حضرت يوسف‏ عليه السلام در دامن حضرت يعقوب‏عليه السلام رشد يافت . برادران يوسف به او رشك و حسد بردند . با نقشه قبلى او را از پدر جدا كرده و به صحرا بردند . در بين راه تصميم به قتل او گرفتند ولى به پيشنهاد يكى از برادران، از كشتن او صرف‏نظر نموده و او را در چاهى افكندند و سرانجام، او به كاروانى كه عازم مصر بود به غلامى فروخته شد . در اين هنگام، يوسف‏عليه السلام نه سال بيش نداشت . موقعى كه كاروان خواست‏حركت كند يك نفر نسبت‏به حال كودك رقت نموده و گفت: نسبت‏به اين كودك غريب به نيكى و ملاطفت رفتار كنيد . حضرت يوسف‏عليه السلام به محض شنيدن اين جمله گفت: «من كان الله معه، فليس له غربة‏» كسى كه خدا دارد، غربت و تنهايى ندارد . (3)

صفحات: 1· 2· 3· 4· 5· 6· 7