روز پزشك

قال الله تعالي : وَالَّذي هُوَ يُطعِمُني و يَسقِينِ و إذا مَرِضتُ فَهُوَ يَشفِينِ حديث

قال الله تعالي : همان كه او غذايم مى دهد و سيرابم مى‏كند ، و چون بيمار شوم ، شفايم مى‏دهد .

منبع: شعراء ، آيه 79 ـ 80 .

حدیث  روز صنعت

قال الله تعالي : و عَلَّمناهُ صَنعَةَ لَبوسٍ لَكُم لِتُحْصِنَكُم مِن بَأسِكُم حديث

قال الله تعالي : و به [داوود] فنّ زره [سازى] آموختيم ، تا شما را از] خطرات] جنگ حفظ كند .

منبع: انبياء ، آيه 80 .

در این باره روایت های گوناگونی وجود دارد. اما مجموع این روایت ها و آن چه نزدیک تر به منطق به نظر می رسد، آن چیزی است که شیخ مفید(ره) در کتاب «ارشاد» آورده است. او در بخشی از این کتاب نام 17 نفر از شهدای بنی هاشم در روزعاشورا را ذکر کرده و نوشته است:«آنان پایین پای آن حضرت در یک قبر (گودی بزرگ) دفن شدند و هیچ اثری از قبر آنان نیست و فقط زائران با اشاره به زمین در طرف پای امام ـ علیه السّلام ـ آنان را زیارت می‌کنند و علی بن الحسین ـ علیهم السّلام ـ (علی اکبر) از جملة آنان است.برخی گفته‌اند: محل دفن علی اکبر نسبت به قبر امام حسین ـ علیه السّلام ـ نزدیک‌ترین محل است.»

ادامه »

شباهت های امام حسین (ع) و حضرت یحیی (ع)
امیر المومنین (ع) فرمودند: آسمان و زمین جز بر یحیی بن زکریا و حسین بن علی (ع) نگریستند.
شباهتهایی که میان امام حسین (ع) و حضرت یحیی(ع) وجود داشت:
1-مدت حمل هر دو شش ماه بود.
2-از جانب خداوند به ولادت هر دو مولود ،بشارت آمد .

ادامه »

امامان پاک ما به جهت مقام عصمت و امامت و به حکم علم و حکمتی که لازمه ی امامت و موهبت الهی است بیر ضرورت ها و ویژگی های عصر خویش از هر کس داناتر بودند. این حقیقت برای کسانی که به اسلام واقعی و بی انحراف معتقدند و بر معین بودن امام به فرمان خدا و به فرموده ی پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم باور دارند مطلبی روشن و غیر قابل انکار است.
هشتمین پیشوا در عصری می زیست که خلافت ننگین عباسیان در اوج خود بود. زیرا سلسله ی بنی عباس پادشاهانی عظیم تر از هارون و مامون ندارد. از سوی دیگر سیاست بنی عباس در برابر ائمه و به ویپه از زمان امام رضا علیه السلام به بعد، سیاستی پرمکر و فریب همراه با نفاق و تظاهر بود. آنان با آن که به خون خاندان امامت تشنه بودند برای ایمنی از شورش علویان و جلب قلوب شیعیان و ایرانیان سعی داشتند وانمود کنند روابطی بسیار صمیمی با خاندان امیرمومنان علی علیه السلام دارند تا به این وسیله مشروعیت خویش را تامین نمایند.

ادامه »

امام، هدایتگر «افکار» و «اعمال» و «اخلاق» است. شیعه نیز، پیرو او در «فکر و عمل و رفتار» است. پس، آنکه شالوده اندیشه و عملش را و خط سلوک و رفتارش را با «خط ائمه» منطبق نسازد، شیعه نیست. قضاوت دیگران نیز نسبت به شیعه، بیش از هر چیز بر مبنای «رفتار اجتماعی» و «سلوک و معاشرت» است. با این حساب، روشن است که امام، همواره در اندیشه تربیت و اصلاح و تصحیح مشی و عمل و اخلاق پیروان خود باشد، چرا که قوت و ضعف پیروان را به پای رهبران می‏نویسند و عیب و کمال هر جمع را به پیشوایشان منتسب می‏کنند.

امام باقر ـ که سلام خدا بر او باد ـ در شرایطی می‏زیست و امامت شیعه را در عرصه‏ های گوناگون بر عهده داشت که این حساسیت بیشتر بود به همین خاطر، حساسیت آن حضرت نیز در هدایت رفتاری پیروانش فزونی می‏یافت و به مناسبتهای مختلف رهنمود می‏داد، وصیت می‏کرد، در بحث زیر برخی از رهنمودهای موثر برای خود سازی را از آن حضرت بیان می داریم.

ادامه »

بسم الله الرحمن الرحیم
«وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى‏ يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبيلاً؛ [فرقان/۲۷] و (به خاطر آور)

روزى را كه ستمكار دست خود را (از شدّت حسرت) به دندان مي‏گزد و مي‏گويد: «اى كاش با رسول (خدا) راهى برگزيده بودم!»
مجلسی رحمه الله در کتاب بحار الانوار نقل می‌کند:

كِتَابُ الْإِسْتِدْرَاكِ‏ بِإِسْنَادِهِ‏، أَنَّ الْمُتَوَكِّلَ قِيلَ لَهُ إِنَّ أَبَا الْحَسَنِ يَعْنِي عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الرِّضَا- يُفَسِّرُ

قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ:

وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى‏ يَدَيْهِ‏ … الْآيَتَيْنِ، فِي الْأَوَّلِ وَ الثَّانِي. قَالَ: فَكَيْفَ الْوَجْهُ فِي أَمْرِهِ‏ ؟.قَالُوا:

تَجْمَعُ لَهُ النَّاسَ وَ تَسْأَلُهُ بِحَضْرَتِهِمْ،

فَإِنْ فَسَّرَهَا بِهَذَا كَفَاكَ الْحَاضِرُونَ أَمْرَهُ، وَ إِنْ فَسَّرَهَا بِخِلَافِ ذَلِكَ افْتَضَحَ عِنْدَ أَصْحَابِهِ،

قَالَ: فَوَجَّهَ إِلَى الْقُضَاةِ وَ بَنِي هَاشِمٍ وَ الْأَوْلِيَاءِ، وَ سُئِلَ عَلَيْهِ السَّلَامُ،

فَقَالَ: هَذَانِ رَجُلَانِ كَنَى اللَّهُ عَنْهُمَا وَ مَنَّ بِالسَّتْرِ عَلَيْهِمَا، أَ فَيُحِبُّ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَنْ يَكْشِفَ مَا سَتَرَهُ

اللَّهُ؟. فَقَالَ: لَا أُحِبُّ..[۱]

به متوکل[عباسی] خبر دادند که امام علی نقی (علیه السلام) آیه شریف:

«وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى‏ يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبيلاً» [فرقان/۲۷]. را بر خلیفه

اول و دوم تطبیق داده است.
متوکل با شنیدن این خبر گفت: با او چکار کنیم؟ یکی از اطرافیان متوکل گفت: مردم را جمع کن و

از او در حضور مردم بپرس!

اگر همان جواب را داد، مردم به حسابش می‌رسند و اگر غیر آن را گفت نزد یاران خود رسوا

می‌شود.

متوکل همه قضات وبنی هاشم و یاوران خود را فراخواند و در [جمع آنان] از امام علی نقی (علیه

السلام)

سؤال خود را پرسید.

امام (علیه السلام) فرمودند: اینان کسانی هستند که خدا با کنایه از ایشان سخن گفته است،

وبر ایشان منت نهاده و عیبشان را پوشانده است. آیا امیر می‌خواهد آنچه را خدا پوشانده است را

آشکار نماید؟

متوکل در جواب گفت: [نه] نمی‌خواهم.

نتیجه حکایت:

این روایت زیبا به خوبی حاکی از درایت و زیرکی امام هادی (علیه السلام) در نقل و تفسیر آیات

است.

حضرت با علم و معرفت وسیع خود میدانست که متوکل چه نقشه شومی را در سر می‌پروراند از

این رو با جواب متین و زیبا موجب برطرف نمودن توطئه دشمن شدند. و از طرفی از این حکایت

ارزشمند میتوان مظلومیت وتنهایی حضرت را نیز متوجه شد چرا که ایشان مجبور بودند معارف

عمیق اعتقادی را تنها برای یاران خاص خود بیان نمایند

چرا که بسیاری از مردم خود را در زیر پرچم طاغوت پنهان کرده بودند ازاینرو در ضربه زدن به حضرت ابایی نداشتند.
____________________
[۱]. مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)، ۱۱۱جلد،

دار إحياء التراث العربي - بيروت، چاپ: دوم، ۱۴۰۳ ق. بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏۳۰، ص: ۲۴۶،ح

1.حضرت امام علی النقی الهادی (عليه السلام )
2. اصحاب و ياران امام دهم (عليه السلام)
3. صورت و سيرت حضرت امام هادی (عليه السلام )
4.شهادت امام هادی (عليه السلام)
5. زن و فرزندان امام هادی (عليه السلام)
حضرت امام علی النقی الهادی (عليه السلام)
تولد امام دهم شيعيان حضرت امام علی النقی (عليه السلام) را نيمه ذيحجه سال 212 هجری قمری نوشته اند . پدر آن حضرت ، امام محمد تقی جوادالائمه (عليه السلام) و مادرش سمانه از زنان درست کردار پاکدامنی بود که دست قدرت الهی او را برای تربيت مقام ولايت و امامت مأمور کرده بود ، و چه نيکو وظيفه مادری را به انجام رسانيد و بدين مأموريت خدايی قيام کرد . نام آن حضرت - علی - کنيه آن امام همام ” ابوالحسن ” و لقبهای مشهور آن حضرت ” هادي ” و ” نقي ” بود . حضرت امام هادی (عليه السلام) پس از پدر بزرگوارش در سن 8 سالگی به مقام امامت رسيد و دوران امامتش 33 سال بود . در اين مدت حضرت علی النقی (عليه السلام) برای نشر احکام اسلام و آموزش و پرورش و شناساندن مکتب و مذهب جعفری و تربيت شاگردان و اصحاب گرانقدر گامهای بلند برداشت . نه تنها تعليم و تعلم و نگاهبانی فرهنگ اسلامی را امام دهم (عليه السلام) در مدينه عهده دار بود ، و لحظه ای از آگاهانيدن مردم و آشنا کردن آنها به حقايق مذهبی نمي آسود ، بلکه در امر به معروف و نهی از منکر و مبارزه پنهان و آشکار با خليفه ستمگر وقت - يعنی متوکل عباسی - آنی آسايش نداشت . به همين جهت بود که عبدالله بن عمر والی مدينه بنا بر دشمنی ديرينه و بدخواهی درونی ، به متوکل خليفه زمان خود نامه ای خصومت آميز نوشت ، و به آن امام بزرگوار تهمتها زد ، و نسبتهای ناروا داد و آن حضرت را مرکز فتنه انگيزی و حتی ستمکاری وانمود کرد و در حقيقت آنچه در شأن خودش و خليفه زمانش بود به آن امام معصوم (عليه السلام) منسوب نمود ، و اين همه به جهت آن بود که جاذبه امامت و ولايت و علم و فضيلتش مردم را از اطراف جهان اسلام به مدينه مي کشانيد و اين کوته نظران دون همت که طالب رياست ظاهری و حکومت مادی دنيای فريبنده بودند ، نمي توانستند فروغ معنويت امام را ببينند .

ادامه »

دوشنبه زيارت حضرت امام حسين عليه السلام
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ
سلام بر تو اى فرزند رسول خدا سلام بر تو اى فرزند امير مؤ منان
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ سَيِّدَةِ نِساَّءِ الْعالَمينَ اَشْهَدُءانَّكَ اَقَمْتَ الصَّلوةَ
سلام بر تو اى فرزند بانوى زنان جهانيان گواهى دهم كه تو براستى نماز را برپا داشتى
وَ آتَيْتَ الزَّكوةَ وَاَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَعَبَدْتَ اللّهَ
و زكات دادى و امر به معروف كردى و نهى كردى از منكر (و كارهاى زشت ) و خداى را از روى
مُخْلِصاً وَجاهَدْتَ فِى اللّهِ حَقَّ جِهادِهِ حَتّى اَتيكَ الْيَقينُ فَعَلَيْكَ
اخلاص پرستش كردى و در راه خدا آنطور كه بايد و شايد جهاد كردى تا يقين (يعنى مرگ ) به سراغت آمد پس بر تو باد
السَّلامُ مِنّى ما بَقيتُ وَبَقِىَاللَّيْلُ وَالنَّهارُ وَعَلى آلِ بَيْتِكَ الطَّيِّبينَ
سلام من تا من زنده ام و شب روز بر پا است و بر خاندان پاكيزه
الطّاهِرينَ ءانَا يا مَوْلاىَ مَوْلىً لَكَ وَلاَِّلِ بَيْتِكَ سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ
و پاكت باد و من اى مولايم دوستدار تو و خاندانت هستم صلحم با هركس كه با شما در صلح است
وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ مُؤْمِنٌ بِسِرِّكُمْ وَجَهْرِكُمْ وَظاهِرِكُمْ وَباطِنِكُمْ
و در جنگم با هر كس كه با شما در جنگ است ايمان دارم به راز پنهان و به امر آشكار شما و ظاهر و باطن شما
لَعَنَ اللّهُ اَعْداَّئَكُمْ مِنَ الاْوَّلينَ وَالاْ خِرينَ وَءانَا اَبْرَءُ اِلَى اللّهِ تَعالى
خدا لعنت كند دشمنانتان را از اولين و آخرين و من بيزارى مى جويم به سوى خداى تعالى
مِنْهُمْ يا مَوْلاىَ يا اَبا مُحَمَّدٍ يا مَوْلاىَ يا اَبا عَبْدِ اللّهِ هذا يَوْمُ
از ايشان اى مولاى من اى ابا محمد و اى مولاى من اى ابا عبدالله امروز روز
الاِْثْنَيْنِ وَهُوَ يَوْمُكُما وَبِاسْمِكُما وَءانَا فيهِ ضَيْفُكُما فَاَضيفانى
دوشنبه است و اين روز شما است و به نام شما است و من در اين روز مهمان شمايم پس مرا بنوازيد
وَاَحْسِنا ضِيافَتى فَنِعْمَ مَنِ اسْتُضيفَ بِهِ ءانْتُما وَءانَافيهِ مِنْ
و نيكو مهمان نوازى كنيد كه چه خوب مهمان نوازانيد شما براى مهمان و من در اين روز
جِوارِكُما فَاَجيراِنى فَانَّكُما مَاءْمُورانِ بِالضِّيافَةِ وَالاِْجارَةِ فَصَلَّى اللّهُ
در پناه شمايم پس مرا پناه دهيد كه همانا شما به مهمان نوازى و پناه دادن ماءموريد درود خدا
عَلَيْكُما وَآلِكُمَا الطَّيِّبينَ
بر شما و بر خاندان پاكتان باد.