وقف و صدقه جاری در قرآن
وقف درآمدی دارد که موقوف علیهم از آن بهره می‏برند و برآمدی دارد که مردان و زنان مؤمن و خردورز از آن پند می‏گیرند و سالیان متمادی بعد از ارتحال خود از آن سودمند می‏شوند
متن پیام حضرت آیت الله جوادی آملی به همایش احیای سنت وقف

صفحات: 1· 2· 3· 4· 5· 6· 7· 8· 9

آیة الله قاضى انسانى در اوج عرفان

سخن در این مقال از چهره اى است كه باید گفت در روزگاران گذشته كم نظیر و در میان اقران در زمان حیاتش بى نظیر بود و چه بهتر كه اوصاف او را از زبان یكى از بهترین تربیت شدگانش كه در حقیقت تربیت شده قرآن بود یعنى مفسر بزرگ، عارف كم بدیل، فیلسوف خبیر علامه طباطبائى اعلى الله مقامه بشنوید:

صفحات: 1· 2· 3· 4

قناعت عالم ربّانى

چهره ى والایى كه پدرش در زمان مرجع بزرگ، مؤسّس حوزه ى قم، آیت حق، حاج شیخ عبدالكریم حائرى به شغل نجّارى اشتغال داشت، به نقل از پدرش می گفت:

صفحات: 1· 2· 3

طلاب بخوانند

درس اخلاق آیت الله مجتهدى تهرانی
عُرفیات طلبگى
عرفیات غیر از اخلاقیات است. ممكن است شخصى استاد اخلاق باشد ولى از عرفیات هیچ نفهمد. باید استادى را پیدا كرد كه عرفیات را براى انسان بگوید. عرفیات یك سرى مسائلى است كه شاید خلاف شرع نباشد ولى خلاف عُرف جامعه است و عوام‏الناس از انجام آن‏ها، توسط ما روحانیون خوششان نمى‏آید. ما هم براى این‏كه مردم به دین و روحانیت علاقه‏ مند شوند و طرد نشوند باید این‏ها را مراعات كنیم. حالا چند نمونه از عرفیات را مى ‏گوییم:

صفحات: 1· 2· 3· 4· 5

چهار “بال اخلاق” در قرآن

(عفو - صفح - غفران - رحمت)
چهار كلمه‏ى فوق چهار مرحله‏ ى رفتارى را نشان مى‏دهد كه بر حسب اراده و تقوا و تسلط بر نفس، انسان مى  ‏تواند در برابر كسانى كه به او بدى مى‏كنند، عكس العمل نشان دهد.

صفحات: 1· 2

پذیرفتن ولایت على ‏علیه السلام علامت حزب اللّه

«و من یتولّ اللّه و رسوله و الّذین ءامنوا فانّ حزب اللّه هم الغالبون» (1)

صفحات: 1· 2

تفاوت سلام و صلوات در چیست؟
صلوات

«انّ اللّه و ملائكته یصلّون على النّبىّ یا أیّها الّذین ءامنوا صلّوا علیه و سلّموا تسلیماً» (1)

صفحات: 1· 2

نعمت معنوى بهشت چیست؟

یكى از نعمت‏هاى معنوى بهشت، نعمت سلام است كه هنگام ورود به بهشت و بعد از آن، از بهشتیان پذیرایى مى‏كنند:

صفحات: 1· 2

روزى معنوى چیست؟

حضرت امام صادق علیه السلام در ذیل آیه كریمه «فلینظر الانسان الى طعامه‏» (1) فرمودند: منظور از این طعام «علم‏» است، یعنى انسان باید نگاه كند كه علم خود را از چه كسى مى‏گیرد (2) پس طعام «علم‏» است و علم همان روزى معنوى است،

صفحات: 1· 2· 3