حرم مطهر

دلنوشته ای در مورد امام رضا(عليه السلام)
با پایی لرزان و قلبی شکسته به سوی حرم عشق قدم برمیدارم

نمیدانم از چه و از کجا بگویم

قلم قاصر از آن است که جلوه ی عشق را نقاشی کند

عشقی که پایانی ندارد

ای ماه من

ای روشنی شبهای من (رضا جان)

آمده ام … آمده ام تا همچون ستاره ای دیوانه وار بر کعبه ی وجود تو سر نهم

و قلمرو بی پایان ظلمت و خاموشیم را با چابکی نور خود تابان سازی

مولای من

پر پروازم شکسته و در زندان دنیا اسیر شده

آمده ام تا از پنجره ی نگاه تو بر بالهای بادنشینم

و عاشقانه در اوج بی نهایت پرواز کنم

باشد آن جا که بتوانم نشانی از بی نشان ها پیدا کنم

هر نگاهت قلب غریبم را میلرزاند

قلبی که فقط به عشق وصال می تپد

وصال جان جانان

از آسمان نگاهت باران اشک بر دامن سجاده ام می نشیند

و دستانم چون آیینه ای رو به آسمان پاسخ خدا را در آن جستجو میکند

یا ضامن آهو ضمانم باش برای پرواز

پروازی که پایانی ندارد

پرواز در ره عشق