تاثير شير
مرحوم شهيد آية اللّه حاج شيخ فضل اللّه نورى را در زمان مشروطه به دار زدند.
اين مجتهد عادل انقلابى , عليه مشروطه غيرمشروعه آن زمان قد علم كرد.
با اين كه اول مشروطه خواه بود, اماچون مـشـروطـه در جـهت اسلام نبود, با آن مخالفت كرد.
عاقبت او راگرفتند و زندانى كردند.
شيخ پـسرى داشت .
اين پسر, بيش از بقيه اصرار داشت كه پدرش را اعدام كنند.
يكى از بزرگان گفته بـود, مـن بـه زندان رفتم و علت را از شيخ فضل اللّه نورى سؤال كردم .
ايشان فرمود:خود من هم انتظارش را داشتم كه پسرم چنين از كار درآيد.
چـون شـيخ شهيد, اثر تعجب را در چهره آن مرد ديد, اضافه كرد:اين بچه در نجف متولد شد.
در آن هـنگام مادرش بيمار بود, لذا شيرنداشت .
مجبور شديم يك دايه شيرده براى او بگيريم .
پس از مـدتى كه آن زن به پسرم شير مى داد, ناگهان متوجه شديم كه وى زن آلوده اى است , علاوه بر آن از دشمنان اميرالمومنين (ع ) نيز بود…. كـار ايـن پـسـر به جايى رسيد كه در هنگام اعدام پدرش كف زد.
آن پسر فاسد, پسرى ديگر تحويل جامعه داد به نام كيانورى كه رئيس حزب توده شد.

بـيـان : كـودك وقـتى كه خون و پوست و گوشت و استخوانش پرورش يافته مادر است , روحيات فرزند نيز جداى از روحيات مادرنخواهد بود.

عابدى , غلامحسين : دانستنيهاى تاريخ , چاپ دهم , چاپخانه علميه قم ,1411ق , ج2 .

نتيجه بد اخلاقى معلم
مـعـلمى بود كه شاگردان زيادى داشت , اما وى از نظر اخلاقى فردى تندخو بود و بچه ها را اذيت مى كرد.
بچه ها به همين علت دلخوشى شان اين بود كه ولو براى يك روز هم كه شده از دست وى خـلاص شـونـد ودرس را تـعـطيل كنند.
لذا با هم نشستند و نقشه كشيدند.
روز بعد كه به كلاس آمـدنـد, هنگامى كه معلم وارد شد, يكى از بچه ها به معلم سلام كردو گفت : جناب معلم , خدا بد ندهد.
مثل اين كه كسالتى داريد؟ معلم جواب داد: نه كسل نيستم .
برو بنشين .
شـاگـردى ديـگـر آمـد و گـفت : جناب معلم رنگ و رويتان امروزپريده , خداى نكرده كسالتى داريد؟ اين دفعه معلم يكه خورد و آهسته گفت : برو بنشين سرجايت .
بـعـد يكى ديگر از شاگردها آمد و همان حرف ها را تكرار كرد.
معلم ترديد كرد كه شايد من مريض هـسـتم .
سرانجام وقتى چند شاگرد ديگرهمان حرف ها را با ثاثر و تاسف تكرار كردند, امر بر معلم مشتبه شد وگفت : بله , گويا امروز حالم خوش نيست .
بچه ها وقتى كه اقرار گرفتند كه او ناخوش است گفتند:آقا معلم ,اجازه بدهيد تا امروز شوربايى برايتان تهيه كنيم و از شماپرستارى نماييم .
كـم كـم مـعـلـم واقـعـا مريض شد, رفت دراز كشيد و شروع كرد به ناله كردن و به بچه ها گفت : برخيزيد و به منزل برويد.
امروزناخوش هستم و نمى توانم د بدهم .
بـچـه هـا كـه هـمـيـن را مـى خـواسـتـند, مكتب را رها كردند و به دنبال تفريح و بازى خودشان رفتند.

طبرى , محمدبن جرير: تاريخ طبرى , مؤسسة الاعلمى للمطبوعات , ج2 .

باز هم غروب جمعه و باز هم تنهایی

باز هم انتظار و درد و التماس ،

باز هم یک قلب که صدای گریه اش در گلو ، گیر می کند

و میشود یک بغض که من هر هفته فرو میخورم.

باز هم خورشید تمام شد

و غروب رنگ خون به آسمان دنیا پاشید

و خبر از نیامدن داد ،

خبر از بی خبری داد ،

آقا جانم بازهم تنهايي…

وباز انتظار…

عيد غدير خم

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله در سال دهم هجری، برای انجام فریضه ی حج و تعلیم آن به همگان، از مدینه به مکه سفر کرد. از آن جا که بسیاری از مسلمانان پیش تر از این سفر اطلاع یافته بودند، گروه هایی بسیار برای این که اعمال حج را در حضور آن حضرت انجام دهند و آداب و مناسک را از خود پیامبر بیاموزند، به مکه آمدند و همراه آن حضرت حج به جا آوردند. چون این حج با آخرین سال از عمر شریف پیامبر صلّی الله علیه و آله مصادف شد، آن را حجّة الوداع نامیدند.

پس از پایان فریضه ی حج، آن حضرت با جماعتی بسیار از مسلمانان روانه ی مدینه شدند. کاروان به منطقه ای به نام غدیر خم -در نزدیکی جُحفه- رسید که فرشته ی وحی فرود آمد و به پیامبر خدا صلّی الله علیه و آله دستور توقف داد. آن گاه این آیه نازل شد:

(( یا اَیّها الرّسول بَلِّغ ما اُنزلَ اِلیکَ مِن رَبِّکَ وَ اِن لَم تَفعَل فَما بَلَّغتَ رِسالَتَه وَ اللهُ یَعصِمُکَ مِنَ النّاس ))؛ “ای پیامبر، آن چه از پروردگارت بر تو فرود آمده است به مردم برسان، و اگر نرسانی، رسالت خدا را به جا نیاورده ای. خداوند تو را از گزند مردم حفظ می کند.”

  خطابه غدیر: بيعت گرفتن رسمي

هان مردمان! شمار شما بيش از آن است كه در يك زمان با يك دست، با من بيعت كنيد ؛ از اين روى، خداوند عزّوجلّ دستور فرموده كه از شما اقرار زبانى گيرم و پيمان سرپرستى على اميرالمؤمنين را محكم كنم و نيز بر امامان پس از او كه از نسل من و اويند؛ چرا كه گفتم: فرزندانم از نسل اويند.

پس همگان بگوييد: « البتّه كه سخنان تو را شنيده، پيروى مى ‏كنيم و از آن خشنود و بر آن گردن گذاريم و بر آن ‏چه از سوى پروردگارمان و پروردگار تو در امامت اماممان على اميرالمؤمنين و ديگر امامان - از صلب او - به ما ابلاغ كردى، با تو پيمان مى‏ بنديم؛ پيمانى با دل و با جان و با زبان و دستانمان.

با اين پيمان زنده ‏ايم و با آن خواهيم مرد و با اين اعتقاد برانگيخته مى ‏شويم و هرگز آن را دگرگون نكرده، شكّ و انكار نخواهيم داشت و هرگز از عهد خود برنگشته، پيمان نشكنيم.

(اى رسول خدا!) ما را به فرمان خدا پند دادى درباره ‏ى على اميرمؤمنان و امامان پس از او، فرزندانت از نسل او، حسن و حسين و پيشوايان پس از آن دو كه خداوند برپايشان كرده. اينك براى آنان عهد و پيمان از ما گرفته شد، از دل‏ ها و جان ‏ها و زبان ‏ها و درون ‏ها و از دستانمان. هر كس توانست با دست، وگرنه با زبان بيعت نمود.

ديگر پيمان نخواهيم شكست و خداوند دگرگونى از ما نبيند و از اين پس فرمان تو را به نزديك و دور از فرزندان و خويشان خواهيم رساند و خداوند را بر آن گواه گيريم و او بر گواهى كافى است و تو نيز بر ما گواه باش.»

هان مردمان! اكنون چه مى‏گوييد؟

البتّه خداوند هر صدايى را مى ‏شنود و بر اسرار دل‏ ها آگاه است.

« هر آن ‏كس كه هدايت پذيرد، به خير خويش پذيرفته و آن ‏كه گمراه شد، به زيان خود رفته ».(زمر / 41) و آن ‏كس كه بيعت كند، حتماً با خداوند پيمان بسته كه « دست خدا بالاى دست آن‏هاست» .(فتح / 10)

هان مردمان! آنك با خداوند بيعت كنيد و با من پيمان ببنديد و با على اميرمؤمنان و حسن و حسين و با امامان از نسل آنان كه پس از ايشان خواهند بود. امامانى كه فرمانى پايدار در دنيا و آخرت ‏اند. خداوند مكّاران را تباه مى‏ كند و به باوفايان، مهر مى‏ ورزد. « هر كس پيمان شكند، البتّه به زيان خود گام نهاده و آن ‏كه بر عهدش پابرجا ماند، به زودى خدا او را پاداش بزرگى خواهد داد ». (فتح / 10)

هان مردمان! بگوييد هر آن ‏چه به شما گفتم و به على با لقب « اميرالمؤمنين » سلام كنيد و اكنون بگوييد: « شنيديم و فرمان مى ‏بريم . پروردگارا! آمرزشت خواهيم و به سوى توست بازگشت». (بقره / 285) و بگوييد: « تمام ستايش و سپاس، خدايى راست كه ما را به اين راه هدايت فرمود وگرنه راه نمى ‏يافتيم و البتّه فرستادگان پروردگارمان به درستى آمده ‏اند ». (اعراف / 43)

هان مردمان! برترى ‏هاى علىّ ‏بن ابى ‏طالب نزد خداوند عزّوجلّ - كه در قرآن نازل فرموده - بيش از آن است كه من يك‏ باره برشمارم؛ پس هر كس از مقامات او خبر داد و آن ‏ها را شناخت، او را باور كنيد.

هان مردمان! « فرمان‏ بردار از خدا و فرستاده‏ ى او» (احزاب / 71) و از على و امامان كه نام بردم ، « به رستگارى بزرگى دست يافته است ». (احزاب / 71)

هان مردمان! سبقت‏ جويان به بيعت و پيمان و سرپرستى او و سلام ‏كنندگان بر او با لقب « اميرالمؤمنين »، رستگاران ‏اند و در بهشت‏ هاى پربهره خواهند بود.

هان مردمان! آن ‏چه خدا را خشنود مى ‏كند بگوييد و اگر شما و تمامى زمينيان كفران ورزند، « خدا را زيانى نخواهد رسيد ». (آل‏عمران / 144)

خداوندا! بيامرز ايمان ‏آورندگان به آن‏ چه را ادا كرده و فرمان دادم و بر انكاركنندگان كافر، خشم گير!

والحمدللَّه ربّ العالمين.

  حقیقت این که پس از بعثت، یکی از مهم ترین رخدادهای جهان اسلام، واقعه ی غدیر است. در روز نخست، نبوت شکل گرفت و در روز دوم، امامت. در آن روز، دین معیّن شد و در این روز، تکمیل گردید. در آن جا پیامبر صلّی الله علیه و آله برانگیخته شد و در این جا وصیّ او…

راویان حدیث غدیر، از شیعه و اهل تسنّن فراوانند و این حدیث را باید به یقین از احادیث متواتر شمرد که کسی در آن تردیدی ندارد. از همین رو در جهان اسلام، از دیرزمان تا عصر حاضر، کتاب ها و رساله ها و مقالات بسیاری درباره ی آن تألیف شده است.

با وجود این، چندی از ابلاغ این حدیث نگذشته بود که عدّه ای آن را ناشنیده گرفتند و کسی دیگر را به عنوان جانشین پیامبر خدا صلّی الله علیه و آله برگزیدند و امیرالمؤمنین علی علیه السّلام خانه نشین شد. از این جا اختلاف میان مسلمانان شکل گرفت و آنان به دو گروه تقسیم شدند و این اختلاف، که بعدها به منازعاتی خونین منجر شد، تا امروز نیز ادامه دارد.

هجدهم ذى الحجه روز فرخنده عيد سعيد غدير

روز عيد است و همان به كه سلام تو كنيم
                                                    مطلع الفجر دل خويش بنام تو كنيم
                                                                                                جانشينى محمد (ص ) به تو فرخنده بود
                                                                                                                                                   عهد تجديد، در اين بيعت عام تو كنيم

ادامه »

غدیر یعنی…

معنای غدیر لغت نامه نمی خواهد! غدیر ما از متن قرآن است و قرآن در غدیر معرفی شده است. غدیر یعنی اختصاص ولایت به محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین و یازده امام علیهم السّلام از فرزندانشان. معرفت به مقام چهارده معصوم علیهم السّلام ، درک معنای غدیر در عمیق ترین گونه ی آن است.

غدیر اعتقادی است که ولایت همه ی خلایق را به دست «او» می داند، نه فقط انسان ها را! ما می گوییم: «مردم کجا و مقام بلند امامت»؟! و خدا را شکر گزاریم که به ما اجازه نداد امامی برای خود انتخاب کنیم، و انتخاب زیبای خود را بر ما واجب نمود.

——————

منبع: کتاب ژرفای غدیر نوشته محمدباقر انصاری

صاحب امروز گنجینه های علم

در خطبه ای که پیامبر صلی الله علیه و آله روز غدیر ایراد فرمودند و در فراز هشتم تقسیم بندی مشهور آن که پیرامون امام زمان علیه السلام است، می خوانیم:

” ألا إنٌه وارثُ کلٌ علم”

” آگاه باشید! همانا او وارث تمام علوم است.”

ادامه »

غدیر از زبان علی بن موسی الرضا علیه السلام

وَهُوَیَومُ تَنفیسِ الکَربِ ؛ وَیَومُ تَحطیطِ الوِزرِ ؛

وَیَومُ الحَباءِ وَالعَطِّیَةِ ؛ وَ یَومُ نَشرِ العِلمِ ؛

وَ یَومُ البِشارَةِ وَالعیدِالاَکبرِ وَیَومُ یُستَجابُ فیهِ الدُّعاءُ ؛ وَیَومُ المَوقِفِ العَظیمِ؛ وَیَومُ لَبسِ الثِّیابِ وَنَزعِ السَّوادِ ؛وَیَومُ الشَّرطِ المَشرُوطِ ؛

وَیَومُ نَفیِ الهُمُومِ ؛ وَیَومُ الصَّفحِ عَن مُذنِبی شیعَةِ امیرالمومنین علیه السلام .

ادامه »

اولین معارفه علی عليه السلام در حج

بعد از ورود کاروان به مکه، حجاج باقی مانده از اطراف مکه و افراد عقب مانده از کاروان به آن ها ملحق شدند.در مدت اقامت کاروان در مکه اتفاقات مهمی به وقوع پیوست که به آن ها اشاره خواهد شد.

ادامه »