عرشيان و روز غدير

احمد بن ‏محمد بن ‏ابي‏نصر بزنطي [از بزرگان اصحاب ائمه علیهم السلام ] مي‏گويد:

در منزل امام هشتم علي بن ‏موسي‏ الرضا علیهما السلام نشسته بودم، جمع بسياري نيز در منزل حضرت گرد آمده بودند که گفتگو در باره روز غدير آغاز شد؛ بعضي از افراد وجود روز غدير را در صدر اسلام منکر شدند و بعضي آن را از شعائر اسلامي مي‏دانستند. در اين هنگام، علي بن ‏موسي‏ الرضا علیهما السلام فرمود: پدرم از جدم «جعفر بن‏ محمد» چنين نقل مي‏کرد:

آسمانيان روز غدير را بهتر از زمينيان‏ مي‏ شناسند، خداوند در بهشت‏ برين ساختمان بزرگي را به خود اختصاص داده است؛ اين ساختمان از آجرهاي نقره و طلا ساخته شده، در آن صد هزار گنبد از ياقوت سرخ و صد هزار گنبد از ياقوت سبز وجود دارد، خاک و گل‏هاي به کار گرفته شده در اين قصر از مشک و عنبر است، در آن چهار جوي (يا رودخانه) به چشم مي‏خورد که در هر يک از آنها خمر و آب زلال و شير و عسل جريان دارد; در اطراف اين جويبارها درختان انبوهي از ميوه‏ هاي مختلف روييده، بر روي آنها پرندگاني پرواز مي‏کنند که بدنشان از لؤلؤ و پرهايشان از ياقوت است؛ آنها با پرواز خويش‏ صداهاي دلنوازي ايجاد مي‏کنند.

روز غدير در اين قصر بزرگ باز مي‏شود؛ فرشتگان و اهل آسمانها تسبيح‏ گويان به قصر داخل مي‏شوند؛ آن پرندگان به پرواز درآمده در جويبارها خود را مرطوب مي‏سازند و سپس به آن مشک و عنبر آغشته کرده، و عطرش را در فضاي ملکوتي قصر منتشر مي‏سازند؛ فرشتگان الهي به نام فاطمه زهرا سلام الله علیها به يکديگر هديه مي‏دهند؛ چون پايان روز غدير فرا مي‏رسد، به فرشتگان گفته مي‏شود به جايگاههاي خويش برگرديد شما تا سال آينده، مثل چنين روزي، از اشتباه و لغزش در امان هستيد و بدانيد همه اين موهبت‏ ها به خاطر عظمت پيامبر ما محمد و وصي او علي بن‏ ابي‏طالب - عليهما السلام - است.

پی نوشت :

[1]. تهذيب الاحکام، ج‏6، ص 24، ح‏9، باب‏19; بحارالانوار، ج 94، ص‏9 - 18.

برگرفته از : غدیر در سیره اهل بیت علیهم السلام

به قلم : احمد زمانی

عذاب آسماني بر دشمن غدير

واقعه‌ي عجيبي که به عنوان يک معجزه، امضاي الهي را بر خط پايان غدير ثبت کرد جريان «حارث فهري»[1] بود که در آخرين ساعات روز سوم، بهمراه دوازده نفر از

اصحابش نزد پيامبر صلي اللَّه عليه و آله آمدند و او از طرف بقيه گفت:

اي محمد سه سؤال از تو دارم: شهادت به يگانگي خداوند و پيامبري خود را از جانب پروردگارت آورده اي يا از پيش خود گفتي؟ آيا نماز و زکات و حج و جهاد را از جانب

پروردگار آورده اي يا از پيش خود گفتي؟ آيا اين علي‌بن‌ابي‌طالب که گفتي: «مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلاهُ…» از جانب پروردگار گفتي يا از پيش خود گفتي؟

حضرت در جواب هر سه سؤال فرمودند:

خداوند به من وحي کرده است، و واسطه ي بين من و خدا جبرئيل است، و من اعلان کننده‌ي پيام خدا هستم و بدون اجازه‌ي پروردگارم خبري را اعلان نمي‌کنم.

حارث گفت:

«خدايا، اگر آنچه محمد مي‌گويد حق و از جانب توست سنگي از آسمان بر ما ببار يا عذاب دردناکي بر ما بفرست». و به روايتي: «خدايا، اگر محمد در آنچه مي گويد صادق و راستگو است شعله‌اي از آتش بر ما بفرست»!!

همينکه سخن حارث تمام شد و به راه افتاد، خداوند سنگي از آسمان بر او فرستاد که از مغزش وارد شد و از دُبُرش خارج گرديد و همانجا او را هلاک کرد.

در روايت ديگر: ابر غليظي ظاهر شد و رعد و برقي به وجود آمد و صاعقه اي رخ داد و آتشي فرود آمد و همه ي آن دوازده نفر را سوزانيد.

بعد از اين ماجرا، آيه نازل شد: «سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ، لِلْکافِرينَ لَيْسَ لَهُ دافِعٌ…»، يعني «درخواست کننده اي عذاب واقع شدني را درخواست کرد که کسي نتواند آن را دفع کند».

پيامبر صلي اللَّه عليه و آله به اصحابشان فرمودند: آيا ديديد و شنيديد؟

گفتند: آري.

با اين معجزه، باز هم بر همگان مسلم شد که «غدير» از منبع وحي سرچشمه گرفته و يک فرمان الهي است.

پی‌نوشت:

بحارالانوار: ج 37 ص 136 و 162 و 167. عوالم: ج 3:15 ص 56 و 57 و 129 و 144. الغدير: ج 1 ص 193.

برگرفته از کتاب: 14 قرن با غدیر

به قلم: محمد باقر انصاری

برکات عيد غدير

 بزرگ ترین عید مسلمین

روزی حضرت علي بن‏ موسي‏ الرضا علیهما السلام رو به احمد بن‏ محمد ابي‏ نصر کرد و فرمود:

اي فرزند ابونصر، هر جا که بودي روز غدير سمت مرقد امير مؤمنان - عليه السلام - بشتاب.

1 - خداوند گناهان شصت ‏ساله هر مؤمن زيارت‏ کننده او را مي‏آمرزد.

2 - خدواند، به برکت روز غدير دو برابر گروهي که در ماه رمضان، شب قدر و شب عيد فطر آزاد مي‏کند، از آتش جهنم مي‏رهاند.

3 - پروردگار يک درهم انفاق به مستحق را هزار برابر پاداش خواهد داد.

سپس فرمود:

روز غدير به برادران ديني خود برتري و فضيلت ده و مردان و زنان با ايمان را خوشحال و مسرور نما.[1]

پی نوشت :

[1]. تهذيب الاحکام، ج‏6، ص 24، ح‏9، باب‏19; بحارالانوار، ج 94، ص‏9 - 18.

برگرفته از : غدیر در سیره اهل بیت علیهم السلام

به قلم : احمد زمانی

آيا ولايت اميرالمؤمنين فقط در روز غدیر اعلام شد؟

اعلام ولايت امام علي علیه السلام پيش از غدير بارها و بارها توسط پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله مطرح گرديده بود.

بريده بن خضيب اسلمي مي گويد:

روزي رسول خدا صلی الله علیه و آله به جمعي و به من امر فرمود :

سَلِّمُوا عَلَى عَلِيٍّ بِإِمْرَةِ الْمُؤْمِنِين

به عنوان امیرالمومنین به [حضرت] علی [علیه السلام] سلام کنید.

ما هفت نفر بوديم از جمله ابوبکر، عمر، طلحه و زبير ، که پیامبر این فرمان را به ما داد. ما به او به لفظ يا اميرالمؤمنين، سلام کرديم، با آنکه رسول الله زنده و در کنار ما بود. ‏[1]

رسول خدا صلی الله علیه و آله بارها از امامت امام علي علیهم السلام و يازده فرزند او، امامان معصوم علیهم السلام ، سخن گفته بود.

در روز غدير براي امامت امام علي علیه السلام و ديگر امامان معصوم علیهم السلام بيعت گرفته شد که فرمود:

فَأُمِرْتُ أَنْ آخُذَ الْبَيْعَةَ مِنْكُمْ وَالصَّفْقَةَ لَكُمْ بِقَبُولِ ماجِئْتُ بِهِ عَنِ‏اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فى عَلِىٍّ أميرِالْمُؤْمِنينَ وَالأَوْصِياءِ مِنْ بَعْدِهِ الَّذينَ هُمْ مِنِّى وَمِنْهُ إمامَةٌ فيهِمْ قائِمَةٌ، خاتِمُها الْمَهْدىُّ إِلى يَوْمٍ يَلْقَى اللَّهَ الَّذى يُقَدِّرُ وَ يَقْضي.

از این روی مامورم که از شما پیمان بگیرم که دست در دست من نهید در پذیرش آن چه از سوی خداوند درباره «علی امیرمومنان» آورده ام و درباره اوصیای پس از او که

از من و اویند. این امامت در میان آنان پایدار است و فرجام آنان « مهدی » است و استواری پیشوایی تا روزی است که او با خداوند قدر و قضا دیدار کند (قیامت).[2]

پی نوشت :

[1]. الارشاد شیخ مفید ، جلد 1 ، صفحه 48 [نقل به مضمون]

[2]. الاحتجاج ، جلد 1 ، صفحه 65

از عالم نور تا روز انذار

خداوند متعال در همان گاه كه نبى اكرم صلى اللَّه عليه وآله را آفريد، امير مؤمنان على عليه السلام را نيز خلق فرمود. آن دو بزرگوار در عالم نور يك نور و با هم آفريده شدند.

سپس پروردگار سبحان اراده فرمود كه محمّد بن عبداللَّه صلى اللَّه عليه وآله پيامبر باشد و على بن ابى‏طالب عليهما السلام جانشين او و اين امر از همان ابتداى آفرينش آن دو

بزرگوار بود.

ادامه »

25نکته در خطابه غدیر

قسمتهای مختلف برنامه غدیر

سخنرانی تاریخی پیامبر صلی الله علیه و آله در غدیر که حدود یک ساعت طول کشید در یازده بخش ترسیم شدنی است:

ادامه »

کیفیت خطابه و جزئیات خطبه غدیر

اجتماع مردم در غدير

نزديک ظهر روز دوشنبه،[1] همين که به منطقه‏ي «کُراع الغُمَيم»[2] -که «غدير خم» در آن واقع شده- رسيدند، حضرت مسير حرکت خود را به طرف راست جاده و به سمت غدير تغيير دادند و فرمودند:

«اَيُّهَا النَّاسُ، أجيبُوا داعِيَ اللَّهِ، اَنَا رَسُولُ اللَّهِ»

«اي مردم، دعوت کننده‏ي خدا را اجابت کنيد که من پيام آور خدايم»

ادامه »

ظهور شیطان در حجة الوداع

بعد از ایراد خطبه ی مهم توسط پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله،در مسجد خیف خداوند آیات 41و 42 سوره زخرف را نازل کرد.آنگاه آیات 93 و94 سوره مومنون…همچنین آیاتی از برخی سور مبارکه در آن هنگام بر حضرت نازل شد.طبق نظر مفسّرین،کلیه ی آیات ناظر به وجود امیرالمومنین علی علیه السلام می باشد. [1]

پیامبر در حالی که سوار بر شتر و دست مبارکش بر شانه ی علی(ع) بود می فرمود:

خدایا!آیا من ابلاغ کردم؟آیا ابلاغ کردم؟این پسر عمویم و پدر فرزندانم است.خدایا،هر کس با او دشمنی کند با صورت در آتش افکن! [2]

در روز دوازدهم نیز،بعد از اقامه نماز صبح،رمی جمرات سه گانه انجام شد.در این هنگام اتفاقات جالبی روی داد.

ظهور شیطان

مردم در “منا"کنار پیامبر بودند که چشمشان به مردی افتاد که به رکوع و سجود می رفت و تضرع می نمود.کسانی که حاضر بودند،گفتند:یا رسول الله!چه نماز زیبایی می خواند! پیامبر فرمود: این همان شیطان است که پدر شما را از بهشت بیرون کرد!

در این هنگام علی علیه السلام با بی اعتنایی به سوی او رفت و او را محکم تکان داد،وسپس فرمود: ان شاءالله تو را خواهم کشت.

شیطان پاسخ داد: تا هنگام وقت معلوم از طرف پروردگار بر قتل من قادر نخواهی بود.چرا قصد قتل مرا کرده ای؟ به خدا قسم احدی تو را مبغوض نمی دارد مگر آنکه نطفه ی من قبل از نطفه ی پدرش در رحم مادر او قرار می گیرد.من در اموال و اولاد دشمنان تو شریک هستم. آنگاه با اشاره به آیه 64 سوره اسراء گفت:این همان کلام خداوند در کتاب محکمش است که می فرماید:

“و شارکهم فی الاموال و الااولاد” ؛ در اموال و اولاد آنان شریک باش.

پیامبر فرمود: یا علی، راست می گوید.کسی از قریش تو را مبغوض نمی دارد مگر زنازاده،،و کسی از عرب تو را مبغوض نمی دارد مگر زنازاده،وکسی از بقیه ی مردم تو را مبغوض نمی دارد مگر شقاوتمند!

سپس لحظاتی سر مبارک را پایین انداخت و بعد سر خود را بلند کرده فرمود:

“ای انصار! محبت علی را بر فرزندان خود عرضه کنید اگر پاسخ مثبت دادند فرزند شما هستند،و اگر نپذیرفتند فرزند شما نیستند! “

———————————–

[1]سنن ترمذی+بحارج32ص193

[2]المعجم الاوسطج5ص300

[3]علل الشرایعص142+بحار+مستدرک

اگر غدير نبود آيا شناخت مؤمن و منافق ممکن بود؟

اگر ولايت نبود و اگر اجتماع عظیم مردم در روز غدیر رخ نمی‌داد، مدعيان دروغين، منافقان تشنه قدرت و انسان‌هاي متظاهر به اسلام آزمايش نمي‌شدند!

همه مي‌گفتند ايمان داريم همه ادعا داشتند از ياران پيامبرند، همه اظهار مي‌کردند مسلمانند اما وقتي فرمان خدا ابلاغ شد که همه بايد با امام بر حق بيعت کنند، و بر اين بيعت وفادار بمانند. گروهي آشکارا مخالفت کردند. و گروه ديگر پيمان‌نامه سياسي نوشتند. برخي انواع توطئه‌ها را سامان دادند تا خلافت از خاندان عترت خارج شود. لذا باید گفت غدير معيار شناخت مؤمن و منافق است بدین جهت حضرت امام حسین علیه‌السلام فرمودند:

ما کنا نعرف المنافقين علي عهد رسول الله، الا ببغضهم عليا و ولده عليه السلام.[1]

در زمان رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله منافقين را نمي‌شناختيم جز با دشمني و کينه توزي آنان نسبت به علي و فرزندان او علیهم‌السلام

پی‌نوشت:

[1]. عيون اخبار الرضا، ج2، ص72؛ بحارالانوار، ج39، ص302.