‏

“ای مرد! اگر از متكلمانی با تو سخن می‌گوییم.

در صورتی كه (بر ما چیره شدی و) حق ‏را نزد تو یافتیم، از تو پیروی خواهیم كرد.

اما اگر از اینان نیستی هیچ سخن مگوی. ‏

اگر از یاران و اصحاب (امام) جعفر صادق (عليه السلام) هستی، بدان كه او با ما اینگونه سخن ‏نمی‌گوید

و همانند تو با ما مجادله نمی‌كند. او بیش از آنچه تو از ما شنیدی از ما شنیده،

‏اما هیچ گاه سخن را با فحش و تعدی آلوده ننموده است.

او همواره در سخنان خود ‏شكیبا، باوقار، اندیشه گر و استوار بوده و هیچ زمانی به ستوه نمی‌آمد و خلقش تنگ ‏نمی‌گشت و برنمی آشفت. ابتدا نیك به سخنان ما گوش فرا می‌دهد، می‌كوشد كه دلیل ‏ما را بدرستی دریابد.

ما نیز همه چیز خود را به میان می‌آوریم. هنگامی كه (سخنان ما ‏تمام می‌شود و) می‌پنداریم او را محكوم كردیم

صفحات: 1· 2· 3· 4· 5· 6