برای‌ توضیح‌ و روشن‌ شدن‌ حقیقت‌ امر ناچار از ذکر مقدّمه‌ای‌ هستیم‌؛ و آن‌ اینکه‌ تمام‌ موجوداتی‌ که‌ در عالم‌ برزخ‌اند و یا در عالم‌ قیامت‌اند، بهیچ وجه‌ من‌ الوجوه‌ مشابهتی‌ با موجودات‌ این‌ عالم‌ که‌ سرای‌ طبع‌ و مادّه‌ است‌ ندارند، و با اعتباریات‌ و توهّمات‌ و محجوبیت‌های‌ این‌ عالم‌ مشابه‌ نیستند.

شخصی‌ که‌ از این‌ عالم‌ میرود، تمام‌ مصلحت‌ اندیشی‌ها و اعتبارات‌ این‌ عالم‌ را زمین‌ گذارده‌ و در پشت‌ سر به‌ خاک‌ نسیان‌ می‌سپارد، و در یک‌ عالم‌ دیگر که‌ هیچ‌ شباهتی‌ با این‌ عالم‌ ندارد وارد میشود. و نیز موجودات‌ برزخیه‌ چون‌ میخواهند وارد قیامت‌ گردند، خصوصیات‌ عالم‌ برزخ‌ را رها نموده‌ خالی از آنها و لوازمشان وارد عالم‌ قیامت‌ میگردند.
ولی‌ چون‌ از عالم‌ برزخ‌ و یا قیامت‌ برای‌ ما که‌ هیچ‌ آشنائی‌ و انسی‌ با آن‌ عوالم‌ نداریم‌ بیان‌ شود، و آیات‌ قرآن‌ کریم‌ و روایات‌ وارده‌ از معصومین‌ سلام‌ الله‌ علیهم‌ أجمعین‌ چون‌ بخواهند آن‌ معانی‌ برای‌ ما قابل‌ تفهّم‌ و ادراک‌ شود، ناچار از باب‌ تشبیه‌ استفاده شده و آن‌ معانی‌ عالیه‌ را در لباس‌ محسوسات‌ درآورده‌ و در قالب‌ آنها ریخته‌ و قالب‌گیری‌ می‌کنند. و اینجا برای قابل درک بودن نفخه و صور صدایی که مردگان را زنده میکند تشبیه به صور کرده است.

صفحات: 1· 2· 3· 4· 5· 6· 7· 8· 9· 10