چرا انسان خلق شد؟!

جهان هستى با تمام نظم و زیبایى هایش نمادى از لطف، مهربانى، علم، قدرت، حکمت و… خداست به طورى که بدون آفرینش، صفات جمال و جلال خدا مخفى و پنهان مى ماند و به عبارتى هر «بود»ى ، «نمود»ى دارد؛ نمى شود روغن باشد اما چربى نداشته باشد و رحمت باشد اما بخشش نداشته باشد! از این رو هستى بخشى جهان، با تمامى نظم و زیباییش و صورتگرى انسان با تمامى استعداد و توانمندیش، جلوه گر جلال و جمال خداست و شایسته است که ما سپاس گزار خدا و قدر شناس او باشیم.

صفحات: 1· 2