رميله مى‌گويد: عده‌اى از اصحاب على-عليه السّلام-پيش آن حضرت رفتند و گفتند: وصى موسى دلايل و نشانه‌ها و معجزاتى نشان مى‌داد و جانشين عيسى نيز همان طور. تو نيز اگر چيزى نشان ما بدهى تا قلب ما آرامش پيدا كند، خوب است.

حضرت فرمود: «شما تحمّل ديدن آن را نداريد» . ولى آنها اصرار ورزيدند.

حضرت آنها را به طرف خانه‌هاى مهاجرين برد و به آرامى دعا كرد. پردۀ طبيعت از برابر چشمان آنان كنار رفت، در يك طرف، باغهاى بهشت را ديدند و در طرف ديگر، آتش دوزخ را.

عدّه‌اى گفتند: (اين) سحر است! سحر است! عدّه‌اى نيز در تصديق خود، پايدار ماندند و مانند اين معجزات را انكار نكردند و گفتند: پيامبر اكرم فرموده است: «قبر يا باغى است از باغهاى بهشت و يا دخمه‌اى است از دخمه‌هاى جهنم!»
 بحار:41/248، حديث 2.