اولين كار بزرگ او، احياى اسلام بود. دويست سال است كه دستگاههاى استعمارى سعى كردند تا اسلام به دست فراموشى سپرده شود. يكى از نخست‏ وزيرهاى انگليس در جمع سياستمداران استعمارى دنيا اعلام كرده بود كه ما بايد اسلام را در كشورهاى اسلامى منزوى كنيم! قبل و بعد از آن نيز پولهاى گزافى خرج شد تا اسلام در درجه‏ ى اول از صحنه‏ ى زندگى، و در درجه‏ ى دوم از ذهن و عمل فردى انسانها خارج شود؛ چون مى‏ دانستند اين دين، بزرگترين مانع در راه چپاول قدرتهاى بزرگ و استكبارى است. امام ما اسلام را دوباره زنده كرد و به ذهن و عمل انسانها و صحنه‏ ى سياسى جهان برگرداند.

دومين كار بزرگ او، اعاده ‏ى روح عزت به مسلمين بود. اين‏گونه نبود كه اسلام صرفاً در بحثها و تحليلها و دانشگاهها و صحن جامعه و زندگى مردم مطرح شود؛ بلكه بر اثر نهضت امام ما، مسلمانها در همه جاى عالم احساس عزت كردند.

سومين كار بزرگ او اين بود كه به مسلمانها احساس درك امت اسلامى داد. قبل از اين، مسلمانها در هر جاى دنيا كه بودند، چيزى به نام امت اسلامى برايشان مطرح نبود و يا اصلاً جدى تلقى نمى‏ شد. امروز همه‏ ى مسلمانها در همه دنیا، احساس مى‏ كنند كه جزو يك جامعه‏ ى جهانىِ بزرگ به نام امت اسلامى هستند. امام احساس شعور نسبت به امت اسلامى را ايجاد كرد، كه بزرگترين حربه براى دفاع از جوامع اسلامى در مقابل استكبار است.

چهارمين كار بزرگ او، ازاله‏ ى يكى از مرتجع ترين و پليدترين و وابسته‏ ترين رژيمهاى منطقه و جهان بود. ازاله‏ ى حكومت پادشاهى در ايران، يكى از بزرگترين كارهايى بود كه كسى مى‏ توانست آن را تصور كند. ايران مهمترين دژ استعمار در منطقه‏ ى خليج‏ فارس و خاورميانه بود. اين دژ، به دست امام ما در هم فرو ريخته شد.

كار پنجم او، ايجاد حكومتى بر مبناى اسلام بود؛ چيزى كه به ذهن مسلمانها و غيرمسلمانها خطور نمى‏ كرد. امام(ره) در حد يك معجزه، به آن  لباس واقعيت پوشاند.

كار ششم او، ايجاد نهضت اسلامى در عالم بود. قبل از انقلاب اسلامى، در بسيارى از كشورها و از جمله كشورهاى اسلامى، گروهها و جوانها و ناراضيها و آزادى‏ طلبها، وارد ميدان مى ‏شدند؛ اما بعد از انقلاب اسلامى، پايه و مبناى حركتها و نهضتهاى آزادي بخش، اسلام شد. امروز در هر نقطه‏ي ى از دنياى وسيع اسلام كه جمعيت يا گروهى به انگيزه‏ ى آزاديخواهى و ضديت با استكبار حركت مى‏ كنند، مبنا و قاعده‏ ى كار و اميد و ركنشان، تفكر اسلامى است.

هفتمين كار بزرگ او، نگرشى جديد در فقه شيعه بود. فقاهت ما پايه‏ هاى بسيار مستحكمى داشته و دارد. فقاهت شيعه، يكى از محكمترين فقاهتها و متكى به قواعد و اصول و مبانى بسيار مستحكمى است. امام عزيزمان اين فقه مستحكم را در گستره‏ي ى وسيع و با نگرشى جهانى و حكومتى مورد توجه قرار داد و ابعادى از فقه را براى ما روشن كرد كه قبل از آن روشن نبود.

كار هشتم او، ابطال باورهاى غلط در باب اخلاق فردى حكام بود. در دنيا پذيرفته شده است كه كسانى كه در رأس اجتماعات قرار مى‏ گيرند، اخلاق فردىِ خاصى داشته باشند! تكبر ورزيدن، برخوردار بودن از زندگى راحت و مسرفانه، تجمل‏گرايى، خودرأيى و خودخواهى و امثال اينها، چيزهايى است كه مردم دنيا قبول كردند كه كسانى كه در رأس حكومتها قرار مى‏ گيرند، اين اخلاق را داشته باشند. حتّى در كشورهاى انقلابى، انقلابيونى كه تا ديروز زير چادرها زندگى مى‏كردند و در دخمه ‏ها مخفى مى‏ شدند، به مجرد اين‏كه به حكومت مى‏ رسند، وضع زندگيشان عوض مى‏ شود و اخلاق حكومتيشان تغيير مى‏ كند و همان وضعيتى را به خود مى‏ گيرند كه بقيه‏ ى سلاطين و رؤساى عالم داشتند! ما از نزديك چنين چيزى را ديده‏ ايم؛ براى مردم هم مايه‏ ى تعجب نيست.
امام ما اين باور غلط را عوض كرد و نشان داد كه رهبر محبوب و معشوق يك ملت و ديگر مسلمانان عالم، مى‏تواند زندگى زاهدانه‏ ايى داشته باشد و به جاى كاخهاى مجلل، در يك حسينيه از ديداركنندگان پذيرايى كند و با لباس و زبان و اخلاق انبيا (علیهم السلام) با مردم برخورد كند.
اگر دلهاى حكام و زمامداران به نور معرفت و حقيقت روشن شده باشد، تجمل و تشريفات و اسراف و برخورداريهاى زياد و خودرأيى و تكبر و استكبار، جزو لوازم حتمى زمامدارى آنها محسوب نمى‏ شود. از معجزات بزرگ آن بزرگوار اين بود كه هم در زندگى خود و هم در آن دستگاهى كه به وجود آورده بود، نور معرفت و حقيقت تجلى يافته بود.

كار نهم او، احياى روحيه‏ ى غرور و خودباورى در ملت ايران بود. حكومتهاى استبدادى و فردى، سالهاى متمادى ملت ما را به صورت ملتى ضعيف و مستضعف و توسرى ‏خور در آورده بودند؛ ملتى كه از استعداد جوشان و خصلتهاى جمعىِ فوق‏ العاده ممتاز برخوردار است و در طول تاريخ بعد از اسلام، اين‏همه افتخارات علمى و سياسى دارد.
قدرتهاى خارجى - مدتى انگليسيها و مدتى هم روسها و ديگر دولتهاى اروپايى، و پس از آن امريكاييها - ملت ما را تحقير كرده بودند. ملت ما هم باور كرده بود كه قابليت و لياقت كارهاى بزرگ را ندارد، سازندگى از او بر نمى‏ آيد، ابتكار از او ساخته نيست و ديگران بايد بر او آقايى كنند و به او زور بگويند! بنابراين، روح غرور و افتخار ملى را در ملت ما كشته بودند؛ ولى امام عزيز ما، روح غرور و افتخار ملى را در ملت ايران بيدار و زنده كردند.
در همان حال كه ملت ما از احساسات و نخوتهاى بيجاى ناسيوناليستى - كه استكبار عامل آن، و رژيم منحوس پهلوى مروجش بود - مبرا هستند، اما احساس عزت و قدرت مى‏ كنند. امروز ملت ما از دست به دست هم دادن و توطئه‏ ى مشترك شرق و غرب و ارتجاع نمى‏ ترسند و احساس ضعف هم نمى‏ كنند. جوانهاى ما احساس مى ‏كنند كه خودشان مى ‏توانند كشورشان را بسازند. مردم ما احساس مى‏ كنند كه قدرت و توان آن را دارند كه در مقابل تحميلها و زورگوييهاى شرق و غرب بايستند. اين روح عزت و خودباورى و غرور ملى و افتخارات حقيقى و اصيل را امام(ره) در ملت ما زنده كرد.

و بالاخره دهمين كار بزرگ او، اثبات اين نكته بود كه «نه شرقى و نه غربى»، يك اصل عملى و ممكن است. ديگران خيال مى‏ كردند كه يا بايد به شرق متكى بود و يا به غرب، يا بايد نان اين قدرت را خورد و ستايشش كرد و يا آن قدرت را ! فكر نمى‏ كردند كه يك ملت بتواند هم به شرق و هم به غرب «نه» بگويد و بايستد و بماند و خود را روزبه‏ روز ريشه‏ دارتر كند؛ اما امام(ره) اين نكته را ثابت كرد.

فرازی از خطبه‌های نماز جمعه 23/4/1368 

رهبر كبير عزيز و بزرگوار ما، چهره‏ ى درخشانى در عالم بود و حقيقتاً مثل او را نه در اين زمان و نه در زمانهاى گذشته نداشتيم و در ميان چهره‏هاى معروف عالم - بعد از انبيا و اوليا(عليهم‏ السّلام) شخصيتى با اين عظمت و خصوصيات مثبت و جامع‏ الابعاد و جامع‏ الاطراف سراغ نداريم.

من عقيده‏ ى قاطع دارم كه اگر اين بزرگوار همه‏ ى آن خصوصيات مثبت چون: علم و قاطعيت و هوش و شجاعت و اراده را دارا بود، ولى اخلاص و ارتباط با خدا و تنزه از شرك - به معناى تجنب از اهواى خود و ديگران - را نمى‏ داشت، به اين توفيقات دست نمى‏ يافت. اين توفيقات بزرگ در زمانى به وجود آمد كه تمام نشانه‏ ها، حكايت از انزواى دين و كهنه شدن و فرسوده شدن آن و رو آمدن تفكرات و اخلاق و شيوه ‏هاى مادّى و حاكميت هوسهاى شيطانى و بشرى در دنيا داشت.

راز موفقیت اخلاص و اتصال به خدا مهمترين و تعيين‏ كننده‏ ترين راز موفقيت او،  بود. ايشان توانست معناى «ايّاك نستعين» را در عمل خود مجسم كند و به منبع لايزال قدرت الهى متصل شود.

اگر هر انسانى همين كار را بكند، همان‏گونه خواهد شد . بزرگان در قله‏ ها ايستادند، ما نيز از دامنه‏ ها حركت كنيم و به آن سمت پيش برويم؛ هرچند به آن قله ‏ها هم دست پيدا نكنيم؛ ولى به‏ هرحال حركت و رفتن، فريضه و وظيفه‏ ى همه‏ ى ماست.

فرازی از بیانات مقام معظم رهبری

شخصيت امام خمینی تا حد بسيار زيادى به اهميت و عظمت آرمانهاى او مربوط مى‏ شد. او با همت بلندى كه داشت، هدفهاى بسيار عظيمى را انتخاب مى‏ كرد. تصور اين هدفها، براى آدمهاى معمولى دشوار بود و مى‏ پنداشتند آن هدفهاى والا، دست‏ نيافتنى هستند؛ ليكن همت بلند و ايمان و توكل و خستگى‏ ناپذيرى و استعدادهاى فراوان و تواناييهاى اعجاب‏ انگيزى كه در وجود اين مرد بزرگ نهفته بود، به كار مى‏ افتاد و در سمت هدفهاى مورد نظرش پيش مى‏ رفت و ناگهان همه مى‏ ديدند كه آن هدفها محقق شده‏ اند.
نقطه‏ ى اساسى كار او، اين بود كه در اراده‏ ى الهى و تكليف شرعى محو مى‏ شد. هيچ چيز برايش غير از انجام تكليف، مطرح نبود. واقعاً او مصداق ايمان و عمل صالح بود. ايمانش به استحكام كوهها مى‏ مانست و عمل صالحش با خستگى‏ ناپذيرىِ باورنكردنى توأم بود. آن‏چنان در تداوم عمل صبور و كوشا بود كه انسان را دچار حيرت مى‏ كرد. به همين خاطر، هدفهاى بزرگ قابل وصول شد و دست يافتن به قله‏ ها امكان‌پذير گرديد.

فرازی از بیانات مقام معظم رهبری

یکی از علل دین گریزی برخی جوانان و نوجوانان عدم آگاهی به مسائل دینی است. زیرا انسان طبیعتا هر چه را نشناسد به سویش نمی‌رود و افکار و احساسات و حواس خود را به سوی آن معطوف نمی‌دارد.

اما شناخت و آگاهی از خوبی‌ها و زیبائی‌ها به ویژه اطلاع از منافع آن، سریعا انسان نفع طلب را به آن جذب کرده و آن را در نزد شخص، دوست داشتنی می‌کند. برای همین اگر جوانان با آثار و برکات و احکام و معارف دین آشنا شوند، فاصله آنان با حقایق دینی کم خواهد شد.

افزون بر این، نسل جدیدی که معمولا از مسائل و حقایق دینی بی اطلاع یا کم اطلاع است و بصیرت و معرفت کافی از دین ندارد، تحت تاثیر تبلیغات و هجمه‌های فرهنگی دشمنان قرار می‌گیرد.

امام صادق علیه السلام به بشیر دهان (روغن فروش) فرمود: «لا خیر فی من لا یتفقة من اصحابنا یا بشیر ان الرجل منهم اذا لم یستغن بفقهه احتاج الیهم فاذا احتاج الیهم ادخلوه فی باب ضلالتهم و هو لا یعلم

از دوستان ما کسی که در دین خود اندیشه و تفقه نکند ارزش ندارد. ای بشیر! اگر یکی از دوستان ما در دین خود تفقه نکند و به مسائل و احکام آن آشنا نباشد، به دیگران (مخالفین ما) محتاج می‌شود، هر گاه به آن‌ها نیاز پیدا کرد آنان او را در خط انحراف و گمراهی قرار می‌دهند در حالی که خودش نمی‌داند.»

ضرورت یادگیری احکام دینی در منظر پیشوای ششم آنقدر مهم است که می‌فرماید: «لو اتیت‌بشاب من شباب الشیعة لایتفقه لادبته

اگر به جوانی از جوانان شیعه برخورد نمایم که در دین تفقه نمی‌کند او را تادیب خواهم کرد.»

منبع:

عبدالکریم پاک‌نیا

منشور نسل جوان در سیره امام صادق (علیه السلام)

امام صادق عليه السلام روزى با اشاره به عيسى بن عبدالله قمى فرمود:

«سلام بر مردم قم! خداوند شهرهاى آنان را با باران سيراب كند و بركت‏ها را بر آنان نازل كند و بدى‏هاى آنان را به خوبى مبدل گرداند.

آن‏ها اهل ركوع و سجود و قيام و قعودند. آنان فقيه و دانشمند و اهل درك حقايق و روايت و عبادت نيكو هستند» .

(بحارالانوار، ج‏57، ص‏217; مستدرك سفينة البحار، ج‏8، ص‏598)

در دوره غیبت امام زمان علیه السلام مشکلات و پیشامدهای سختی بوقوع می پیوندد به گونه ای که اعتقادات بسیاری از مردم در نتیجه این امور متزلزل می شود. جهت جلوگیری از دچار شدن به این قبیل خطرات، هشدارهای زیادی توأم با روشنگریهای لازم در رهنمودهای اهلبیت علیهم السّلام داده شده است

عن محمد بن مسلم عن ابی عبداللَّه علیه السلام قال: …قال علی علیه السلام : …انتظروا الفرج و لا تیأسوا من روح اللَّه، فانّ احبَّ الاعمال الی اللَّه عزّوجلّ انتظار الفرج… و المنتظر لأمرنا کالمُتَشَحِّطِ بدمه فی سبیل اللَّه. محمد بن مسلم از امام صادق علیه السلام نقل می کند که آن حضرت از پدران بزرگوارش و آنها از علی علیه السلام روایت کردند که علی بن ابیطالب علیه السلام فرمودند:

منتظر فرج [امام زمان علیه السلام] باشید و از عنایت و توجهات خداوند ناامید نشوید. همانا محبوب ترین کارها در نزد خداوند عزّوجلّ انتظار فرج [امام زمان علیه السلام ] است.

آنگاه در ادامه بیان فضیلت انتظار فرمودند: کسی که منتظر امر ما (فرج امام زمان علیه السلام ) باشد، مانند رزمنده ای است که در راه خداوند به خون خود آغشته شده باشد (اجر و پاداش شهید را دارد). - قال زیدبن صوحان العبدی: یا امیرالمؤمنین! أی الاعمال احبّ الی اللّه عزّوجلّ؟ قال علیه السلام : انتظار الفرج من اعظم الفرج. زیدبن صوحان عبدی گفت: یا امیرالمؤمنین! کدامیک از اعمال در نزد پروردگار عالم محبوب تر است؟ حضرت فرمودند: انتظار فرج.

منبع:

چهل حدیث پیرامون حضرت مهدی(عج)

سید صادق سید نژاد

در جهان بینی مکتب اهل بیت (علیهم السّلام) انسان بدون امام معصوم (علیه السّلام)، نخواهد ماند؛ چرا که بدون امام معصوم (علیه السّلام) هدایت و کمال صحیح و شایسته انسانی میسّر نخواهد شد. بعلاوه حفظ نظام هستی به برکت وجود حجت های خداوند است. بر این حقیقت در جای جای روایات رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و ائمه اطهار (علیهم السّلام) به شیوه های مختلف تصریح شده است.

منتهی گاهی زمینه و شرایط برای حضور علنی و آشکار امام (علیه السّلام) فراهم است در نتیجه او به گونه ای که همه مردم او را می شناسند و به او دسترسی دارند در میان آن ها زندگی می کند، اما در شرایط خاصی به جهت وجود خطرات جانی یا مصالح دیگری که خداوند به آنها عالم تر است مشیّت الهی اقتضاء می نماید که امام (علیه السلام) پنهان از چشم مردم زندگی کند.

حدیثی از روایات حضرت علی علیه السلام  - عن علی علیه السلام قال: اللّهم انه لابدَّ لارضک من حجّة لک علی خلقک، یهدیهم الی دینک و یعلّمهم علمک لئلا تبطل حجّتک و لا یضلّ أتباع اولیائک بعد اذ هدیتهم به اما ظاهر لیس بالمطاع او مکتتم مترقّب، ان غاب عن النّاس شخصُهُ فی حال هدایتهم فانّ علمه و آدابه فی قلوب المؤمنین مثبتة، فهم بها عاملون.

بار خدایا! همواره باید در روی زمین تو حجتی برای بندگانت داشته باشی تا خلق را به دینت راهنمایی کند، و علم تو را به آنها بیاموزد تا حجّت تو تباه نشود و پیروان اولیاء تو بعد از آنکه آن ها را هدایت کرده ای دوباره گمراه نگردند. [حجت تو] یا ظاهر و آشکار خواهد بود که اطاعت او را نمی کنند و یا از دیده ها نهان خواهد بود که مردم در انتظار او به سر می برند. اگر شخص و جسم او در حال هدایت مردم از آنان غائب باشد علم و آدابش در قلب های عاشقان حق پایدار است و آن ها به آن علم و آداب پایبند هستند و به آن عمل می کنند.

منبع:

چهل حدیث پیرامون حضرت مهدی(عج)

سید صادق سید نژاد

انتظار امام حسن عسكري (عليه السلام) از شيعيان خويش  در دوران غيبت كبراي امام زمان (عجل الله تعالي فرجه الشريف)، چرا كه يكي از دورانهاي بسيار سخت و طاقت فرسا كه صبر و استواري فراواني مي‌طلبد همين دوره است،

انتظار آن حضرت اين است كه مردم و شيعيان دوران غيبت را تحمل كنند و از خود بردباري و استقامت به خرج دهند، و بر دين الهي و امامت و ولايت ثابت و استوار بمانند، و دائماً براي ظهور مهدي موعود (عجل الله تعالي فرجه الشريف) دعا نمايند،

چرا كه «و الله ليغيبن غيبة لاينجوا فيها من الهلكة الا من ثبته الله عزوجل بامامته و وفقه للدعاء بتعجيل فرجه;

به خدا سوگند (حضرت مهدي) غيبت طولاني خواهد داشت كه نجات پيدا نكند در آن دوران مگر كساني كه خداوند عزيز و جليل بر قائل بودن (و اعتقاد) به امامت او استوارش نگهدارد، و توفيق دهد كه براي فرج آن حضرت دعا نمايد.

منبع:

برخي انتظارات امام حسن عسكري (ع) ازشيعيان
جواد حسيني

سال هاي كوتاه عمر را پشت ميله هاي تنگ نظر زندان، صبوري كردي. دينت را به دنيا نفروختي و عدالت را به ظلمت نسپردي؛

هر چند ديوارهاي دلتنگ زندان، زندگي را بر تو سخت مي گرفت.

از ارمغان عشق، سر بلند بيرون آمدي. تو خود، هم ابراهيم بودي و اسماعيل. تو موسي بودي كه عشق را از وحشت نيل گذراندي و مهر را به سر منزل مقصود رساندي . خواسته تو، پرواز بود و خواستني تر از رسيدن، نمي خواستي و جز سربلندي، خواسته تو نبود.