رسول اكرم صلی الله علیه و آله :

مَن لا يَرحَم لا يُرحَم وَ مَن لا يَغفِر لا يُغفَر لَهُ

هر كس رحم نكند به او رحم نشود، هر كس نبخشد بخشيده نشود

نهج الفصاحه ص745 ، ح2885

امام على عليه‏ السلام :

إِنَّما يَنبَغى لأَهلِ العِصمَةِ وَ المَصنوعِ إِلَيهِم فِى السَّلامَةِ أَن يَرحَموا أَهلَ الذُّنوبِ و َالمَعصيَةِ و َيَكونَ الشُّكرَ هُوَ الغالِبَ عَلَيهِم؛

شايسته است كه افراد پاكدامن و بهره ‏مند از سلامت، با گنه كاران و اهل معصيت، رحيم باشند و سپاسگزارىِ (حق) بر جان آنان چيره شود.

نهج البلاغه(صبحی صالح) ص197

امام صادق عليه ‏السلام :

اَلمُؤمِنُ… يَنصُرُ المَظلومَ وَ يَرحَمُ المِسكينَ. نَفسُهُ مِنهُ فى عَناءٍ و َالنّاسُ مِنهُ فى راحَةٍ؛

مؤمن… مظلوم را يارى مى‏ كند و به مسكين و درمانده رحم مى‏ نمايد، جانش از او در رنج است و مردم از او در آسايش.

کافی(ط-الاسلامیه) ج2 ، ص231 ، ح4

رسول اكرم صلی الله علیه و آله :

مَن رَحِمَ وَ لَو ذَبيحَةَ عُصفورٍ رَحِمَهُ اللّه‏ُ يَومَ القيامَةِ؛

هر كس حتى به لاشه گنجشكى رحم كند، خداوند در روز قيامت به او رحم خواهد كرد.

نهج الفصاحه ص 768 ، ح3013

رسول اكرم صلی الله علیه و آله :

لا يَدخُلُ الجَنَّةِ إِلاّ رَحيمٌ

جز رحيم به بهشت نمى ‏رود

نهج الفصاحه ص680 ، ح2529

رسول اكرم صلى الله عليه و آله :

مَن باعَ وَ اشتَرَی فَلیَحفَظ خَمسَ خِصال وَ إلّا فَلا یَشتَرینَّ وَ لَا یَبیعَنَّ: ألرِّبا وَ الحَلفَ وَ کِتمانَ العَیبِ وَ الحَمدَ إذا باع وَ الذَّمَّ إذا اشتَرَی.
‏

هر که تجارت می کند باید از پنج چیز دوری گزیند و گرنه اصلا خرید و فروش نکند: ربا، قسم خوردن، کتمان عیب، تعریف از کالایی که می فروشد و بدگویی از کالایی که می خرد

من لا یحضره الفقیه ج 3 ، ص 194 ، ح 3727

امام صادق عليه السلام :

لَوْ أَنَّ رَجُلًا وَرِثَ مِنْ أَبِيهِ مَالًا وَ قَدْ عَرَفَ أَنَّ فِي ذَلِكَ الْمَالِ رِبًا وَ لَكِنْ قَدِ اخْتَلَطَ فِي التِّجَارَةِ بِغَيْرِهِ حَلَالٍ كَانَ حَلَالًا طَيِّباً فَلْيَأْكُلْهُ وَ إِنْ عَرَفَ مِنْهُ شَيْئاً أَنَّهُ رِبًا فَلْيَأْخُذْ رَأْسَ مَالِهِ وَ لْيَرُدَّ الرِّبَا

اگر كسى از پدرش مالى به ارث ببرد و بداند كه در آن مال ربا وجود دارد، ولى مال ربوى با مال هاى ديگر مخلوط شده، آن مال براى او حلال و پاكيزه است و مى تواند از آن استفاده كند، و اگر به ربوى بودن مقدار مشخصى از آن يقين دارد بايد اصل مال را براى خود بردارد و مال ربوى را به صاحبش رد نمايد.

كافى(ط-الاسلامیه) ج 5، ص 145، ح 4

امام صادق عليه السلام :

(عَنْ اَبى بصيرٍ قال) قُلْتُ: آكِلُ الرِّبا بَعْدَ البَيِّنَةِ؟ قالَ: يُؤَدَّبُ فَاِنْ عادَ اُدِّبَ فَاِنْ عادَ قُتِلَ؛

(ابو بصير از امام صادق عليه السلام پرسيد) حكم رباخوار بعد از روشن بودن حكم ربا براى وى چيست؟ حضرت فرمودند: تأديب مى شود و اگر (براى بار دوم) ربا گرفت باز تأديب مى شود و (براى بار سوّم) اگر ربا گرفت، كشته مى شود.

كافى(ط-الاسلامیه) ج 7، ص 242، ح 9

رسول اكرم صلى الله عليه و آله :

مَنْ أَكَلَ الرِّبا مَلأَ اللّه عَز َّوَ جَلَّ بَطْنَهُ مِنْ نارِ جَهَنَّمَ بِقَدْرِ ما أَكَلَ ، و َإِنِ اكْتَسَـبَ مِنْهُ مالاً لا يَقْبَلُ اللّه تَعالى مِنْهُ شَيْـئا مِنْ عَمَلِهِ ، و َلَمْ يَزَلْ فى لَعْنَةِ اللّه و َالْمَلائِكَةِ ما كانَ عِنْدَهُ مِنْهُ قيراطٌ واحِدٌ؛

هر كس ربا بخورد خداوند عز و جل به اندازه ربايى كه خورده شكمش را از آتش دوزخ پر كند و اگر از طريق ربا مالى به دست آورد، خداى تعالى هيچ عمل او را نپذيرد و تا زمانى كه قيراطى (كمترين مقدار) از مال ربا نزدش باشد، پيوسته خداوند و فرشتگانش او را نفرين كنند.

بحار الانوار(ط-بیروت) ج 73 ، ص 364 ، ح 30 { شبیه این حدیث در ثواب الاعمال ص 285}