بر سه گروه‌اند:] تكاپوگر پويا كه نجات پيدا مي‌كند و جوينده‌ي كُندرو كه براي او اميدي هست، و تقصيركننده‌ي تبهكار كه سقوطش در آتش است. انحراف به راست و چپ (افراط و تفريط) گمراهي، و جاده‌ي اصلي راه وسط است.((امام علي (ع)

هواخواهانِ باطل از قديم در اكثريّت‌اند و اگر در اقلّيّت باشد، [نقصي براي حق نيست] با اين حال اجرايش امكان‌پذير و قابل تحقّق است. چه اندك است بازگشتِ آن‌چه كه روي گردانده، به گذشته خزيده است.((امام علي (ع)

آن كس كه بهشت و دوزخ را پيش رو دارد، [از بازيچه‌ها و آرزوهاي دور و دراز و بي‌تفاوتي‌ها] رويگردان است.((امام علي (ع)

آن مدعي كه ادعايش اساسي ندارد، هلاكت در انتظار اوست، و كسي كه افترا به واقعيات زند، به استقبال نوميدي و سقوط مي‌شتابد.((امام علي (ع)

به شما هشدار مي‌دهم: خطاهايي كه مردم مرتكب مي‌شوند، چونان اسب‌هاي چموشند كه خطاكاران بر آن‌ها سوار گشته، با افسارهايي از دست رفته، در بيراهه‌ها و سنگلاخ‌ها مي‌تازند. پايانِ اين تاخت و تاز طغيانگرانه، آتش است.((امام علي (ع)

گشايش كارهاي اجتماع در عدالت است و كسي كه عدالت براي او تنگي ايجاد كند، ستم براي او تنگناتر خواهد بود.((امام علي (ع)

سوگند به خدا! من از آن هنگام كه خداوند متعال پيامبرش را به پيشگاه خود خوانده، تا به امروز، هميشه از حقّ قانوني خود رانده شده‌ام و ديگران در قلمرو اختصاصي من به تاختن درآمده‌اند.((امام علي (ع)

من همواره به كمكِ انسان حق‌طلب، اِعراض‌كنندگان از حق را، و با انسانِ حق‌شنو كه مطيع وظايف الهي است، گنهكارِ آشوبگر را خواهم كوفت تا آنگاه كه واپسين روز حياتم فرا رسد.((امام علي (ع)

آن كس به مقصود خويشتن نايل گشت كه پر و بالي داشت و به پرواز درآمد، يا فاقد قدرت بود و از هجوم به مخاطرات خودداري كرد و آسوده شد.((امام علي (ع)