مومن كامل

روزی امیرالمؤمنین (ع) از کنار عده ای که نشسته بودند عبور کرد و دید، آنها لباسهای سفید و گران قیمت پوشیده اند، رنگ صورتشان بر افروخته است، خنده آنها زیاد است و با انگشت خود هر کس را که از کنارشان رد می شود مسخره می کنند.سپس به عده ای دیگر رسید که لاغر اندام بودند و رنگ آنها زرد بود و در هنگام سخن گفتن متواضع بودند.

حضرت تعجب کرده و خدمت پیامبر رسید و حال دو گروه متفاوت را که دید، و هر دو گروه خود را مؤمن می دانستند نقل می کند و می پرسد صفت مؤمن چیست؟

پیامبر (ص) سکوتی کرد و سپس فرمود: مؤمن بیست خصوصیت دارد، که اگر یکی از آنها نباشد ایمانش کامل نیست.

به نماز جماعت حاضر می شوند، زکات را در وقت خود می پردازند، به مستمندان رسیدگی می کنند، یتیم را نوازش می کنند، لباسهای پاکیزه می پوشند، کمر به عبادت حق بسته اند راست می گویند، به وعده خود وفا می کنند، در امانت خیانت نمی کنند، زاهد شب و شیر روز هستند….(۱)

۱. شنیدنیهای تاریخ ص ۲۵۴- محجة البیضاء ۴/۳۶۲

منبع : یکصد موضوع ۵۰۰ داستان ، ج۱ ، نوشته ی سید علی اکبر صداقت ، نشر ناصر

نعمت واقعی چیست؟

امام رضا (ع) فرمودند:نعیم دوستی و ولایت بما خاندانست که خداوند بعد از توحید و نبوت از آن سوال خواهد کرد، بنده اگر به لوازم ولایت و محبت وفا کند به نعمتهای بهشت که زوال ندارد می رسد.

نویسنده امام رضا (ع) بنام ابراهیم بن عباس گوید: در خدمت امام بودیم که یکی از فقها سوال کرد معنی نعیم در آیه ی شریفه ی((در آنروز از نعمت سوال خواهید شد)) (سوره ی تکاثر: ۸)آب سرد است.

امام با صدای بلند فرمود: اینطور تفسیر می کنید؟! و هر کسی به نوعی تفسیر می نماید یکی می گوید: منظور آب سرد است، بعضی گویند: مراد خواب است، عده ای گویند: غذای خوش طعم است!!

همانا پدرم از پدرش حضرت صادق (ع) نقل فرمود که با ناراحتی امام به عده ای که اینطور تفسیر می کردند، فرمود: هرگز خدا چیزهائی که به مخلوق تفضّل فرموده سوال نخواهد کرد و منّت نمی گذارد، این کار از مخلوق ناشایست است که از غذا و آب و چیزهائی دیگر که به دیگران داده منت گذارد، چگونه می توان بخدای بزرگ نسبت داد چیزی را که برای مردم شایسته نیست.

ولی نعیم دوستی و ولایت بما خاندانست که خداوند بعد از توحید و نبوت از آن سوال خواهد کرد، بنده اگر به لوازم ولایت و محبت وفا کند به نعمتهای بهشت که زوال ندارد می رسد.(۲)

۲. داستانها و پندها ۴/۱۰۳- ینابیع المودة ۱/۱۱۱

منبع : یکصد موضوع ۵۰۰ داستان ، ج۱ ، نوشته ی سید علی اکبر صداقت ، نشر ناصر

پاداش حجاب

پرسش. حجاب و رعایت آن از وظایف یک زن مسلمان است اما برای ما زنان زحماتی را ایجاد می‌کند. آیا تحمل این زحمات در پیشگاه خداوند اجر و پاداشی دارد؟

حکم حجاب مانند دیگر احکام الهی برای سعادت زندگی انسان وضع شده و برای بهتر شدن زندگی خود بندگان است و درواقع این حکم آرامشی برای زندگی زن و مرد ایجاد می‌کند، و این خود نوعی پاداش است. اما در مقابل زحماتی که فرد در انجام احکام و دستورات الهی تحمل می‌کند، باید توجه داشته باشیم که پاداش‌های الهی لطف خداوند است و نه استحقاق بنده! یعنی وظیفه‌ عبد و بنده در برابر مولا، اطاعت است اما خداوند این‌قدر کریم و مهربان است که ما با وسایلی که خود او در اختیار ما قرار داده، با دست، بافکر و با زبانی که او در اختیار ما قرار داده تلاش می‌کنیم، عبادت و اطاعت می‌کنیم، و او به ما اجر و پاداش می‌دهد و این نهایت لطف الهی را نسبت به بندگانش نشان می‌دهد. شخص باحجاب هم، دستورات الهی را رعایت کرده و این جزیی از تقوای عام است که دستور داده شده؛ زیرا تقوا، حداقل مراتبش این است که انسان گناه انجام ندهد، و واجبات الهی را انجام دهد، پاداش چنین شخص باتقوایی بهشت خواهد بود بنابراین از کلیات مفاهیم قرآنی و روح قرآن برداشت می‌شود: افرادی که حجاب دارند و عفت عمومی را رعایت می‌کنند جزو افراد باتقوا هستند، درنتیجه آن پاداش‌هایی را که برای افراد باتقوا گفته شده برای آن‌ها نیز خواهد بود.

امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند: رَحِمَ‏ اللَّهُ‏ عَبْداً عَفَّ وَ تَعَفَّفَ: رحمت خداوند شامل حال هر عفیف، عفت پیشه‌ای باشد. (ثواب الأعمال و عقاب الأعمال: 183)
امام رضا (علیه‌السلام) از پیامبر اکرم (صلّی‌الله‌علیه‌وآله) نقل می‌کنند: أَوَّلُ مَنْ یَدْخُلُ الْجَنَّةَ شَهِیدٌ وَ عَبْدٌ مَمْلُوكٌ أَحْسَنَ عِبَادَةَ رَبِّهِ وَ نَصَحَ لِسَیِّدِهِ وَ رَجُلٌ عَفِیفٌ مُتَعَفِّفٌ ذُو عِبَادَةٍ: اولین کسانی که وارد بهشت می‌شوند 3 گروه هستند: اول: شهداء؛ دوم: بنده ای که عبادت پروردگارش را نیکو انجام بدهد و برای آقایش خیرخواه باشد؛ سوم: انسانِ عفیفِ عفت‌پیشه‌ای که بندگی خداوند را انجام دهد. (بحار الأنوار 68 : 272)
پیامبر اکرم (صلّی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: خداوند انسانِ آبرومندِ بردبارِ با عفّتِ عفّت‏ پیشه‏ را دوست دارد. (كافى، ج2، ص112، ح8)

از بین بردن گمراه کننده

مردی برای امام حسن (ع) هدیه ای آورده بود، امام به او فرمودند: در مقابل هدیه ات کدامیک از این دو را می خواهی، بیست برابر هدیه ات (بیست هزار درهم) بدهم یا بابی از علم را برایت بگشایم، که بوسیله آن بر فلان مرد که ناصبی و دشمن خاندان ما است غلبه پیدا کنی و شیعیان ضعیف الاعتقاد آبادی خود را از گفتار او نجات دهی، اگر آنچه بهتر است انتخاب کنی من هم بین دو جایزه جمع می کنم (یعنی بیست هزار درهم و باب علم).در صورتیکه در انتخاب اشتباه کنی به تو اجازه می دهم که یکی را برای خود بگیری!

ادامه »

حرم

دود این شهر مرا از نفس انداخته است

به هوای حرم کرب و بلا محتاجم

داستانی آموزنده: «جای خدا حکم مکن»

این داستان، از داستان‌های راستینی است که بسیار آموزنده است و انسان را در مسیر تنبه قرار می‌دهد و می‌فهماند که هر انسان اگر حتی به اندازه ذره‌ای عمل ناپسند انجام دهد سزایش را خواهد دید اگرچه از بزرگ مردان خدا باشد.

«سعد بن معاذ» از بزرگان مدینه، مردی مدبر و شجاع و شخصیتی با نفوذ در میان قبیله خود بود. از این رو در همان دوران جوانی به مقام ریاست قبیله أوس برگزیده شد. او رئيس انصار و فوق العاده نزد رسول خدا(صلى‌الله‌عليه‌وآله) و مسلمين محترم بود، و طورى احترام داشت كه وقتى سواره مى‌آمد، رسول خدا(صلى‌الله‌عليه‌وآله) مى‎‌فرمود: «مسلمين به استقبالش بروند» و خود پيامبر(صلى‌الله‌عليه‌وآله) نیز هنگام ورود او تمام قامت در برابر او بلند می‌شد.

ادامه »

 روایت زیبا درباره ظهور امام زمان علیه السلام

-ابان بن تغلب می گوید امام صادق علیه السلام فرمود:«…آنگاه که او (حضرت قائم علیه السلام)پرچم رسول خدا صلی الله علیه و آله را به اهتزاز در آورد سیزده هزار و سیزده فرشته که سالها منتظر ظهورش بوده اند به زیر پرچمش گرد می آیند(و آماده نبرد می شوند) همان فرشتگانی که با نوح پیامبر در کشتی ، با ابراهیم خلیل در آتش و با عیسی هنگام عروج به آسمان همراه بودند.»1

ادامه »

مبادا از امام حسین (عليه السلام) به پدرش شکایت کنی!!

مرحوم شیخ مرتضی انصاری شاگردان زیادی را تربیت کرد. یکی از طلابی که در درس ایشان شرکت می کرد از لحاظ مالی در مضیقه بود.آن طلبه تصمیم می گیرد هر شب جمعه از نجف به کربلا برود و آقا امام حسین (ع) را زیارت کند.

آن شب جمعه در کربلا از امام حسین علیه السلام در خواست می کند که دو چیز از شما می خواهم؛ یکی خانه و دیگری زن.

ادامه »

حکایتی عجیب از آیت الله میرزای شیرازی

مرحوم آیت الله اراکی از مرحوم آیت الله العظمی میرزا محمد حسن شیرازی (صاحب فتوای تنباکو) نقل کرد که او فرمود: من برای زیارت مرقد منور امام حسین علیه السلام از سامرا به سوی کربلا روانه شدم. در مسیر راه به یکی از طوایفی که در آنجا سکونت داشتند رسیدم و به آنها وارد شدم. رییس طایفه از من احترام شایانی کرد . در این میان زنی نزد من آمد و گفت: سلام بر تو ای خادم عباس.

ادامه »