-ابو حمزۀ ثمالى از عمرو بن حمق، نقل مى‌كند: هنگامى كه على -عليه السّلام-در مسجد كوفه ضربت خورد، بر او وارد شدم و گفتم: نترس اين فقط يك خراش است! فرمود: قسم به جانم از شما جدا مى‌شوم. سپس فرمود: «تا سال هفتاد بلا مى‌آيد» .

پرسيدم: آيا بعد از بلا، نعمت نازل مى‌شود.

امام جواب نداد و از هوش رفت. و ام كلثوم گريه مى‌كرد. وقتى كه به هوش آمد، فرمود: اى ام كلثوم! چرا مرا اذيت مى‌كنى. آنچه را كه من مى‌بينم اگر تو ببينى گريه نمى‌كنى. و ملائكه در آسمانهاى هفتگانه پشت سرهم ايستاده‌اند و پيامبران نيز همان طور و به من مى‌گويند: يا على بيا چيزى كه در پيش رو دارى بهتر از چيزى است كه اكنون در آن بسر مى‌برى.

من گفتم: يا امير المؤمنين! فرمودى تا سال هفتاد بلا مى‌آيد، آيا بعد از سال هفتاد، فراوانى خواهد بود؟ فرمود: بلى بعد از بلا فراوانى است. يَمْحُوا اَللّٰهُ مٰا يَشٰاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ اَلْكِتٰابِ 1.

ابو حمزه مى‌گويد: به امام باقر-عليه السّلام-گفتم: على-عليه السّلام-فرموده بود كه تا سال هفتاد مردم در بلا خواهند بود. و مثل اينكه گفته بود بعد از سال
1) يعنى: خداوند هر چه را بخواهد محو و هر چه را بخواهد اثبات مى‌كند. و نزد اوست ام الكتاب (سورۀ رعد: آيۀ 39) .