دعایی در صحیفۀ سجادیه هست که امام زین العابدین(علیه السلام) هنگامی که وارد ماه رمضان می شدند، آن را تلاوت می کردند. بخشی از دعا این است: «اَلْهِمْنا مَعْرِفَةَ فَضْلِهِ وَ اِجْلالَ حُرْمَتِهِ وَ التَّحَفُّظَ مِمّا حَظَرْتَ فِيهِ.» ([خدایا] شناخت برترى این ماه را و بزرگداشت احترامش و خوددارى از آنچه در این ماه ممنوع کردى، به ما الهام فرما.) نه روزه ای که فقط دهانم را ببندم؛ نه روزه ای که فقط سحری و افطاری در آن دیده شود؛ نه روزه ای که فقط از نوشیدن و خوردن اجتناب کنم. در ادامه، امام سجاد(علیه السلام) نکته هایی را بیان می کنند: «وَ اَعِنّا عَلى صِيامِهِ بِكَفِّ الْجَوارِحِ عَنْ مَعاصِيکَ وَ اسْتِعْمالِها فِيهِ بِما يُرْضِيکَ.» (و ما را به روزه داشتن آن با حفظ اعضا از گناهانت و به کارگیری آن ها در آنچه تو را خشنود می سازد، یاری مان کن.)

…در ادامۀ دعا امام سجاد(علیه السلام) از خداوند چنین درخواست می کنند: «حَتَّى لا نُصْغِیَ بِاَسْماعِنا اِلَى لَغْوٍ وَ لا نُسْرِعَ بِاَبْصارِنا اِلَى لَهْوٍ وَ حَتَّى لا نَبْسُطَ اَيْدِيَنا اِلَى مَحْظُورٍ وَ لَا نَخْطُوَ بِاَقْدامِنا اِلَى مَحْجُورٍ وَ حَتَّى لا تَعِیَ بُطُونُنا اِلّا ما اَحْلَلْتَ وَ لا تَنْطِقَ اَلْسِنَتُنَا اِلّا بِما مَثَّلْتَ وَ لا نَتَكَلَّفَ اِلّا ما يُدْنِی مِنْ ثَوابِک وَ لا نَتَعاطَى اِلّا الَّذِی يَقِی مِنْ عِقابِکَ… .» (تا با گوش هایمان سخن لغوی را نشنویم و با چشمانمان به تماشای لهو نشتابیم و دست هایمان را به حرامی نگشاییم و گام هایمان را در امر ممنوعی پیش نگذاریم و تا شکم هایمان به غیراز آنچه حلال نمودی، در خود جای ندهد و زبان هایمان جز به آنچه تو گفته ای، گویا نشود و جز در کاری که به ثواب تو نزدیکم سازد، رنج و زحمت نکشیم و جز آنچه از عقوبت تو نگاه دارد، فرا نگیریم… .)

┈••✾• 🌿🌺🌿 •✾••┈

البته این ها در روزه گرفتن آن گونه که شایسته است، این اصول رعایت نمی شود. ظاهرِ روزه این است که آدم از یک سری مبطلات اجتناب کند؛ ولی حرمت این ماه فراتر از این حرف هاست.

منبع بهار طاعت،جعفر حسن زاده

1. تمرین مدیریت زمان.

2. تقویتِ قدرت بر ایجاد رفتارهای مثبت و اخلاق حسنه و ماندگاری آن.

3. کم کردن جرم و جنایت و مفاسد اجتماعی و فحشا و منکرات در جامعه، حتی در کوچک ترین واحد اجتماعی یعنی خانواده.

4. تقویت قدرت خوب و بجا سخن گفتن.

5. [تقویت] حس نوع دوستی، همزیستی مسالمت آمیز، روابط عمومی سالم، تقویت روحیۀ انفاق و ایثارطلبی در افراد جامعه و توجه ویژه به اقشار آسیب پذیر اجتماع، مثلاً ایتام، فقرا، مساکین، زنان بی سرپرست یا سرپرستِ خانوار؛ چراکه افراد جامعه در انجام خوبی ها و پایبندی به اصول ارزشیِ انسانی و ایمانی بازوی هم هستند.

6. پیشگیری و درمان بیماری های غیرواگیر، نظیرِ قند خون و چربی خون و اضافه وزن و فشارخون و بیماری های قلبی عروقی که بر اثر زندگی ماشینی، پرخوری، کم تحرکی و نیز مصرف غذاهای فست فودی ایجاد می شود.

7. ایجاد حالت توکل بر خداوند و استمراربخشی به آن.

9. ایجاد و تقویت حس اعتمادبه نفس.

┄┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅┄

10. توسل به واسطه های فیض الهی، یعنی چهارده معصوم(علیهم السلام) و تلاش برای استمرار به این مهم.

11. توان انجام حلال و افزایش توان ترک حرام.. اهتمام بر امر به خوبی ها و نهی از بدی ها.

13. افزایش هماهنگی و وحدت [میانِ] مسلمانان.

14. پیشگیری از خشونت های بیجا و کمک به درمان آن و حفظ تعادل روانی.

┄┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅┄

15. جلوگیری از بلوغ جنسی زودرس در دختران و پسران.

16. ازبین بردن شهوت اضافی و جلوگیری از خودآزاری یا دگرآزاری جنسی.

17. پیشگیری از بیماری های تصلّب شرایین، انواع میگرن، سکته های مغزی، چاقی مفرط و کاهش اضافه وزن، به شرط آنکه در افطار و سحر، از پرخوری و بدخوری بپرهیزیم.

18. پیشگیری از دردهای مفصلی و فلج های عضوی.

┄┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅┄

حالا ببینیم امساک از آشامیدن در روز چه فایده ای دارد؟ یکی از فوایدش این است که اگر ازدیاد آب بین بافت های عصبی از بین برود، اعتدال عصبی ایجاد می شود؛ بنابراین از شرّ تشنج های عصبی و عضلانی در امان می مانیم؛ همچنین از بین برندۀ سموم بیولوژیکی یعنی سموم داخلی بدن، ازجمله دی اکسیدکربن (co2) است.

منبع بهار طاعت ،جعفر حسن زاده

«اللّهمَّ وَفِّقْنی فیهِ لِمُوافَقَةِ الاْبْرار»، «بار خدایا در این روز به همراهی با نیکان موفقم گردان».

از گام های دیگر خودسازی، دوستی با افراد صالح و شایسته و همراهی با نیکان است که برگزیدن همراه نیک در سعادت دنیا و آخرت انسان بسیار مؤثر است؛ گفته اند:همنشین تو از تو به باید تا تو را عقل و دین بیفزاید. در قرآن کریم آمده است که مؤمنان عاقبت به خیری و مرگ با نیکان را از خداوند می خواهند؛ «وتوفَنا مع الابرار»،

«ما را با نیکان بمیران.» این نتیجه ی زندگی و عاقبت کار است؛ در حقیقت، تا انسان در طول زندگی با نیکان زندگی نکند، نمی تواند با آنان بمیرد. در روایتی آمده است: «هر کس آن گونه می میرد که زندگی می کند و آن گونه برانگیخته می شود که می میرد».

از امام صادق(علیه السلام) روایت است که فرمود: «استکثروا من الاخوان فانَ لکلَ مؤمن شفاعة»، «با برادران دینی خود زیاد ارتباط برقرار کنید، چرا که هر مؤمنی را نزد خدا شفاعت پذیرفته ای است». مولانا، جلال الدین محمد، مثنوی معنوی از ابن عباس نیز روایت است که گفت:«به پیامبر خدا(صلی‌الله علیه وآله وسلم) گفته شد کدام یک از دوستان بهترین اند؟ فرمود: کسی که دیدارش شما را به یاد خدا بیندازد، گفتارش دانش شما را بیفزاید و کردارش شما را به آخرت تشویق کند».

در قرآن کریم خداوند متعال پیامبرش را از این که با دیگر مردم با مهر و محبت رفتار می کند و با آنان مشورت می کند، مورد تقدیر قرار می دهد و می فرماید: «به لطف خدا با آنان نرم خو شدی و اگر درشت خو و سخت دل بودی از پیرامونت پراکنده می شدند. پس آنان را ببخشای و برای شان آمرزش بخواه و در کار با آنان مشورت نما».

و بهترین رفیق و زیباترین دوست برای انسان رفاقت و دوستی با خداوند است. پیر عارفان در تفسیر عرفانی آیه 31 سوره یوسف «فلما سمعت بمکرهن ارسلت الهنّ…» گوید:

چون عزیز مصر در کار یوسف برفت، و و داستان عشق او همه ی ولایات را گرفت، زبان طاعنان بر او دراز شد، زنان مصر تیر ملامت بر او می انداختند، و او خود را تسلی می داد که معشوق خوب روی به ملامت می ارزد. که گفته اند: آن کس که بار ملامت نکشد عاشق کی بود؟!

زلیخا که این سخنان شنید آنان را فرا خواند تا معشوقش را بدانان بنمایاند، تا بدانند!

و زنان چون جمال یوسف را دیدند، همه از دهشت فرو افتادند و به جای ترنج دستانشان را بریدند، و همگی گفتند: این بشر نیست، این فرشته است!

دعای روز شانزدهم ماه رمضان: «اللّهمَّ وَفِّقْنی فیهِ لِمُوافَقَةِ الاْبْرارِ وَجَنِّبْنی فیهِ مُرافَقَةَ الاْشْرارِ وَآوِنی فیهِ بِرَحْمَتِکَ اِلی دارِ الْقَرارِ بِاِلهِیَّتِکَ یا اِلهَ الْعالَمینَ».

[ذکر این روز «اللّهمّ وفقنی لمرافقة الابرار» است.]

منبع سی گام خودسازی: بر پایه دعاهای روزانه ماه مبارک رمضان/ محمود صلواتی.

پیامبر اسلام(صلی الله علیه و آله وسلم)فرموده اند:«ما مِنْ مُؤْمِنٍ يَصُومُ شَهْرَ رَمَضانَ احْتِساباً اِلّا اَوْجَبَ اللّهُ تَبارَک وَ تَعالَى لَهُ سَبْعَ خِصالٍ.» (هر مؤمنی كه ماه رمضان را فقط برای رضای خدا روزه بگيرد، خدای تبارک وتعالی هفت خصلت را برای او واجب و لازم می کند.)

* «اَوَّلُها يَذُوبَ الْحَرامُ مِنْ جَسَدِهِ.» (اول اینکه هرچه حرام در تنش باشد، محو و ذوب می شود.)

 ┄┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅┄

روزه یک پالایشگاه است: آدم را (از حرام) پاک و تطهیر می کند و نمی گذارد حرام وارد سلول های مغز من و شما شود.

 ┄┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅┄

* «وَ الثَّانِيةُ يُقَرِّبُ مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ.» (دوم، به رحمت خداوند نزديک می شود.)

 ┄┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅┄

* «وَ الثّالِثَةُ قَدْ كَفَرَ خَطِيئَةُ اَبِيهِ آدَمَ.» (سوم، [با روزه گرفتن] خطای پدرش حضرت آدم(علیه السلام) را می پوشاند.)

 ┄┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅┄

* «وَ الرّابِعَةُ يُهَوِّنُ اللّهُ عَلَيْهِ سَكَراتُ الْمَوْتِ.» (چهارم، خداوند لحظات جان كندن را بر او آسان می کند.)

 ┄┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅┄

حتماً انسان هایی را دیده اید که رو به مرگ بوده اند. مرگ فرجامی است که در انتظار همۀ ماست. این روزه ها سکرات موت [یعنی سختی های مرگ] را برای ما آسان می کند.

 ┄┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅┄

* «وَ الْخامِسَةُ اَمانٌ مِنَ الْجُوعِ وَ الْعَطَشِ يَوْمَ الْقِيامَةِ.» (پنجم، از گرسنگی و تشنگی روز قيامت در امان خواهد بود.)

 ┄┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅┄

* «وَ السّادِسَةُ يَطْعَمَهُ اللّهُ مِنْ طَيِّباتِ الْجَنَّةِ.» (ششم، خداوند از خوراكی های [لذيذ و] پاکیزۀ بهشتی او را طعام دهد.)

 ┄┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅┄

* «وَ السّابِعَةُ يُعْطِيهُ اللّهُ بَرائَةً مِنَ النّارِ.» (و هفتم، خداوند دوری از آتش دوزخ را به او عطا فرمايد.)

 ┄┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅┄

بااین حال، اگر کسی گناه سنگینی هم مرتکب شده باشد و توبه و استغفار کند، چرا بخشیده نشود؟!

منبع بهار طاعت،جعفر حسن زاده

چرا روزه مانع از خشم پروردگار است؟ چون شکم را کنترل می کند. شکم که کنترل شد، امیال و شهوات کنترل می شود.

شهوت که کنترل شود، شیطان انگیزه ندارد و هرگاه که شیطان جلو نیامد، گناه وجود ندارد و گناه که نباشد، عذاب هم وجود ندارد: این داستان روزه است. روزه می تواند من را بر امیال و شهواتم مسلط کند؛

┄┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅┄

درنتیجه، شیطان از من دور می شود و زمینۀ گناه به صورت قبل برای من وجود ندارد.

منبع بهار طاعت ، جعفر حسن زاده 

«وَاشْرَحْ فیهِ صَدْری بِاِنابَةِ الْمُخْبِتینَ»، «بار خدایا سینه ام را به توبه ی فروتنان فراخی بخش».

راندن تیرگی ها از دل و گشودگی سینه به انوار الهی، رها شدن از تنگ نظری ها، سطحی نگری ها، خودخواهی ها، دنیا بینی ها و دنیاطلبی ها، از آثار گشودگی سینه است؛ تا انسان در بند خود و اسیر دل است، به جایی نخواهد رسید.

حضرت موسی از خدا گشودگی سینه می خواهد: «ربّ اشرح لی صدری ویسرّلی امری»،«پروردگارا سینه ام را گشایش بخش و کارم را برایم آسان فرما».

خواجه عبداللّه انصاری گوید:«موسی شرح صدر خواست نه شرح قلب، از آن جهت که حرج و تنگی به سینه رسد نه به دل؛ صدر دیگر است و قلب دیگر. صدر در خبر است و قلب در نظر.در کریمه شریفه نیز به پیامبر اسلام شرح صدر نوید داده شده است: «الم نشرح لک صدرک و وضعنا عنک وزرک». «آیا به سینه ات گشودگی عطا نکردیم و بار سنگینت را از تو باز ننهادیم؟».

و این گشودگی سینه بود که پیامبر را دریادل کرد و رحمة للعالمین و صاحب اخلاق پسندیده شد که فرمود: «وَإِنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظیمٍ».

پیر طریقت را از انفاس نیک بختان و بدبختان پرسیدند، گفت:

نَفس بدبخت، دود چراغی است کشته،در خانه ای تنگ و در بسته،و نفس نیک بخت، چشمه ای است روان آراسته به گلهایی الوان.

الهی!به بهشت و حور چه نیازم؟اگر مرا سینه ای گشوده دهی، از آن سینه بهشتی سازم.

دعای روز پانزدهم ماه رمضان: «اللّهمَّ ارْزُقْنی فیهِ طاعَةَ الْخاشِعینَ وَاشْرَحْ فیهِ صَدْری بِاِنابَةِ الْمُخْبِتینَ بِاَمانِکَ یا اَمانَ الْخاَّئِفینَ».

[ذکر این روز «رب اشرح لی صدری» است.]

سی گام خودسازی: بر پایه دعاهای روزانه ماه مبارک رمضان/ محمود صلواتی.

امام حسن علیه السلام  چشمه ای جوشان و خروشان از خورشید پرثمر و بابرکت ولایت است که در ماهی عزیز و با شکوه پا به عرصه هستی نهاد و این ماه را با قدوم پربرکت خود آراست. ماه رمضان چون صدفی می ماند که گوهر بسیار گرانبهایی را در سینه خود دارد و بر خود می بالد و بر ماه های دیگر می نازد.

امام مجتبی علیه السلام  همچون ستاره ای درخشان در این ماه نورافشانی می کند. در آن هنگامه ارج مند، مولودی پا به عالم ناسوت گذاشت که به رموز عالم لاهوت آشنا بود. برگزیده ای که علمش فراتر از تمام علوم و اعجازش فراتر از زمان و مکان بود. امروز منزل رسالت، غرقِ شادی و سرور و دل پاک خاندان عصمت از این فرزند بابرکت خشنود است.

منبع باران کرامت

امروز آسمان و زمین و هرآنچه در آن است غرقِ سرور و شادمانی است؛ زیرا پذیرای میهمان پربرکتی از خاندان پاک رسالت و امامت است؛ زیرا که ستاره درخشانی از میان ستارگان زیبای هدایت طلوع می کند و نسیمی بهاری قلب های سرد و خشک انسان ها را جان تازه ای می بخشد. ای فرزند رسالت و امامت و ای کوثر ولایت، میلادت مبارک باد.

عمریست دخیلم به ضریحی که نداری

منبع باران کرامت

در سال سوم هجرت و در شب نیمه ماه رمضان _ که بهترین ماه های خداست _ خانه امیرمؤمنان علی علیه السلام و فاطمه سلام الله علیها میزبان قدوم مولود مبارکی شد که شادی را با خود به خانه وحی آورد.

در این شب فرخنده، سبط اکبر پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم)، حضرت امام حسن علیه السلام چشم به جهان گشود و شهر مدینه را غرق نور کرد. امام علی علیه السلام، هم بر تولد میوه دلش امام حسن علیه السلام و هم بر ولادت وصی و جانشین خود _ که حافظ آرمان رسول خدا صلی‌الله علیه وآله وسلم بود _ شادمان گشته بود.

ازاین رو فاطمه سلام الله علیها که خانه اش روشنی دیگری از نور امامت گرفته، لبخند می زد و پیامبر نیز بر تبسم علی و فاطمه متبسم بود؛ چرا که خانه ای برای باغبانی عدالت برافراشته بودند و فرزندانی در مقام امامتْ در سنگر حفاظت از رسالت، تربیت می کردند

┅═══❈ 🔅 ❂ 🌙 ❂ 🔅 ❈ ═══┅

امام حسن علیه السلام نخستین میوه این بوستان بود که از چهره رسولْ زینت و از دریای معطر بتولْ عطر گرفته بود. زیبا فرزندی که صورتی آراسته و سیرتی مزین اوصاف رسول مکرم داشت.

منبع باران کرامت