پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله :

خَصلَتانِ ليسَ فَوقَهُما مِنَ البِرِّ شَيءٌ الإيمانُ بِاللّه و النَّفعُ لِعبادِ اللّه

دو خصلت است كه هيچ كار خوبى بالاتر از آن دو نيست : ايمان به خدا و سود رساندن به بندگان خدا.

تحف العقول ص 35 - نهج الفصاحه ص 457 ، ح 1446 - بحار الانوار(ط-بیروت) ج 74 ، ص 137 ، ح 2

امام هادى عليه السلام :

مَن أطاعَ الخالِقَ لَم يُبالِ سَخَطَ المَخلوقينَ.

كسى كه از خدا اطاعت مى‏كند، از خشم مردم باكى ندارد.

بحارالأنوار(ط-بیروت) ج 68 ، ص 182 ، ح 41

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله :

إِنَّ أَحَبَّ النَّاسِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ - يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَطْوَعُهُمْ لَهُ

روز قيامت محبوب‏ترين آدميان نزد خداوند فرمان‏برترينِ آنها از او است

کافی(ط-الاسلامیه) ج 5 ، ص 340

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله :

إیّاکَ أن تَمنَعَ فی طاغةِ اللهِ فَتُنفُقَ مُثلَیهِ فی مَعصیةِ اللهِ.

از خرج کردن در راه طاعت خدا دریغ مکن و گرنه دو برابرش را در راه معصیت او خرج خواهی کرد

تحف العقول ص 408 - بحار الانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 320

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله :

لا تَخَفْ فِي اللَّهِ لَومَةَ لائمٍ.

در راه خدا از ملامت و نكوهش ملامتگران نترس.

تحف العقول ص 26 و ص 180 - خصال ص 526 - امالی(مفید) ص 269 - معانى الأخبار ص 335

حضرت زهرا سلام الله علیها:

نَحنُ وَسیلَتُهِ فِی خَلقِه وَ نَحنُ خاصَّتُه وَ مَحَلُّ قُدسِه وَ نَحنُ حُجَّتُه فی غَیبِه وَ نَحنُ وَرَثَهُ أنبیائِه؛

ما اهل بیت رسول خدصلی الله علیه و آله وسیله ارتباط خدا با مخلوقاتیم ما برگزیدگان خداییم و جایگاه پاکی ها، ما دلیل های روشن خداییم و وارث پیامران الهی

منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه(خوئی) ج 20 ، ص 97

امام صادق عليه السلام :

مَنِ استَخارَ اللّه راضِيا بِما صَنَعَ اللّه لَهُ خارَ اللّه لَهُ حَتما؛

هر كس از خدا خير بخواهد و به آنچه خدا خواسته راضى باشد، خداوند حتما براى او خير خواهد خواست.

كافى(ط-الاسلامیه) ج8، ص241، ح330

رسول اكرم صلى الله عليه و آله :

مَن أخلَصَ لِلّهِ أربَعينَ صَباحا ظَهَرَت يَنابيعُ الحِكمَةِ مِن قَلبِهِ عَلى لِسانِهِ؛

هر كس چهل روز خود را براى خدا خالص كند چشمه هاى حكمت از قلب وى بر زبانش جارى مى شود.

نهج الفصاحه ص 738 ، ح 2836 - جامع الاخبار(شعیری) ص 94

رسول اكرم صلى الله عليه و آله :

لَيسَ مِن عَبدٍ يَظُنُّ بِاللّه خَيرا إلاّ كانَ عِندَ ظَنِّهِ بِهِ؛

بنده اى نيست كه به خداوند خوش گمان باشد مگر آن كه خداوند نيز طبق همان گمان با او رفتار كند.

تفسیر قمی ج 2 ، ص 265 - بحارالأنوار(ط-بیروت) ج 67، ص 384، ح 42