اربعین حسینی

همه جای زمین از آنِ خداست، امّا کربلا را نمی‌توان با هیچ‌جای دیگر قیاس کرد، چرا که خداوند سبحان، زمین كربلا را حتّى بر زمین كعبه فضیلت داد.[۱] کربلا قطعه ای از زمین است که با نام و خاك آن و به حرمتش، زمین، اسلام و امّت مسلمان نجات یافت.

كربلا، كربلاست! چون حسین(علیه‌السلام) که سرور جوانان بهشت است، را دارد. پس كربلا همان بهشت است كه هر كس بدان دست یافت، رست‌گار و سعادت‌مند مى‌شود. و هر کس آن را ترک کرد، در واقع خدا و رسولش را ترک کرده و این ناسپاسی رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) و نقص در ایمان و دین است و هرکس بی‌سبب ترک آن کند، از اهل آتش است.[۲]

در فضیلّت و ثواب زیارت سیّدالشهدا(علیه‌السلام) روایات بسیاری از دیگر ائمه اطهار(علیهم‌السلام) وارد شده است، در این روایات بر زیارت اربعین تاکید فراوانی شده است و آن‌را از علامات و نشانه‌های مومن دانسته‌اند.

امام عسکری(علیه‌السلام) در بزرگ‌داشت اربعین سیّدالشهدا(علیه‌السلام) فرمودند: «علامت مؤمن پنج است: پنجاه و یك ركعت نماز (واجب و مستحب) در شبانه‏‌روز، زیارت‏ اربعین‏، انگشتر به دست راست كردن، پیشانى به خاك نهادن، و بسم اللّه را بلند گفتن‏».[۳]

اربعین روزیست که «جابربن عبداللّه انصاری» و «عطّیه» از اصحاب رسول اکرم(صلّ‌اللّه‌علیه‌وآله) و امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) به زیارت قبر سیّدالشهدا(علیه‌السلام) آمدند، که همین روز سرآغاز شروع یک حرکت و جریانی پر از عشق و محبّت بود که امروز با گذشت چند صد سال این حرکت عاشقانه، گرم‌تر، پرشورتر و با شکوه‌تر برگزار می‌شود.

علّت حرکت و پیام شیعیان در این روز همین است که شیعیان به تأسّی از اهل بیت سیّدالشهدا (علیه‌السلام) و اصحاب پیامبر(صلّ‌اللّه‌علیه‌وآله) و برای ابراز هم‌دردی و تصلّی‌دادن به بازماندگان شهدای کربلا، به زیارت قبر امام حسین(علیه‌السلام) می‌روند و این محبیت حسینی در روز اربعین است که میلیون‌ها نفر را با پای پیاده، به سمت خود می‌کشاند؛ این مردم می‌خواهند با این عمل، به دنیا و یزیدیان زمان و مستکبران جهان نشان دهند که امام حسین(علیه‌السلام) امروز تنها نیست و هیچ‌گاه حسین زمان خود را تنها نخواهند گذاشت و با ولایت، زندگی و نفس خواهند کشید و تا پای جان، پای ولایت ایستاده‌اند.

امام جعفر صادق(علیه‌السلام) فرمودند: «چون به عزم زیارت حضرت امام حسین(علیه‌السلام) بیرون آمد، او را از هفتصد ملك، از شش جهت مشایعت كنند و به هر گامی که بر می‌دارد، هزار حسنه می‌نویسند»[۴] هم‌چنین در حدیث دیگری فرمودند:«هرگاه آفتاب بر او بتابد، گناهانش را تمام کند، چنان‌که آتش هیزم را می‌خورد و هرگاه از شدّت گرما یا حرکت عرق کند، پس به ازای هر قطره عرق او، هفتاد هزار مَلِک خلق می‌شود که برای زوّار آن حضرت، تا روز قیامت استغفار می‌کنند».[۵]

————————————————
پی‌نوشت:
[۱].کامل الزیارات، باب ۸۸، ص۲۶۷.
[۲].عباس قمی، ترجمه نفس المهموم، ص۵۶۹.
[۳]. بحارالانوار،ج ۹۸، ص ۳۲۹؛ شیخ مفید، المزار، ص ۵۳.
[۴].کامل الزیارات، باب ۷۷، ص۱۹۰.
[۵].همان، باب ۹۸، ص ۲۹۷.