رحلت آية‏اللَّه مرعشي نجفي (1369 ش)
تاریخ وقوع: 7 شهریور
________________________________________
آية‏اللَّه سيدشهاب الدين بن سيد محمود بن سيدالحكماء تبريزي مرعشي نجفي، در سال 1276 ش ( 1315 ق) در نجف به دنيا آمد. تحصيلات ابتدايي و مقدمات علوم را نزد پدرش فرا گرفت و سپس به درس حضرات آيات ميرزا محمدتقي حائري شيرازي، آقاضياءالدين عراقي، شيخ احمد كاشف الغطاء و… پيوست و در نجف، كربلا، كاظمين، سامرا، تهران و قم، نزد بيش از يكصد استاد بزرگ زانوي ادب به زمين زد. حافظه قوي، هوش سرشار و علاقه شديد به اهل بيت(علیهم السلام)، از ايشان عالمي ساخت كه نه تنها در علوم ديني بلكه در بسياري از علوم مانند كلام، اديان، انساب، حديث، رجال، درايه و علم حروف نيز مهارت بسيار داشت تا جائي كه بيش از 200 تن از علماي تشيع اثني عشري و ديگر فرق شيعه و تعداد كثيري از شخصيت‏هاي اهل سنت بر اجازه اجتهادش، مهر تأييد زده بودند.
وي در سن 27 سالگي در قم رحل اقامت افكند و تا پايان عمر در همانجا به تدريس و تأليف مشغول گرديد. حاصل عمر پربركت ايشان در حدود 150 اثر نفيس است. وي طي بيش از 70 سال تدريس، شاگردان فاضلي پرورش داد كه هر كدام از آنها، در شمار علما و مدرسين حوزه‏هاي علميه شيعه مي‏باشند كه حضرات آيات سيد مصطفي خميني، سيد محمود طالقاني، مرتضي مطهري، سيدمحمد بهشتي، شهاب الدين اشراقي، محمد مفتح، امام موسي صدر، ميرزا جواد تبريزي، شيخ حسين نوري همداني، سيدرضا صدر، سيد مهدي روحاني و سيد مرتضي عسكري از آن جمله‏اند.
از مهم‌ترين خدمات معظم‏له بناي كتابخانه، مسجد، مدارس، حسينيه‏ها و مراكز درماني مي‏باشد. آن بزرگوار در جريان حضور انگليسي‌ها در عراق متوجه شد كه عمال استعمار پير، براي غارت ميراث علماي جهان اسلام به خريد كتاب‌هاي نفيس و خطي مبادرت مي‌كنند. از اين رو با زحمات بسيار و گاه با كسب درآمد ناچيز از راه كارگري به خريد كتب نادر اقدام كرد. حاصل اين اقدام، حفظ بسياري از متون جهان اسلام در كتابخانه‌اي است كه بعدها در قم تاسيس كرد.
آية‏اللَّه مرعشي در طول نهضت اسلامي ايران به رهبري امام خميني(ره)، همواره حامي و پشتيبان نهضت بود. پس از پيروزي انقلاب نيز، همواره از نظام اسلامي حمايت مي‏كرد و در مناسبت‏هاي مختلف، با ارسال پيام‏ها، به تقويت نظام مي‏پرداخت. سرانجام اين اسوه فضيلت و علم، در هفتم شهريور 1369 ش برابر هفتم صفر 1411 ق، در 96 سالگي دار فاني را وداع گفت و پس از تشييعي باشكوه، بر حَسَب وصيت معظم‏له، در راهروي ورودي كتابخانه ‏اش مدفون شد.

رحلت آية‏اللَّه سيدمحمدتقي خوانساري (1331 ش)
تاریخ وقوع: 7 شهریور
________________________________________
آية‏اللَّه سيدمحمدتقي خوانساري فرزند آقا سيد اسداللَّه در سال 1267 ش (رمضان سال 1305 ق) در خوانسار و در خانواده‏اي كه به علم و فضل و ادب اشتهار داشت پا به عرصه وجود نهاد. وي پس از تحصيلات ابتدايي، در سن 17 سالگي جهت فراگيري علوم اسلامي رهسپار نجف اشرف گرديد و به محضر درس آخوند خراساني، سيدمحمدكاظم يزدي، ميرزاي ناييني و آقا ضياءالدين عراقي راه يافت. وي در زمان حضور استعمار انگليس در عراق همگام با ميرزا محمدتقي حائري شيرازي و سيدابوالقاسم كاشاني در جنگ با استعمار پير شركت نمود و همچون رزمنده‏اي كارآزموده و شجاع جنگيد تا اينكه دستگير و به هند و چين تبعيد گرديد و چهار سال را در اسارت و تبعيد به سر برد.
آية‌الله خوانساري، پس از بازگشت به وطن، بنا به پيشنهاد شيخ عبدالكريم حائري يزدي، مؤسس حوزه علميه قم، در شهر قم رحل اقامت افكند. اين عالم رباني در طول عمر پرافتخار خويش دست به اقداماتي زد كه معروفترين آنها اقامه نماز جمعه بود كه چندين سال در اين شهر مقدس برگزار گرديد. هم‏چنين اقامه نماز استسقاء در سال 1363 قمري به امامت ايشان و با حضور انبوه مردم قم برگزار شد و با بارش باران رحمت، مردم از بلاي خشكسالي نجات يافتند. اين حادثه كه با حضور تعدادي از مستشاران آمريكائي در قم مصادف بود با حيرت و شگفتي آنها مواجه گرديد و در گزارش‌هاي آنان انعكاس وسيعي يافت.
آية‏اللَّه خوانساري، پس از ارتحال آيت‏اللَّه شيخ عبدالكريم حائري يزدي، به همراه حضرات آيات، سيد صدرالدين صدر و سيد محمد حجت كوه كمره‏اي مرجعيت و مديريت حوزه علميه قم را به عهده گرفت. از وي در دوران خفقان پهلوي فتواهاي سرنوشت سازي صادر شد كه فتواي ضروري بودن حجاب پس از اعلام كشف حجاب توسط رضاخان، فتواي ضرورت كمك به فلسطينيان و جنگ با صهيونيسم و نيز فتواي ملي شدن صنعت نفت از آن جمله‏اند.
اين فقيه پرهيزگار در هفتم شهريور 1331 ش برابر با هفتم ذي‏حجه 1371 ق در 64 سالگي در شهر همدان دارفاني را وداع گفت و پس از تشييعي با شكوه در حرم مطهر حضرت معصومه(س) در كنار آيت‏اللَّه حائري يزدي مدفون شد.

دهه كرامت گرامي باد

دهه کرامت، دهه اول ماه ذی‌ العقده است

و آغازش با

ولادت حضرت معصومه (علیهااالسلام) و

پایانش با

ولادت حضرت ابوالحسن علی بن موسی‌الرضا(علیه السلام) می‌باشد.

حرم مطهر

دلنوشته ای در مورد امام رضا(عليه السلام)
با پایی لرزان و قلبی شکسته به سوی حرم عشق قدم برمیدارم

نمیدانم از چه و از کجا بگویم

قلم قاصر از آن است که جلوه ی عشق را نقاشی کند

ادامه »

تعويض تاريخ شاهنشاهی به هجری شمسي(1357ش)
تاریخ وقوع: 5 شهریور
تعويض تاريخ موهوم شاهنشاهی به سال هجری شمسي (1357 ش)تعويض تاريخ موهوم شاهنشاهی به سال هجری شمسي (1357 ش)
محمدرضا پهلوی كه مي‏دانست اتكاي اصلي مخالفانِ رژيم، اسلام است، درصدد برآمده بود تا ريشه‏ هاي اين مكتب را خشك كند. به همين جهت در شهريور سال 1354 ش در مراسم افتتاح مجلس دوره بيست و چهارم، در سخناني عنوان كرد كه قصد دارد فرهنگ ايراني را از عوامل بيگانه‏ اي كه در اين فرهنگ راه يافته ‏اند، نجات دهد. در اين راستا، مجلس سنا و مجلس شوراي ملي در يك اجلاس مشترك به رياست جعفر شريف امامي تصويب كردند كه مبدأ تاريخ، از هجري شمسي به شاهنشاهي تغيير يابد و آغاز سلطنت در ايران و جلوس كوروش هخامنشي به عنوان مبدأ تاريخ ايران عنوان گرديد. اين قانون ننگ ‏آور با مخالفت و تحريم بسياري از مردم و علما مواجه گرديد و سرانجام با روي كار آمدن دولتِ عوام فريب شريف امامي و به منظور فريب افكار عمومي در شهريور 1357، ملغي شد. هرچند، كار رژيم از اين نمايش‏هاي ساختگي گذشته بود و چيزي نمي‏توانست، انقلاب توفنده مردم مسلمان را از حركت باز دارد.

وفات شاعر ايراني «اديب نيشابوري» (1344 ق)
تاریخ وقوع: 12 ذی القعده
درگذشت شاعر گرانقدر ايراني “اديب نيشابوري” (1344 ق)درگذشت شاعر گرانقدر ايراني «اديب نيشابوري» (1344 ق)
شيخ عبدالجواد اديب نيشابوري، شاعر ايراني در سال 1281 ق در نيشابور به دنيا آمد. در سنين كودكي به علت ابتلا به بيماري آبله، يك چشم او نابينا شد ولي با پشتكار و علاقه ‏ي فراوان، به تحصيل و فراگيري علم و دانش پرداخت. اديب، پس از مهارت يافتن در ادبيات عرب وديگر علوم متداول زمان، به مدت بيش از چهل سال در مدارس مشهد به تدريس پرداخت. اديب نيشابوري به تدريج شاعري چيره دست و داراي سبكي مخصوص شد. انتخاب الفاظ مناسب و انسجام تركيبات و معاني دقيق از مزاياي شعر اوست. ديوان اشعار اديب، حاوي اشعار نغز وشيوايي به فارسي و عربي است كه در حدود 6 هزار بيت از آن جمع آوري شده است. وي علاوه بر فنون ادبي، از علوم رياضي، نجوم و فقه و اصول نيز بهره داشت. اديب نيشابوري سرانجام در 63 سالگي در مشهد درگذشت و در حرم مطهر امام رضا (علیه السلام) به خاك سپرده شد.

 وفات «قطب‌الدین رازی» (776ق)
تاریخ وقوع: 12 ذی القعده
وفات قطب‌الدین رازی، فیلسوف و عالم بزرگ مسلمان (776ق)وفات قطب‌الدین رازی، فیلسوف و عالم بزرگ مسلمان (776ق)
ابوجعفر محمد بن محمد رازی معروف به قطب‌الدین رازی یکی از دانشمندان قرن هشتم هجری است. او عالمی محقق و حکیمی دانشمند بود. قطب‌الدین در فقه اسلامی و ادبیات عرب مهارت داشت. او در حکمت و کلام و منطق اسلامی تبحر و مهارت بیش‌تری پیدا نمود. قطب‌الدین اصلاً از مردم ورامین و شهر ری بود و نسبش به این بابویه قمی منتهی می‌شود.
وی پس از تحصیلات در ایران ضمن مسافرت‌های متعدد، سرانجام گمشده خویش را در حله یافت. سپس به محضر علامه حلی شتافت و چند سالی از کرسی درس او استفاده نمود. قطب‌الدین مدتی در مدرسه نظامیه بغداد در طبقه پائین مدرسه دانشجو بود و‌ گاه به او قطب تحتانی - در مقابل قطب‌الدین شیرازی فوقانی؛ متوفای ۷۱۰ق - نیز می‌گفتند. شیخ محمد مکی معروف به شهید اول، شریف جرجانی و سعدالدین تفتازانی از محضر قطب مدت‌ها بهره‌مند بودند. شیخ شهید در اربعین می‌نویسد: «اتفاق افتاد ملاقات من در دمشق با شیخ قطب‌الدین شعبان ۷۷۶ق او در تمام علوم معقول و منقول متبحر بود ضمن استفاده از محضر او پس از مذاکرات و مباحثاتی دانستم که او دریائی است که کناره ندارد.» شیخ شهید اضافه می‌کند که از او اجازه (اجتهاد و روایت) خواستم برایم نوشت. صاحب روضات، محدث نوری و محدث قمی در ترجمه قطب‌الدین رازی مطالبی دارند که ذکر آن‌ها به طول می‌انجامد و شسته مطالب در ترجمه قطب و شخصیت علمی او آن چیزی است که شاگردش شهید اول بیان می‌کند؛ جمله زیبایی نیز قاضی شهید در مجالس دارد که ما را با تصنیفات او نیز آشنا می‌سازد، می‌فرماید: «خورشید فضیلتش از مطلع شرح مطالع طالع و محکمات حکمتش از افق کتاب محکمات ساطع است.» در نوشته‌های علامه به قطب‌الدین، او را با عناوینی مانند شیخ فقیه عالم فاضل محقق، مدقق زبده علما و افاضل قطب المله و الدین توصیفش نموده است. قطب‌الدین غیر از تربیت و تدریس فضلا، آثاری در علوم عقلی و نقلی به‌نام شرح اشارات، شرح شمسیه یا لوامع‌الاسرار در شرح انوار علامه محکمات (محاکمات) در شرح قواعد علامه، مفتاح، بحرالاصداف، و تحفةالاشراف را در فقه و حکمت به رشته تحریر برد (کتب مذکور هر یک در چند جلد است). ولادت اين حكيم الهى و دانشمند گران‌مايه را به سال ۶۴۷ق نوشته‌اند. ابوجعفر محمد بن محمد رازی معروف به قطب‌الدین رازی بعد از عمرى تعليم و تعلم و خدمت به فرهنگ غنى اسلام، سرانجام در تاریخ دوازدهم ذیقعده سال ۷۷۶ هجری قمری در دمشق از دنيا رفت و به ديدار حق شتافت. بسيارى از بزرگان شام در نماز وى شركت كرده و او را در «صالحيه» دفن كردند.

ولادت آیةاللَّه «محمدتقي آملي» (1304 ق)
تاریخ وقوع: 12 ذی القعده
تولد فيلسوف كبير و فقيه بزرگ آيت‏ اللَّه “محمدتقي آملي” (1304 ق)تولد فيلسوف كبير و فقيه بزرگ آيةاللَّه «محمدتقي آملي» (1304 ق)
شيخ محمدتقي فرزند ملامحمد آملي در تهران ديده به جهان گشود و در محضر عالماني چون شيخ عبدالنبي نوري و ميرزا حسن كرمانشاهي تلمذ نمود. مدتي در نجف اشرف از محضر درس ميرزاي نائيني، آقا ضياء عراقي و آقا سيدابوالحسن اصفهاني بهره گرفت. سپس به تهران بازگشت و به مدت بيش از چهل سال به تصنيف و تدريس اشتغال ورزيد. او فقيه و فيلسوفي گوشه ‏نشين بود و از پذيرفتن مسؤوليت رياست خودداري مي‏نمود. آيت اللَّه محمدتقي آملي، تا پايان عمر از نوشتن رساله‏ ي عمليّه خودداري كرد. حاشيه بر شرح اشارات، دُرَرُالفوائد، رسالةٌ في قاعدةِ لاضَرَر و… از جمله تاليفات اين فقيه و عارف بزرگوار مي‏باشند. سرانجام اين حكيم الهي در آخرين روز ماه شوال سال 1391 ق در 87 سالگي دار فاني را وداع گفت و در تهران به خاك سپرده شد.
منبع

زندگینامه
خواب حکمت آمیز

روز داروسازي
تاریخ وقوع: 5 شهریور
روز داروسازي به پاسداشت مقام علم و دانش و گراميداشت فرزانگان ايران زمين، پنجم شهريور سالروز ولادت ابوبكر محمد بن زكرياي رازي از مشاهير بزرگ جهان اسلام و علم طب و داروسازي، در جمهوري اسلامي ايران به عنوان روز داروسازي نام‏گذاري شده است.