از زبان همسر استاد مطهری

ساعتی از نیمه شب می‌گذشت، که زنگ ساعت مرتضی به صدا در آمد، عادت همیشه‌اش بود، که در تاریکی شب به دور از چشم بنده‌های خدا با معبودش راز و نیاز کند. اما آن شب حال دیگری داشت. صدای گریه‌اش را می‌شنیدم. دلم می‌خواست کمی بلند‌تر حرف بزند. تا من……….هم بشنوم که مرتضی در دل سیاه شب چگونه او را صدا می‌زند و یا حداقل یاد بگیرم که انسان چطور باید با خالقش صحبت کند.

 نجوای شبانه‌اش که تمام شد، سر بر بالین نهاد تا کمی آرام گیرد. اما ساعتی یعد یکباره از جا برخاست. نور مهتاب اتاق را روشن کرده بود. پرسیدم: مرتضی چه شده؟ سکوت سنگینی میان من و او فاصله انداخت. التهاب و موج هیجان در نگاهش بود، دلم طاقت نیاورد. دوباره پرسیدم: « مرتضی چه اتفاقی افتاده؟» آرام لب به سخن گشود.

خواب دیدم؛ خواب عجیبی که در باور انسان نمی‌گنجد. من و امام در صحن مسجد الحرام در کنار کعبه ایستاده بودیم. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) به سمت ما آمد من به امام اشاره کردم: آقا فرزند شما هستند. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) امام را بوسید بعد به سمت من آمد و مرا محکم در آغوش فشرد و صورتم را بوسید. هنوز گرمی لبهای پیامبر را بر گونه هایم احساس می‌کنم حادثه مهمی در راه است.
پنج شب گذشت، پنج شب به یاد ماندنی، پنج شب ناب از حضور او در میان جمع خانواده، پنج شب آموختن از او که دغدغه اسلام محمدی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) را داشت.

پنج شب به اندازه یک ثانیه گذشت و مرتضی مجروح و خون آلود از تیر کینه منافقین در بیمارستان طرفه بر بستر افتاد. زمان به سرعت می‌گذشت وشاید در آن لحظه هیچ کس باور نداشت که او اینگونه ما را رها کند، ما که هنوز تشنه آموختن بودیم، سؤالات مکرر در ذهنم می‌آمد چرا در تمام این مدت نپرسیدم، چرا نخواستم که بگوید. شاید قرنها از تاریخ انسان بگذرد تا چون اویی در عالم ظاهر گردد. چرا نپرسیدم…….؟
زمان ایستاد و مرتضی پر کشید وقتی به خانه رسیدم، پاسی از شب گذشته بود. صدای زنگ ساعت مرتضی برای دعای شبانه‌اش تنها صدای حاکم بر فضای خانه بود. بغض تلخی بر جانم نشست و یکباره به هق هق گریه تبدیل شد. چه بزرگی را در ماه بهشتی، ماه خدا از دست دادیم.

منبع:
www.m-motahari.com

آيت الله بهجت :

از ما، عمل چنداني نخواسته اند!
مهم تر از عمل کردن، “عمل نکردن” است!
تقوا يعني “عمل گناه را مرتکب نشدن!
همه ميپرسند چه کار کنيم؟
من ميگويم: بگوييد چه کار نکنيم؟
و پاسخ اينست:
گــــــــنــــــــــــاه نــــکــنــيــد.
شاه کليد اصلي رابطه با خدا ” گــنــاه نــکــردن ” است

در احادیث و روایات منقول از امام رضا (عليه السلام) 

در کتب مختلف توصیه های جالبی در مورد طرز تهیه و مصرف گوشت که یکی از منابع غذایی اصلی ماست وجود دارد که مطالعه و عمل کردن به آنها ضامن سلامتی ما خواهد بود.در روایتی امام رضا (عليه السلام) به نقل از پدران بزرگوار خویش به نقل از رسول اکرم (صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم) گوشت را بهترین غذا در دنیا معرفی کرده می فرمایند:

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم)‏ سَیِّدُ طَعَامِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ اللَّحْمُ وَ الْأَرُزُّ ؛ بهترین و بالاترین خوراکی ها چه در دنیا و چه در آخرت گوشت است.
سهل بن زیاد از محمد بن اسماعیل نقل می کند: یکی از ما، در حضور ابوالحسن الرضا(عليه السلام) از گوشت سخن به میان آورد و گفت:

هیچ گوشتی گواراتر از گوشت بز نیست. امام رضا(عليه السلام) نگاهی به او انداخت و فرمود: اگر خداوند، گوشتی گواراتر از گوشت میش آفریده بود

همان را به جای قربانی کردن اسماعیل می فرستاد.
شبیه به همین روایت را با اندکی تفاوت چنین داریم که سعدبن سعد به امام ابوالحسن علیه السلام عرض می کند:

خانواده ی من گوشت میش نمی خورند و می گویند: امراض و دردها را تحریک می کند. امام در پاسخ می فرماید:

«لو علم الله عزّ و جلّ شیئاً اکرم من الضّأن لفدی به اسماعیل؛ اگر خداوند، چیزی را گرامی تر و بهتر از میش می دانست،

آن را به جای اسماعیل علیه السلام قربانی می کرد.»
یکی از از خوراکی های لذیذ گوشت ماهی است که امرزوه هم مصرف زیادی پیدا کرده .

امام رضا (عليه السلام) در مورد مصرف این ماده پروتئینی سفارشهای جالب دارند. آن حضرت می فرمایند:

مَن خَشِیَ الشَّقیقَةَ وَالشَّوصَةَ ، فَلا یُؤَخِّر أکلَ السَّمَکِ الطَّرِیِّ صَیفاً وشِتاءً؛
هر کس از درد شقیقه و شکم درد مى‏ترسد ، نباید در تابستان و زمستان ، خوردن ماهى تازه را به تأخیر افکند.
امام رضا علیه‏ السلام در دستورالعملی دیگر در مورد ماهی می فرمایند: الاِغتِسالُ بِالماءِ البارِدِ بَعدَ أکلِ السَّمَکِ یورِثُ الفالِجَ ؛

غسل کردن با آب سرد پس از خوردن ماهى ، سستْ اندامى در پى مى ‏آورد.
امام رضا(عليه السلام) به خدمتکارش فرمود: برای ما گوشت سر و سینه را خریداری کن و از قسمت های پشت خریداری نکن؛

زیرا سر و سینه به چراگاه نزدیکتر و از آفات دورترند.
امام رضا علیه‏ السلام در جایی دیگر از مضرات خوردن گوشت خام صحبت به میان آورده و می فرمایند:

أکلُ اللَّحمِ النِّیءِ یورِثُ الدّودَ فِی البَطنِ؛خوردن گوشت خام ، در شکم ، کِرم پدید مى‏آورد .
امام رضا علیه السلام در باره فواید و خواص مفید مصرف گوشت در عیون اخبار الرضا به نقل از امام على علیه‏السلام می فرمایند:

ذُکِرَ عِندَ النَّبِیِّ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم اللَّحمُ وَالشَّحمُ ، فَقالَ : لَیسَ مِنهُما بَضعَةٌ تَقَعُ فِی المَعِدَةِ إلاّ أنبَتَت مَکانَها شِفاءً ،

وأخرَجَت مِن مَکانِها داءً ؛ نزد پیامبر صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم از گوشت و پیهْ یاد شد. فرمودند :

هیچ پاره‏اى از این دو در معده جاى نمى‏گیرد ، مگر این که در جاى آن ، شفا مى‏روید و بیمارى‏اى از آن جا مى‏رود.
علی بن سلیمان گفت: نزد امام رضا(عليه السلام) مشغول خوردن کله پاچه بودیم که حضرت سویق خواست. گفتم: من سیر شده‌ام.
حضرت عليه السلام فرمود: مقداری کمی از سویق، کله پاچه را هضم می‌کند و دوای آن می‌باشد.
امام رضا علیه‏ السلام در بیانی دیگر در باره مداومت به خوردن قلوه و سیرابی می فرمایند:

إدمانُ أکلِ کُلَى الغَنَمِ وأجوافِها ، یَعکِسُ المَثانَةَ ؛ عادت داشتن به خوردن قلوه و شکمبه (سیرابى) گوسفند ، مثانه را دیگرگون مى ‏کند. 

منبع. طبّ الإمام الرضا علیه‏ السلام و بحار الأنوار ، جلد ۶۲

پيامبر خدا صلى ‏الله ‏عليه‏ و‏آله : شستن [دست‏ها ] پيش و پس از غذا ، شفايى براى تن و مايه بركت در روزى است .

پيامبر خدا صلى ‏الله ‏عليه‏ و‏آله : شستن [دست‏ها] پيش از غذا ، فقر را دور مى ‏كند و شستن [ دست‏ها ]پس از غذا ، اندوه را مى ‏راند و چشم را سلامت مى ‏دهد .
الأمالى ـ به نقل از هشام بن سالم ، از امام صادق عليه ‏السلام ، از پدرانش عليهم السلام از پيامبر خدا فرمود : «هر كس از اين خرسند مى ‏شود كه خير و بركتِ خانه ‏اش بسيار باشد ، در هنگام آورده شدن غذا وضو بسازد ؛

و هر كس پيش و پس از غذا وضو بسازد ، در گشايشِ روزى بِزيَد و از هر بلايى در تن خويش ، بركنار باشد» .
هشام بن سالم گفت : امام صادق عليه ‏السلام به من فرمود : «اى هشام بن سالم ! مقصود از “وضو” در اين‏جا ، شستن دست‏ها پيش و پس از غذاست» .

كنز العمّال ـ به نقل از ابن عبّاس ـ : روزى ، پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و‏آله نماز مى ‏گزارد . در آن هنگام ، از مردى بوى گوشت حس كرد .

چون نماز را به پايان برد ، [به او ]فرمود : «چرا بوى گوشت را از خود نشسته ‏اى؟»  پيامبر خدا به شستن چربىِ دستان پس از غذا امر كرد و فرمود : «شيطان ، اين چربىِ باقى ‏مانده را بو مى ‏كشد» .
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏آله : چربىِ غذا را از [دستان] كودكانتان بشوييد ؛ چرا كه شيطان ، اين چربىِ باقى‏ مانده را بو مى‏ كشد

و كودك در خواب از او مى ‏ترسد و دو فرشته كاتب اعمال نيز آزار مى ‏بينند .
امام على عليه ‏السلام : شستن دست‏ها پيش و پس از غذا ، موجب فزون شدن عمر است و سبب زدودن چربى از جامه‏ هاست و ديده را نيز جلا مى ‏دهد .
امام على عليه ‏السلام : بركت غذا ، وضو ساختن (شستن دست‏ها) پيش و پس از آن است .

شيطان ، بسيار علاقه‏ مند به چربىِ گوشت است . هرگاه كسى از شما به بستر مى ‏رود ، بايد كه بوى چربىِ گوشت را از دستان خويش بشويد .
امام صادق عليه‏ السلام : دست‏ هايتان را پيش و پس از غذا بشوييد ؛ چرا كه فقر را مى ‏برد و بر عمر مى ‏افزايد .
الكافى ـ به نقل از سليمان جعفرى ـ : امام كاظم عليه‏ السلام فرمود : «شايد سفره‏اى بگسترند و در اين ميان ، يكى بخواهد دست خود را بشويد .

مناسب است [ميزبان ، جهت آسودگى ‏خاطر ميهمانان] بگويد : هر كس دستانش تميز است ، اشكال ندارد بدون شستن دستان ، غذا بخورد» .

امام رضا عليه ‏السلام : هر كس مى ‏خواهد معده‏ اش او را آزار ندهد ، بر روى غذا آب نخورد تا هنگامى كه غذا خوردن را به پايان مى ‏برد .

هر كس چنين كند ، بدنش به رطوبت مى ‏گرايد ، معده ‏اش ضعيف مى ‏شود و رگ ‏هايش نيروى غذا را به خود نمى ‏گيرند ؛

زيرا اگر پشت سر هم روى غذا آب ريخته شود ، آن غذا در معده نارس و بدگوارش مى ‏گردد .

مكارم الأخلاق : پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و‏آله به گاه آشاميدن ، در ظرف نمى‏ دميد و چون مى ‏خواست نفَس بكشد ،ظرف را از دهان خود دور مى ‏كرد تا نفَس بكشد .

سنن أبى داوود ـ به نقل از ابن عبّاس ـ : پيامبر خدا ، از اين كه كسى بازدم خويش را به ظرف برگرداند يا در آن بدمد ، نهى فرمود .
سنن الترمذى ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ : پيامبر صلى ‏الله‏ عليه‏ و‏آله از دميدن در آشاميدنى ، نهى کرد .
مردى گفت : خاشاكى در آب مى ‏بينم .فرمود : «آن را بريز» .
الطبقات الكبرى ـ به نقل از قاسم بن مسلم (وابسته على بن ابى ‏طالب عليه ‏السلام) ، از پدرش : على عليه‏ السلام آبى خواست .

براى وى كاسه آبى آوردم و در آن دميدم . آب را به من برگرداند و از نوشيدن آن خوددارى ورزيد و فرمود : «تو خود ، آن را بنوش .

مكارم الأخلاق : پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و‏آله به گاه آشاميدن ، در ظرف نمى‏ دميد و چون مى ‏خواست نفَس بكشد ،ظرف را از دهان خود دور مى ‏كرد تا نفَس بكشد .

امام صادق عليه ‏السلام ـ به نقل از پدرانش عليهم ‏السلام ـ : على عليه ‏السلام از اين كه همه آب ، به يك جرعه نوشيده شود ، نهى كرد و فرمود : «سه يا دو [جرعه باشد] .آب را به آهستگی بمکید. آن را یک باره سر نکشید، زیرا از آن بیماری‌های جگر بر‌می‌خیزد. عوارض یکباره نوشیدن آب عبارت است از:
سوء مزاج و مشکلات گوارشی
بیماری‌های کبدی
دیابت

ايستاده آب آشاميدن در روز ، و نشسته آشاميدن در شب

 پيامبر خدا صلى ‏الله‏ عليه ‏و‏آله ـ خطاب به على عليه ‏السلام :اى على ! ايستاده آب بخور كه براى تو مايه قدرت افزون‏تر و سلامت بيشتر است .

امام صادق عليه‏ السلام : ايستاده آشاميدن آب در روز ، مايه قدرت افزون‏تر و تن‏درستى بيشتر

است .

امام صادق عليه ‏السلام : ايستاده آشاميدن آب در روز ، موجب عرق كردن بيشتر و توان افزون‏تر

بدن است .

امام باقر عليه ‏السلام : ايستاده آشاميدن ، براى تو مايه قدرت افزون‏تر و سلامت بيشتر است .

امام صادق عليه ‏السلام : ايستاده آشاميدن آب در روز ، غذا را گوارا مى ‏سازد و ايستاده آشاميدن آب در شب ، زرداب مى ‏آورد .

امام على عليه ‏السلام : از اين حذر كنيد كه در حالت ايستاده بر روى پاهايتان ، آب بنوشيد ؛ممکن است برایتان باورنکردنی باشد اما احتمال بروز آرتروز در افرادی که عادت به ایستاده آب خوردن دارند؛ وجود دارد. در حالت ایستاده آب خوردن باعث می‌شود تا توازن مایعات بدن به هم خورده و این مشکل می‌تواند موجب انباشتگی مایع در مفاصل شده که بدین ترتیب امکان بروز آرتروز را فراهم می‌کند.

متخصصین پزشکی دریافته‌اند که مصرف ایستاده آب می‌تواند منجر به وارد شدن سریع مایع به روده شود که این سرعت ورود آب می‌تواند برخورد با دیواره معده را به همراه داشته باشد. این برخورد با دیواره معده می‌توانند مشکلات بلندمدتی را برای دستگاه گوارش ایجاد کند؛ همانطور که به معده آسیب می‌رساند .همچنان تشنه خواهید ماند اگر ایستاده آب بخورید.

تشنگی شما هیچ‌گاه نمی‌تواند با ایستاده آب خوردن رفع شود. بهتر است به جای حالت ایستاده، لحظه‌ای نشسته و مقدار متعادل‌تری از آب را مصرف کنید تا تشنگی شما رفع شود.

با ایستاده آب خوردن از سوء‌هاضمه ممکن است رنج ببرد زمانی که نشسته آب می‌نوشید؛ اعصاب شما در حالت آرام و راحت‌تری قرار دارد که این به شما کمک می‌کند تا مایع و دیگر مواد غذایی را بهتر هضم کنید. نوشیدن آب به صورت ایستاده، سیستم گوارشی را به هم می‌ریزد. به خاطر همین فشار و سرعت بالای وارد شدن آب به شکم، آسیب‌زننده است و پروسه گوارش را مختل خواهد کرد کلیه شما آب را در زمانی که ایستاده آب می‌خورید به‌درستی تصفیه نمی‌کند خوردن آب در حالت ایستاده به تصفیه و پاک‌سازی آب توسط کلیه کمک نمی‌کند. به طور معمول ناخالصی‌ها در کلیه و مثانه باقی می‌مانند که می‌تواند به اختلال دستگاه ادراری و حتی وارد شدن آسیب‌های دائمی به کلیه منجر شود ایستاده آب خوردن موجب رقیق شدن اسید معده نمی‌شود حتی باید در نظر گرفته که نوشیدن آب باید به آرامی و با ورودی‌های کوچک در حالت نشسته باشد. این روش کمک می‌کند تا اسید موجود در بدن با ترکیب با مقدار مناسبی از آب رقیق شود ایستاده آب نوشیدن و خطر برای ریه هنگامی که شما ایستاده آب می‌نوشید، مواد مغذی و ویتامین‌ها به کبد و سیستم گوارش نمی‌رسند و سرعت متعادل به هم می‌خورد و همین عاملی برای خطرات ریه و قلب خواهد بود، زیرا سطح اکسیژن به هم خواهد ریخت.

می‌تواند موجب زخم‌ها و سوزش سر دل شود وقتی در حالت ایستاده آب می‌نوشید؛ این کار باعث می‌شود تا مایع به سطح پایین مری با شدت بالایی برخورد کند. این عمل در نتیجه می‌تواند موجب ایجاد اختلال و مزاحمت در اسفنکتر (مفصل بین معده و مری) شده که سوزش مری را می‌تواند به دنبال داشته باشد به این دلیل که اسید معده به سمت بالا صعود می‌کند.

به هم خوردن تعادل سطح اسید در بدن اینکه شما بنشینید و به آرامی چند جرعه آب بنوشید، باعث می‌شود که سطح اسید بدنتان متعادل باشد که در غیر این صورت، میزان اسید به هم می‌خورد.

می‌تواند موجب سفتی عصب‌های شما شود زمانی که ایستاده آب می‌نوشید؛ یک تنش در اعصاب شما به وجود می‌آید اما اگر در حالت نشسته مصرف کنید؛ سیستم آرام‌ و هضم‌کننده موجب آرام کردن اعصاب و تنش شده و می‌تواند فرایند هضم را تسهیل کند.

جذب نشدن مواد مغذی موجود در آب ،هنگامی که ایستاده آب بنوشید، بدن تحت فشار است. باید بنشینید، عضلات و بدن خود را ریلکس نگه دارید و روی هضم و گوارش مایعات با سرعت آرام‌تر و ریلکس‌تر تمرکز کنید.

زيرا اين كار ، دردى بى ‏درمان مى ‏آورد ، مگر اين كه خداى عز و جل خود ، عافيت دهد .

امام باقر عليه‏ السلام يا امام صادق عليه‏ السلام : در حالت ايستاده ، آب مياشام ، و در آب بركه  پيشاب مكن ، و بر گرد قبر ، مچرخ ، و در خانه‏ اى تنها نمان ، و با يك لنگه پاى ‏افزار ، راه مرو چرا كه چون بنده‏اى در يكى از اين حالت‏ها باشد ، شيطان بسيار زود به سوى او مى ‏شتابد .

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بیش از همه عاشق نماز بود و می فرمود: «دلم می خواهد بیشتر در نماز بایستم»

اما هنگامی که در نماز صدای گریه کودکی را می شنیدند؛ از تصمیم خود منصرف می شدند و نماز را کوتاه می کردند

تا مادرش به کودک رسیدگی کند، علاوه بر این برای مراعات حال پیرمردان نماز را طولانی به جا نمی آوردند تا آنان اذیت نگردند.
داستان:
در زمان صدر اسلام دو همسایه بودند که یکی مسلمان و دیگری نصرانی بود.

آن فرد مسلمان چنان از اسلام برای فرد نصرانی تعریف کرده بود که او را شیفته اسلام کرده بود که در نهایت

همسایه نصرانی به اسلام گرایش پیدا کرده و مسلمان شد.

شب فرا رسید. هنگام سحر درب تازه مسلمان کوبیده شد. وی با شگفتی و نگرانی پرسید: کیستی؟

در جواب شنید که من همسایه مسلمان تو هستم. پرسید: در این وقت شب چه کاری داری؟

گفت وضو بگیر تا به مسجد رفته و در آنجا به نماز شب و عبادت سحر کنیم!
تازه مسلمان به همراه رفیقش روانه مسجد شدند و تا روشنایی صبح به عبادت و راز و نیاز مشغول شدند.

تازه مسلمان حرکت کرد که به خانه اش برود. رفیقش گفت: کجا می روی بلند شو نافله و قرائت قرآنی انجام ده!

تازه مسلمان نیز مشغول خواندن نافله و قرائت قرآن شد. بعد از آن بلند شد تا برود مسلمان به او گفت:

امروز نیت روزه کن که ثواب بسیار دارد.
کم کم نزدیک ظهر شد. وقتی خواست برود به او گفت: مقداری صبر کن تا نماز ظهر را نیز به جماعت بخوانیم

این امر در مورد نماز عصر و مغرب و عشاء تکرار شد و بعد از آن راهی منازل خود شدند.
شب دوم ، هنگام سحر بود که باز صدای در را شنید که می کوبند. پرسید کیست؟
من فلان شخص همسایه ات هستم آمده ام برویم مسجد.
تازه مسلمان گفت : من همان دیشب که از مسجد برگشتم، از دین شما دست کشیدم.

برو یک آدم بیکارتری از من پیدا کن که کاری نداشته باشد و وقت خود را بتواند در مسجد بگذارند.

من آدمی فقیر و عیالمندم، باید در پی کسب روزی بروم.
امام صادق (علیه السلام) در نتیجه گیری از این داستان فرمودند:
«آن فرد مسلمان در اثر سخت گیری که بر فرد تازه مسلمان داشت او را از اسلام بیرون کرد.

مبادا شما در این امور بر مردم سخت گیرید. بر هر مسلمانی لازم است تا ظرفیت و توانایی افراد را در نظر بگیرد

و طبق سیره و روش ما عمل کند که همان اعتدال است.»

منبع وسائل الشیعه ، ج ۱۶ ص ۱۶۱