روزگار دو روز است: روزي كه به سو تو و روزي به زيان تو، پس هرگاه به سو توست سركشي مكن، و هرگاه به زيان توست شكيبا باش.(حکمت396)

ستودن بيش از انچه سزاوار تر است چاپلوسي، و كم تر از انچه سزاوار است درماندگي يا حسادت است.(حکمت347)

خير ان است كه مال و فرزندت بسيار شود، بلكه خير ان است كه دانش تو فراوان و بردباريت بزرگ گردد.(حکمت94)

هنگامي كه از كاري بيم داري خود را دا ان بيفكن كه خود را پاييدن دشوارتر است از ان چه از ان بيمناكي.(حکمت175)

ناتوان ترين ادمي كسي است كه در به دست اوردن دوست ناتوان باشد، و ناتوانتر از ان كسي است كه دوستي را به دست اورده، از دست بدهد.(حکمت12)

ايمان ان است كه راستي اي زرا كه به زيان توست بر دروغي كه به سود توست بر گزين .(حکمت458)

خداوند ايمان را براي پاكي از شرك، و نماز را براي دوري از كبر واجب نموده است.(حکمت252)

از كساني مباش كه بدون عمل به اخرت اميدوارند و به خاطر ارزوهاي دراز توبه را به تاخير مي اندازند.(حکمت150)

ايمان شناخت بادل، اقرار با زبان، و عمل به اعضاء و جوارح است.(حکمت227