ارتفاعاتِ سر به ملكوت كشيده‌ي امتيازاتِ من، بلندتر از آن است كه پرندگان دورپرواز بتوانند هواي پريدن روي آن ارتفاعات را در سر بپرورانند.(امام علي (ع)

تحصيل علم و يقين به برخي از مطالب قرآني، مطابق پيماني كه از بندگان گرفته شده، لازم است و در برخي ديگر كه اسرار و رموز قرآني محسوب مي‌شوند، مردم را به تنگناي لزوم معرفتِ آن‌ها مجبور ننموده است.((امام علي (ع)

زهد، كوتاه كردن آرزوست، و شكر هنگام برخورداري از نعمت‌ها، و پرهيزكاريِ شديد در زمان رويارويي با محرّمات.(امام علي (ع)

آن كس كه خداوند سبحان را توصيف كند، همسان براي ذات بي‌همتايش سازد، و دويي در يگانگي‌اش درآورد و مقام والاي احديّت را تجزيه نمايد.پندار تجزيه در وحدتِ ذاتش نشان ناداني است كه خدا را قابل اشاره انگارد و با آن اشاره محدودش سازد و چون معدودها، به شمارشش درآورد.امام علي (ع)

زيبايي

امام صادق علیه السلام : إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْجَمَالَ وَ التَّجَمُّلَ وَ يَكْرَهُ الْبُؤْسَ وَ التَّبَاؤُسَ فَإِنَّ اللَّهَ إِذَا أَنْعَمَ عَلَى عَبْدٍ نِعْمَةً أَحَبَّ أَنْ يَرَى عَلَيْهِ أَثَرَهَا قِيلَ كَيْفَ ذَلِكَ قَالَ يُنَظِّفُ ثَوْبَهُ وَ يُطَيِّبُ رِيحَهُ وَ يُجَصِّصُ دَارَهُ وَ يَكْنُسُ أَفْنِيَتَهُ حَتَّى إِنَّ السِّرَاجَ قَبْلَ مَغِيبِ الشَّمْسِ يَنْفِي الْفَقْرَ وَ يَزِيدُ فِي الرِّزْقِ.

امام صادق عليه السلام : خداوند زيبايى و خودآرايى را دوست دارد و از فقر و تظاهر به فقر بيزار است. هرگاه خداوند به بنده اى نعمتى بدهد، دوست دارد اثر آن را در او ببيند. عرض شد: چگونه؟ فرمودند: لباس تميز بپوشد، خود را خوشبو كند، خانه اش را گچكارى كند، جلوى در حياط خود را جاروكند، حتى روشن كردن چراغ قبل از غروب خورشيد فقر را مى برد و روزى را زياد مى كند.

وسایل الشیعه ج 5 ، ص 7 ، ح 5746 {شبیه این حدیث در ارشاد القلوب دیلمی ص195}

 شرائط تحقّق اوامر الهی

فرمان خدا را بر پا ندارد، جز آن كسی كه در اجرای حق مدارا نكند و به روش اهل باطل عمل نكند و پیرو فرمان طمع نگردد.

 نهج البلاغه حكمت (110)

ارزش والای اهل بیت پیامبر (ص)

ما تكیه گاه میانه ایم، عقب ماندگان به ما می رسند و تندروان غلو كننده به سوی ما باز می گردند.

* حكمت (109) نهج البلاغه

 روش بر طرف كردن نیازهای مردم

بر آوردن نیازهای مردم پایدار نیست مگر به سه چیز، كوچك شمردن آن تا خود بزرگ نماید، پنهان داشتن آن تا خود آشكار شود و شتاب در برآوردن آن، تا گوارا باشد.

حكمت (101) نهج البلاغه

 علل سقوط عالمان بی عمل

چه بسا دانشمندی كه جهلش او را از پای در آورد و دانش او همراهش باشد اما سودی به حال او نداشته باشد.

 حكمت (107) نهج البلاغه