چند توصیه از حضرت آیت ا… العظمی بهجت فومنی (رضوان ا…)

چند توصیه از حضرت آیت الله بهجت (ره) :

برای دوری از ریا ، لاحول و لا قوه الا بالله را زیاد بگویید
برای درمان عصبانیت ، صلوات زیاد بفرستید
برای تمرکز فکر ، لا اله الا الله زیاد بگویید
شادی روحش صلوات

روایتی از کتاب اسرار آل محمد (صلوات الله علیهم اجمعین)

در مقدمه باید گفت امام صادق (علیه السلام) درباره کتاب اسرار آل محمد می فرماید: این کتاب الفبای ولایت ما است. روایت ذیل از این کتاب است:
امیرالمومنین علی (علیه السلام) در حال غسل دادن پیکر پیامبر (صلی الله عليه وآله وسلم) بود ، سلمان فارسی خدمت حضرت رسید عرض ادب کرد و به حضرت گفت: یا اباالحسن خلیفه را انتخاب کردند . امیرالمومنین علی (علیه السلام) فرمودند: اولین کسی که با ابوبکر بیعت کرد ، چه کسی بود؟
سلمان گفت : پیرمردی بود که از بس نماز خوانده بود پیشانیش پینه بسته بود و عصا بر دست داشت و در مقابل خط شکن شد و گفت : خیلی وقت بود منتظر چنین ملاقاتی بودم و جلو رفت و دست بیعت داد و از مسجد خارج شد .
امیرالمومنین علی (علیه السلام) به سلمان فرمود: فهمیدی او چه کسی بود؟ سلمان گفت: نه یا علی . علی (علیع السلام) فرمود: همانا او ابلیس بود.

امام علی(ع) مالک اشتر را چگونه معرفی می‌کند؟

مالک بن حارث اشتر نخعی، از اصحاب و یاران نزدیک امام على(ع) است که مقام علمى، اجتماعى، سیاسى و مبارزاتى او زبانزد عام و خاصّ بود.

ادامه »

نامه ایی که منشور عدالت سازمان ملل شد

امیر المومنین علی (علیه السلام) بعد از اینکه مالک اشتر به حکومت مصر منصوب کرد، چند نصیحت و نحوه حکومت داری را در قالب نامه به مالک آموخت. این بنده حقیر، فقط یک بند از آن را برای دوستان خوبم بیان میکنم ، که امروزه این نامه منشور عدالت شده است و این بند این است:

مولانا امیرالمومنین علی(علیه السلام) فرمودند: « ای مالک ! حاکم عادل آن حاکمی است که رعیتش جلوی آن نترسد و نلرزد و گفته خود را به

راحتی بگوید و برای خود هیبت ایجاد نکندکه زبان رعیت جلویش بند آید. »

استغفـــرالله رَبـــیِ و اَتـــُوبُ الیــه…

عارف بالله ، عبد صالح حضرت آیت الله العظمی بهجت (رضوان الله):

اگــر میخـــواهیــد در کـارتـان گـره نیــوفتــد

و مـــوفـــق شـــویــد تـا میتــوانیــد استغفـار کنیــد

“اگـــر اثــر نکــرد جـــوابگــویـــش مـــن هستـم”

سه مصیبتی که انسان هر روز گرفتار آنهاست

شخصى محضر امام زین العابدین(ع) رسید و از وضع زندگیش شکایت نمود.

امام(ع) فرمود:
بیچاره فرزند آدم هر روز گرفتار سه مصیبت است که از هیچ کدام از آنها پند و عبرت نمى گیرد. اگر عبرت بگیرد دنیا و مشکلات آن برایش آسان مى شود.

مصیبت اول این که ، هر روز از عمرش کاسته مى شود. اگر زیان در اموال وى پیش بیاید غمگین مى گردد، با این که سرمایه ممکن است بار دیگر باز گردد ولى عمر قابل برگشت نیست .
دوم هر روز، روزى خود را مى خورد، اگر حلال باشد باید حساب آن را پس ‍ بدهد و اگر حرام باشد باید بر آن کیفر ببیند.
سپس فرمود: سومى مهم تر از این است .گفته شد آن چیست؟
امام فرمود:
هر روز را که به پایان مى رساند یک قدم به آخرت نزدیک شده اما نمى داند به سوى بهشت مى رود یا به طرف جهنم .

پی نوشت ها:
بحارالانوار جلد ۷۸، صفحه ۱۶۰

عشق امیرالمومنین (علیه السلام)

این روایت را شیخ داود درویشی در هیئت الرضا (علیه السلام) نقل کردند خیلی روایت جالبی است . امیدوارم هر کسی این روایت رو می خواند به عشق علی (علیه السلام) افتخار کند. فایل صوتی در ادامه مطلب

روایــت: می گویند خلیفه سوم عثمان برای اباذر پول فرستاد. حاملان پول می گویند: خانه اباذر آمدیم دیدیم برای زیر سرش بالش ندارد، قوت ونان برای خوردن ندارد، پول را به اباذر دادیم پول را برگرداند و گفت: این را به عثمان بده و بگوئید اباذر گفت : اَصبَحتُ غنیّاً بولایة مُولانا امیرالمومنین علی(علیه السلام) یعنی صبح کردم در حالی که غنی و پولدارم به ولایت علی بن ابی الطالب.

اگر لذت بردید شادی روح پرفتوح امبرالمومنین علی (علیه السلام) صلوات

روایتی از اصول کافی در جایگاه حمد

مسمع ابن عبدالملک می گوید: ما بهمراه جمعی در منا دور امام صادق نشسته بودیم . ظرف انگوری کنار امام صادق (عليه السلام) بود حضرت میل می کردند ما هم می خوردیم مدتی گذشت فقیری آمد از آنجا رد شد رو کرد به امام صادق و گفت: آقا من فقیرم اگر ممکن است یک مرحمتی بکنید .

ادامه »

 ولایت (شعر بسیار زیبای ولایت)

چشم وا کن احد آیینه دیگر شد و رفت
دشمن باخته بر جنگ مسلط شد و رفت
آنکه انگیزه اش از جنگ غنیمت باشد
با خبر نیست که طاعت به اطاعت باشد…..
داد و بیداد که در بطن طلا آهن بود
چه بگویم که غنیمت رکب دشمن بود
داد و بیداد که برادر ، برادر تنهاست
جنگ را وامگذارید پیمبر تنهاست

یک به یک در ملا عام و نهانی رفتند
همه دنبال فلانی و فلانی رفتند
همه رفتند غمی نیست علی می ماند
جای سالم به تنش نیست ولی می ماند

مرد مولاست که تا لحظه آخر مانده
دشمن از کشتن او خسته شده ، درمانده
در دل جنگ نه هر خار وخسی می ماند
جگر حمزه اگر داشت کسی می ماند

مرد آن است که سر تا به قدش غرق به خون
آنچنانی که علی از احد آمد بیرون
می رسد قصه به آنجا که علی دلتنگ است
می فروشد زرهی را که رفیق جنگ است
چه نیازی دگر این مرد به جوشن دارد
وان یکاد از نفس فاطمه بر تن دارد

کوچه آذین شده در همهمه آرام آرام
تا قدم رنجه کند فاطمه آرام آرام
فاطمه ، قاطمه با رایحه گل آمد
ناگهان شعر حماسی به تغزل آمد

می رسد قصه به آنجا که جهان زیبا شد
با جهاز شتران کوه احد بر پا شد
و از آن آینه با آینه بالا می رفت
دست در دست خودش یکتنه بالا می رفت

تا که از غار خرا بعثت دیگر آرد
پیش چشم همه از دامنه بالا می رفت
تا شهادت بدهد عشق ولی اله ست
پله پله از آن ماذنه بالا می رفت

پیش چشم همه دست پسر بنت اسد
بین دست پسر آمنه بالا می رفت

گفت اینبار به پایان سفر می گویم
بارها گفته ام بار دگر می گویم
راز خلقت همه پنهان شده در عین علی است
کهکشان ها نخی از وصله ی نعلین علی است

واژه واژه شنیدند صدا را اما
گفتنی ها همه گفته شد آنجا اما
سوخت درآتش و برآتش خود دامن زد
آنکه فهمید و خودش را به نفهمیدن زد

شهر این بار کمر بسته به انکار علی
ریسمان هم گره انداخته در کار علی
بگذارید نگویم که احد می لرزد
در و دیوار از این قصه به خود می لرزد

می نویسم که شب تار سحر می گردد
یک نفر مانده از این قوم که بر می گردد
«حمیدرضا برقعی»