آداب معاشرت در خانواده را اگر به درستی رعایت کنید، بدون شک صاحب خانواده‌ای خواهید بود که همه آرزوی آن را دارند و روابطی با یکدیگر خواهید داشت که همه به آن غبطه می‌خورند.










آداب معاشرت در خانواده چیست؟


افراد، خانواده را تشکیل می‌دهند و جایی که در آن با یکدیگر زندگی می‌کنند، خانه نام دارد. چرا باید نحوه رفتار درست را با تک‌تک اعضای خانواده رعایت کنید. بسیاری از افراد گمان می‌کنند که مودب بودن تنها برای بیرون از خانه و در جمع افراد غریبه لازم است و در جمع خانواده می‌توانند هر طور که دوست دارند، رفتار کنند.

این تفکر، کاملا اشتباه است. شما باید در هر جایگاهی که هستید، حتی در جایگاه والدین و بزرگتر خانواده، لازم است نحوه رفتار درست و اصولی با اعضای خانواده را رعایت کنید.

شما با رعایت ارتباط مؤثر و خوب با یکدیگر می توانید محیط خانواده را گرم و دوست داشتنی‌تر کنید.

 

ادامه »

 خانواده دارای کارکردهای فراوانی است که برخی از آن ها زمینه‌های دینی و فرهنگی دارند و برخی نیز بر مبنای طبیعت و فطرت انسان ها به وجود آمده است. ناگفته نماند که کارکردهای دینی و فرهنگی در انطباق کامل با کارکردهای طبیعی و فطری قرار دارند و از یکدیگر جدا نیستند.

مهم ترین کارکردهای خانواده را می توان به این ترتیب بر شمرد.
حفظ نسل
اصلی ترین کارکرد طبیعی خانواده عبارت از تولید فرزندان و نگهداری و حفظ زندگی آنان است. همین کارکرد خانواده است که اصل و نسل انسان را بر روی زمین نگه داشته است. اسلام به سبب تطابق و هماهنگی اش با طبیعت، به این کارکرد اهمیت بسیار می دهد. پیامبر اکرم (صلی الله علیه واله وسلم) در این باره می فرمایند: «من به فرزند آوردن شما افتخار می کنم.» دین و آیین ما برای تشویق مادران به آوردن فرزند دوران بارداری را برای آنها همچون عبادت بزرگی دانسته است. یکی از دستاوردهای مهم این کارکرد، حفظ و نگهبانی دقیق از خط توارث و نسب انسان و خانواده ها و نیز جلوگیری از در آمیختن نسب ها (با اختلاط انساب) است. برای حمایت از این کارکرد مهم خانواده است که اسلام روابط آزاد مرد و زن را در جامعه نهی کرده است و هر دوی آن ها به ویژه زنان را به عفت و پاکدامنی دعوت می کند و پوشش حجاب را برای آنان واجب می شمارد.

انتقال تجربه
کارکرد مهم دیگر خانواده، آموزش زندگی فردی و اجتماعی و انتقال تجربه های به دست آمده در طول زندگی به فرندان است. این کارکرد و وظیفه سبب نگهداری از فرزندان (پسر یا دختر) در مقابل خطرات طبیعی، اجتماعی، و بشری می شود. این کارکرد پس از بلوغ و حتی پس از استقلال فرزندان و جدا شدن آنان نیز بسیار مهم و ضروری است. اسلام به این مهم توجه بسیار کرده و دستورهای فراوانی در این باره به والدین داده است. این کارکرد را نیز می توان طبیعی دانست، زیرا در حیوانات هم دیده می شود و خانواده ای که از این کارکرد تهی باشد نوعی خانواده مسخ شده است که نمونه های آن را در غرب فراوان می توان یافت.

ادامه »

پاداش ترک نگاه حرام در دنیا و آخرت
امام صادق علیه‌السلام:
1 النظرهُ سهمٌ مِن سِهام إبلیس مسمومٌ، مَن ترکها لِلّه عزّوجلّ لا لِغیره أعقبه الله أمناً و إیماناً یجدُ طَعْمَه.

نگاه به (نامحرم) یکی از تیرهای زهرآلود شیطان است، هرکس به خاطر خدای بزرگ و بلندمرتبه، نه به خاطر غیر او، آن را ترک نماید در پی آن خداوند آرامش و ایمانی به او ارزانی فرماید که طعم آن را بیابد.[1]

امام صادق علیه‌السلام:
2 من نظر إلی امرأهٍ فَرفَعَ بصرَه إلی السماء أو غمّضَ بصرَه لَم یرتَدَّ إلیه بصرُه حتی یزوِّجَه الله عزّوجلّ مِنَ الحُور العین.

کسی که نگاهش به زنی (نامحرم) بیفتد و فوراً چشم خود را به‌طرف آسمان کند یا آن را فروببندد، چشم خود را برهم نمی‌زند مگر این‌که خدای بزرگ و بلندمرتبه از حوریان بهشتی به ازدواج او درآورد.[2]

حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام:
3 مَن غَضَّ طَرفَه أراح قلبَه.

هرکس (در برابر گناه) چشم خود را فروبندد، دلش را آسوده گرداند.[3]

امام صادق علیه‌السلام:
4 کُلُّ عَیْنٍ بَاکِیَةٌ یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ إِلاَّ ثَلاَثَةَ أَعْیُنٍ عَیْنٌ بَکَتْ مِنْ خَشْیَةِ اَللَّهِ وَ عَیْنٌ بَاتَتْ سَاهِرَةً فِی سَبِیلِ اَللَّهِ وَ عَیْنٌ غُضَّتْ عَنْ مَحَارِمِ اَللَّهِ

امام صادق از پدرش علیهما السّلام روایت کرده که رسول خدا صلّى اللّٰه علیه و اله و سلّم فرموده است: هر دیده‌اى در روز قیامت گریان است جز سه دیده: چشمى که از خوف خدا اشک ریزد، و دیده‌اى که در راه خدا بیدارى کشد(چون مرزدار یا دیدبانى که در شب دیدبانى کند)سوّم چشمى که از محرّمات الهى خود را بپوشد و بر هم نهد.[4]

حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام:
5 من غَضَّ طرفه قلَّ أَسَفهُ و أمِنَ تلفهُ.

هر کس (از گناه) چشم فروبندد اندوهش کمتر شده و از نابودی در امان ماند.[5]

بهترین زنان
حضرت زهرا سلام‌الله علیها:
6 خیرٌ للنِّساء أن لا یَرَین الرجالَ و لا یراهنَّ الرجال.

بهترین چیز برای زنان این است که (بدون ضرورت) مردان نامحرم را نبینند و مردان نامحرم نیز به آنان ننگرند.[6]

ادامه »

مباهله از ریشهٔ «بهل» می باشد و «بهل» در اصل به معنای رها کردن ،وانهادن و ترک نمودن است .

«بُهْلَه» و «بَهْلَه» به معنای لعنت کردن است .، بَهَلَهُ : لَعَنَهُ، يَهْلَةُ اللَّهِ : لَعْنَةُ اللّه. 

«إبتهال» از باب افتعال به معنای تضرّع و تلاش در دعا .

« مُباهَلَه» از باب مفاعله به معنای « مُلاعَنَه » یعنی: دو نفر، یا دو گروه در یک موضوع مورد اختلاف با یکدیگر اجتماع کنند و از خدا بخواهند که لعنت خود را بر شخص یا گروه ستمگر قرار دهد. 

نیایشگری که جز خدا همه چیز را فرو نهاده، با یک اخلاص فقط به خدا توجّه می کند ،نیایشِ او را «ابتهال» گویند.

دو طرف متخاصم پس از مباهله یکدیگر را یله و رها کرده در معرض لعنت خدا قرار می دهند.

شخصی که از کسی بیزاری جسته او را مورد لعن قرار می دهد، او را وانهاده به حال خود ترک می کند.

آیۀ مباهله
آیه 61 سوره مبارکه ،آل عمران، به «آیه مباهله معروف است زیرا در این آیه پیامبر اکرم صلى اللّه عليه و آله وسلم و مأموریت یافته که با نصارای نجران مباهله کند :

«فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ» ؛

پس از آنچه از دانش به تو داده شده، اگر کسی در مورد او حضرت عیسی با توجّه به محاجه و ستیز برخیزد، پس بگو بیایید ما فرزندان خود و شما فرزندان خود را فراخوانیم ما زنان خود و شما زنان خود را فراخوانیم ما خویشتن خود و شما خویشتن خود را دعوت کنیم آنگاه مباهله کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.

منبع:مباهله، سند هویت شیعه/ علی اکبر مهدی پور

 امام صادق علیه السلام به نقل از امام باقر علیه السلام فرمودند: اگر بگویم اسم اکبر(اسم اعظم) در این دعاست درست است و اگر مردم بدانند چه اجابتی در آن نهفته است سراسیمه به تعلیم آن روی می آورند. من این دعا را بر حاجاتم مقدم می کنم و دعایم به اجابت می رسد.

این همان دعای مباهله است که(پس از دستور مباهله) در آیه شریفه) فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ(جبرئیل بر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نازل شد و ایشان را از این دعا آگاه ساخت. به ایشان فرمود تو و جانشینت(امام علی علیه السلام) و دو نوه ات و دخترت بیرون روید و با این دعا با آن گروه مباهله کنید. امام صادق علیه السلام می فرمایند:گنج های دانشی که نزد خداوند است بهتر و باقی تر(از هر چیز) است، پس با این دعا از خداوند طلب شفاعت کنید و از کسانی که اهلیتش را ندارند _همچون سفیهان و منافقان_ کتمان نمایید. دعا این است:

«اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ بَهَائِکَ بِأَبْهَاهُ وَ کُلُّ بَهَائِکَ بَهِیٌّ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِبَهَائِکَ کُلِّهِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ جَلَالِکَ بِأَجَلِّهِ وَ کُلُّ جَلَالِکَ جَلِیلٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِجَلَالِکَ کُلِّهِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ جَمَالِکَ بِأَجْمَلِهِ وَ کُلُّ جَمَالِکَ جَمِیلٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِجَمَالِکَ کُلِّهِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ کَمَا أَمَرْتَنِی فَاسْتَجِبْ لِی کَمَا وَعَدْتَنِی

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ عَظَمَتِکَ بِأَعْظَمِهَا وَ کُلُّ عَظَمَتِکَ عَظِیمَهٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِعَظَمَتِکَ کُلِّهَا اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ نُورِکَ بِأَنْوَرِهِ وَ کُلُّ نُورِکَ نَیِّرٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِنُورِکَ کُلِّهِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ رَحْمَتِکَ بِأَوْسَعِهَا وَ کُلُّ رَحْمَتِکَ وَاسِعَهٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِرَحْمَتِکَ کُلِّهَا اللَّهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ کَمَا أَمَرْتَنِی فَاسْتَجِبْ لِی کَمَا وَعَدْتَنِی

ادامه »

در کتاب مفاتیح الجنان برای روز شریف مباهله(بیست و چهارم ذی الحجه) توصیه به اعمال زیر شده است: اوّل: غسل دوّم: روزه سوّم: دو رکعت نماز و آن مثل روز عید غدیر است در وقت و کیفیّت و ثواب و آیة الکرسى که در نماز مباهله است تا هُمْ فیها خالِدُونَ است. چهارم: خواندن دعاى مباهله که شبیه به دعاى سحرهاى ماه رمضان است و من اختیار مى کنم روایت شیخ را در مصباح فرموده دعاء روز مباهله روایت شده است.
 

  
امام صادق علیه السلام به نقل از امام باقر علیه السلام فرمودند: اگر بگویم اسم اکبر(اسم اعظم) در این دعاست درست است و اگر مردم بدانند چه اجابتی در آن نهفته است سراسیمه به تعلیم آن روی می آورند. من این دعا را بر حاجاتم مقدم می کنم و دعایم به اجابت می رسد. این همان دعای مباهله است که(پس از دستور مباهله) در آیه شریفه: فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ،جبرئیل بر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نازل شد و ایشان را از این دعا آگاه ساخت. به ایشان فرمود تو و جانشینت(امام علی علیه السلام) و دو نوه ات و دخترت بیرون روید و با این دعا با آن گروه مباهله کنید. امام صادق علیه السلام می فرمایند:گنج های دانشی که نزد خداوند است بهتر و باقی تر(از هر چیز) است، پس با این دعا از خداوند طلب شفاعت کنید و از کسانی که اهلیتش را ندارند _همچون سفیهان و منافقان_ کتمان نمایید. دعا این است:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ بَهَائِكَ بِأَبْهَاهُ وَ كُلُّ بَهَائِكَ بَهِيٌّ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِبَهَائِكَ كُلِّهِ‏

خدايا از تو درخواست مى ‏كنم بحق نورانيترين مراتب انوارت در صورتى كه تمام مراتب آن نورانى است خدايا پس درخواست ميكنم بحق تمام مراتب نورانيتت

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ جَلاَلِكَ بِأَجَلِّهِ وَ كُلُّ جَلاَلِكَ جَلِيلٌ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِجَلاَلِكَ كُلِّهِ‏

خدايا از تو درخواست ميكنم بحق عاليترين مراتب جلالت در صورتى كه تمام مراتب جلالت عالى است خدايا پس از تو درخواست مى‏ كنم بحق تمام مراتب جلالت

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ جَمَالِكَ بِأَجْمَلِهِ وَ كُلُّ جَمَالِكَ جَمِيلٌ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِجَمَالِكَ كُلِّهِ‏

خدايا از تو درخواست مى ‏كنم بحق نيكوترين مراتب جمالت در صورتى كه تمام مراتب جمالت نيكو است خدايا پس درخواست مى‏ كنم بحق تمام مراتب جمالت

ادامه »

توی اسارت، عراقی ها برا تضعیف روحیه ی ما فیلمای زننده پخش می کردند ، ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﺭﻭ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩ .

ﻋﺮﺍﻗﯽ ﻫﺎ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻭ ﺑﺮﺩﻧﺶ ﺑﯿﺮﻭﻥ ، ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺍﺯﺵ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ …

ﺑﺮﺍ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻣﺎ ﺭﻭ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻥ ﺑﻪ ﺣﯿﺎﻁ ﺍﺭﺩﻭﮔﺎﻩ، ﻭﺍﺭﺩ ﺣﯿﺎﻁ ﮐﻪ ﺷﺪﯾﻢ ﺍﻭﻥ ﺑﺴﯿﺠﯽ ﺭﻭ ﺩﯾﺪﯾﻢ

ﯾﻪ ﭼﺎﻟﻪ ﮐﻨﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺗﺎ ﮔﺮﺩﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺶ داخل چاله فقط سرش پیدا بود،

ﺷﺐ ﮐﻪ ﺷﺪ ﺻﺪﺍﯼ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﮐﺒﺮ ﻭ ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﻭﻥ ﺑﺴﯿﺠﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ

ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺮﺍﻧﺶ ﺑﻮﺩﯾﻢ ، ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﺷﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺷﻬﯿﺪ ﺷﺪﻩ، ﺧﯿﻠﯽ دنبال بودیم ﻋﻠﺖ ﻧﺎﻟﻪ ﻭ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺩﯾﺸﺒﺶ ﺭﻭ ﺑﺪﻭﻧﯿﻢ.

ﻭﻗﺘﯽ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن ﻋﻠﺘﺶ ﺭﻭ ﮔﻔﺖ ﻣﻮ ﺑﻪ ﺗﻨﻤﻮﻥ ﺭﺍﺳﺖ ﺷﺪ .

ﻣﯽ ﮔﻔﺖ: ﺯﯾﺮ ﺧﺎﮎ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﻮﺷ ﻬﺎﯼ ﺻﺤﺮﺍﯾﯽ ﮔﻮﺷﺖ ﺧﻮﺍﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻩ،

ﻣﻮﺷﻬﺎ ﺣﺲ ﺑﻮﯾﺎﺋﯽ ﻗﻮﯼ ای ﺩﺍﺭﻥ ، ﻭﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺩﻭﺳﺘﺘﻮﻥ ﺷﺪﻥ ﺑﻬﺶ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﮔﻮشت ﺑﺪﻧﺶ ﺭﻭ ﺧﻮﺭﺩﻥ.

ﻋﻠﺖ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻭ ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎﺵ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮﺩﻩ ، ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﺭﻭ ﺁﻭﺭﺩﯾﻢ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.

بعضی از جوونهامون اینجور برای حفظ ایمانشون ، برا اینکه مرتکب گناه نشن از جونشون گذشتن ولی ما برا رسیدن به گناه چه کارها که نمیکنیم .

اونوقت بعضی ها ساعت ها پای انواع برنامه های ماهواره ای که ضد دین و ضد ارزش هست می نشینند ، تو کانال های تلگرامی آنچنانی عضو هستند که  همین ها باعث شدن به تدریج از خدا و اسلام فاصله بگیرند ، ولی برا برگشت به آغوش پر از محبت خدا هیچ وقت دیر نیست ، یه ذره از شهدا یاد بگیریم و بیشتر مواظب اعمال و رفتارمون باشیم.

منبع: خاطراتی از شهدا

دوستی قبل از ازدواج

دوستی دختر و پسر قبل از ازدواج

پرسش:

دوستی دختر و پسری که بعدها با یکدیگر ازدواج کنند و طیّ سال ها با هم در ارتباط باشند، ایراد شرعی دارد؟

پاسخ:

اگر پسری بخواهد با دختری ازدواج کند می تواند مقدمات آن را انجام دهد. از جمله‌ مقدمات ازدواج آشنایی با افکار و وضعیت خانوادگی و شرایط طرفین است. در این موارد پسر و دختر نمی توانند به قصد شهوت به یکدیگر نگاه کنند و مطالب و سخنان شهوی را به یکدیگر بگویند. فقط می توانند به مقدار لازم از نظریات یکدیگر با خبر شوند. نیز نباید در جایی خلوت که دیگران نتوانند به آن  رفت و آمد کنند باشند

بنابراین چنین دختر و پسری هیچ گونه فرقی با دیگر نامحرم ها ندارند. در نتیجه نگاه کردن به قصد لذت به یکدیگر، دست دادن و یا هر گونه تماس بدنی، خلوت کردن در محیط دربسته، عدم رعایت حجاب و پوشش کافی در مقابل یکدیگر، رفت وشد و اختلاط به گونه ای که زن و شوهر با همدیگر دارند، خلاصه هر گونه روابطی که بین دو نامحرم حرام باشد، دختر و پسر باید از آن پرهیز کنند.

پس دوستی و ارتباط دختر و پسر که منجر به گناه شود، شرعاً حرام است، ولی اگر ارتباط هیچ گونه گناه را در پی نداشته باشد (که بعید است) اشکال ندارد.

منبع:احکام محرم ونامحرم

ما پیوسته درباره حجاب، مطالب مختلفی شنیده ایم ولی مسأله اصلی و بنیادین، عفت است؛ عفت فراتر از حجاب است.

عفت، یعنی صیانت نفس از چیزهایی که حرام است یا انجام آن شایسته نیست، حضرت علی علیه السلام درباره حقیقت عفت می فرماید:

{الصبر علی الشهوة عفة؛ عفت، مقاومت در برابر شهوتهاست} و در روایت دیگری می فرماید: «العفاف زهادة؛ عفاف، بی رغبتی نسبت به خواسته های نفسانی است». شهید مطهری، در تعریف عفاف می گوید: «عفت حالتی نفسانی است، به معنی رام بودن قوه شهوانی تحت حکومت عقل و ایمان، و تحت تأثیر قوة شهوانی نبودن».

و اما عفیف به کسی گفته می شود که در برابر خواسته های نفسانی، از جمله کششهای جنسی، مقاومت نموده، خود را حفظ کند.

حجاب، همان پوشش ویژه و عفت، یک خصلت، بینش و منش است. .

حجاب پوشش بیرونی است، ولی عفت، هم پوشش بیرونی و هم پوشش درونی است.

حجاب می تواند ریایی، تحمیلی، ظاهری یا غیر اختیاری باشد؛ ولی عفت، یک خصلت و ارزش اختیاری است. عفت نمودهای گوناگونی دارد؛ از جمله: عفت در نگاه، عفت در سخن، عفت در شهوت، و… ممکن است کسی حجاب مناسب داشته باشد ولی عفت در نگاه سخن گفتن و یا امور جنسی نداشته باشد که این خود نمونه حجاب بدون عفت است، بنابراین برای سالم سازی جامعه باید به دنبال عفت عمومی باشیم تا حجاب آگاهانه گسترش یابد.

منبع:حجاب حریم پاکی ها/سبطین