دوری از علایق دنیوی

مادامیکه انسان در بیت نفس است و بسته به تعلقات نفسانی است نمی تواند توجه به مقام اقدس پروردگار پیدا کند و جمیع مکاشفات به روی او بسته است. اگر به زن و بچه محبت داری خوب است ولی علاقه نباید به آنها پیدا کنی. این علاقه، علاقه دنیوی است
آیت الله عبدالکریم حق شناس

برادران عزیزم! قبل از هر چیز لازم است توبه نماییم با شرایط لازم:

شب جمعه ـ یا روز شنبه ـ نماز توبه بخوانید ـ سپس ملازم باشید به مراقبه صغری وکبری و محاسبه و معاقبه نفس به انچه که شایسته و لازم است. سپس به دلهایتان توجه نمایید و مرضهایی که در اثر گناه است مداوا کنید و به وسیله استغفار ، عیبهای بزرگ تان را کوچک و کم نمایید.
آیت الله قاضی

خانوم….شماره بدم؟
خانوووووووم… شــماره بدم؟
خانوم برسونمت؟
ميشه چن لحظه از وقتتو به مــــا میدی؟

این‌ها جملاتی بود که دخترک در طول مســیر خوابگاه تا دانشگاه می‌شنید!
بیچــاره اصلاً اهل این حرف‌ها نبود… این قضیه به شدت آزارش می‌داد.
تا جایی که چند بار تصـــمیم گرفت بی خیــال درس و مــدرک شود و به محـــل زندگی‌اش بازگردد.
روزی به امامزاده ی نزدیک دانشگاه رفت…
شـاید می‌خواست گله کند از وضعیت آن شهر لعنتی…!
دخترک وارد حیاط امامزاده شد… خسته… انگار فقط آمده بود گریه کند…
دردش گفتنی نبود…!
رفت و از روی آویز چادری برداشت و سر کرد…وارد حرم شد و کنار ضریح نشست. زیر لب چیزی می‌گفت انگار! خدایا کمکم کن…
چند ساعت بعد، دختر که کنار ضریح خوابیده بود با صدای زنی بیدار شد…
خانوم! خانوم! پاشو سر راه نشستی! مردم می خوان زیارت کنند!
دخترک سراسیمه بلند شد و یادش افتاد که باید قبل از ساعت ۸ خود را به خوابگاه برساند… به سرعت از آنجا خارج شد… وارد شــــهر شد…
امــــا…اما انگار چیزی شده بود… دیگر کسی او را بد نگاه نمی‌کرد…!
انگار محترم شده بود… نگاه هوس آلودی تعـقــیبش نمی‌کرد!
احساس امنیت کرد… با خود گفت: مگه می شه انقد زود دعام مستجاب شده باشه! فکر کرد شاید اشتباه می‌کند! اما این‌طور نبود!
یک لحظه به خود آمد…
دید چـــادر امامــزاده را سر جایش نگذاشته…!

جام نيوز

چرا به خواهر و مادر مردم غیرت نداریم؟

کشور ما! جایی است که مردانش نسبت به خواهر و مادر خود غیرتی هستند و نسبت به خواهر و مادر دیگران روشنفکر!

به نظر شما واقعا چرا؟

خانوم شما برای من آرایش کرده…
کنار خیابان ایستاده بودیم منتظر تاکسی. یک تاکسی سمند زرد نگه داشت که روی صندلی های عقبش یه “زن و شوهر” یا شایدم یه “خواهر و برادر” یا هر چیز دیگه نشسته بودن.

رفیقم عقب نشست و من هم صندلی جلو نشستم.

این آقا و خانوم رفتار متعادلی داشتن و تقریباً مطمئن شدیم که زن و شوهر هستند. خب اصلا به ما چه…

ولی خانوم به شدت آرایش کرده بود و حسابی سعی در نمایان تر شدن زیبایی های زنانه خود داشت. خلاصه نگم دیگه….

کسی با کسی صحبت نمی کرد تا اینکه یهو این رفیق ما رو کرد به خانومه گفت: رژ لبات رو دوست دارم خلاقیت توش می بینیم ولی به رژگونه ات نمیاد!!!!!

یه لحظه همه داشتیم هم رو نیگاه می کردیم، من رفیقم رو، شوهره خانومش رو، خانومه خودش رو تو آینه ماشین نیگاه می کرد، راننده هم من رو نیگاه می کرد و رفیقم هم به شوهره.

نفهمیدم چی شد که دیدم شوهره نعره ای زد و یخه ی رفیق ما رو گرفت که بی ناموس…

راننده هم دید داره شر درست میشه، زد کنار و گفت همه تون پیاده شین زودتر، حوصله دردسر ندارم.

رفیق ما در حالی که یخه اش در دست شوهر اون خانومه بود در ماشین رو باز کرد و اومد پایین. من هم سریع پیاده شدم رفتم جداشون کنم.

شوهره داد می زد بی ناموس ….. مگه خودت ناموس نداری چشت به ناموس مردمه و …

رفیق ما هم با کمال آرامش به چشمای شوهره نیگاه می کرد و هیچی نمی گفت و بعد از چند دقیقه فقط این جمله گفت: ببین داداش، خانوم شما برای من آرایش کرده، من هم نظرم رو راجع به آرایشش گفتم. اگه برای شما بخواد آرایش کنه این کار رو توی خونه انجام میده نه جلوی چشمای ملت.

بعد از اتمام افاضات رفیق ما، شوهره یخه‌ی رفیق ما رو ول کرد و یه نیگاه به خانومش انداخت و رفت سمت پیاده رو.

خانومش هم دو تا فحش بووووق به رفیق ما داد و رفت دنبال شوهرش.

و من تمام این لحظات هیچی نگفتم و فقط به حرف دوستم فکر می کردم .

منبع: جام نیوز

2. کدام سوره به «مادر قرآن» معروف است؟

2. سوره «حمد» به مادر قرآن معروف است.

1. چند سوره با «الحمدلله» شروع می شود؟

1. پنج سوره با «الحمد الله» شروع می‌شود. «1. حمد، 2. انعام، 3. کهف، 4. سبأ، 5. فاطر».

توصیه حاج آقا مجتبی برای صدقه‌دادن
مرحوم آیت‌الله حاج‌ آقا مجتبی تهرانی می‌گفت: اگر می‌خواهی صدقه بدهی، همین‌طوری صدقه نده؛ زرنگ باش، حواست جمع باشد، صدقه را از طرف امام رضا (ع) برای سلامتی آقا امام زمان (عج) بده!
به گزارش تعامل به نقل از واحد خبر و اطلاع‌رسانی بنیاد بین‌المللی فرهنگی هنری امام رضا(ع)، ماه پرخیر و برکت رمضان بار دیگر از راه رسید تا درهای آسمان باز شود و مؤمنان حضرتش از خوان نعمت الهی بهره‌مند؛ چنانچه پیامبر اعظم(ص) فرمود: «إِنَّ أَبْوَابَ السَّمَاءِ تُفَتَّحُ فِی أَوَّلِ لَیْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ لَا تُغْلَقُ إِلَى آخِرِ لَیْلَةٍ مِنْهُ؛ درهای آسمان در اولین شب از شبهای ماه مبارک رمضان باز می‌شود و تا آخرین شب از شب‌های این ماه هم بسته نمی‌شود.».
ماه رمضان امسال برای برای پایتخت‌نشینان یک تفاوت عمده با سال‌های قبل دارد و آن جای خالی درس‌های اخلاق آیت‌الله حاج آقا مجتبی تهرانی است؛ همان مجتهد صاحب رساله‎ای که در آخرین روز ماه رمضان سال گذشته با صورتی خیس و صدایی محزون گفت: «از همه‌تان تقاضا می‌کنم من را هم دعا کنید. تعارف نمی‌کنم و جدی می‎گویم. من محتاج دعای شما هستم.»
آیت‌الله تهرانی علاقه خاصی به امام رضا(ع) داشت و به گفته حجت‌الاسلام علی تهرانی فرزند ایشان، حاج آقا مقید بود هر سال موقع تحویل سال در مشهدالرضا(ع) باشد. این علاقه به ثامن الائمه(ع) تا آخرین ساعات حیات همراه آیت‌الله تهرانی بود، به نحوی که حجت‌الاسلام حسین تهرانی دیگر فرزند ایشان می‌گوید: تخت پدر در لحظات آخر رو به مشهد بود و ایشان در همان حال مرتباً می‌گفتند: «السلام علیک یا علی‌بن موسی الرضا(ع)».
آن‌طور که در کتاب خاطرات «حاج آقا مجتبی» آمده است، این اسوه اخلاق به شاگردان خود توصیه می‌کرد: «اگر می‌خواهی صدقه بدهی، همین‌طوری صدقه نده؛ زرنگ باش، حواست جمع باشد، صدقه را از طرف امام رضا (ع) برای سلامتی آقا امام زمان (عج) بده! برای دو معصوم است؛ دو معصومی که خدا آنها را دوست دارد، ممکن نیست خداوند این صدقه تو را رد کند، تو هم اینجا حق واسطه‌گری‌ات را میگیری. تو واسطه‌ای و همین حق واسطه‌گری است که اجازه می‌دهد تو به مراحل خاص برسی.»
روحش شاد و یادش گرامی باد.

آيت الله آقا مجتبي تهراني

گناه، حجاب دعا
يک وقت هست که يک سنخ از اعمال، حجاب مي شود براي اجابت دعا؛ مثل گناه. يعني معصيت هايي که از ناحيه اعضا و جوارح من و شما صادر مي شود، مانع اجابت دعاست. لذا گفتيم که «اطاعت» با «اجابت» رابطه دارد؛ اگر مطيع خدا شدي، آنجاست که خداوند هم درخواست تو را اعتنا مي کند و مي پذيرد. از آن طرف، معصيت مانع اجابت دعا مي شود. اين مربوط به اعضا و جوارح من و شماست. اگر دروغ بگويي، غيبت کني، مال مردم را بخوري و امثال اين محرمات را انجام دهي، اينها مانع اجابت دعاست. مي بيني چرا وقتي مي گويم: «خدا! خدا! خدا!» خدا اصلاً به من اعتنا نمي کند؛ چون اين گناهان مانع اجابت دعاهاي من است.