در میان حجره یا رب کیست غوغا می‌کند شکوه زیر لب ز بی رحمی دنیا می‌کند
همسرش از فرط شادی و شعف کف می‌زند زین عمل خود را به عالم خوار و رسوا می‌کند

امام محمد تقی علیه‌السلام:
بدان که از دید خداوند پنهان نیستی پس بنگر که چگونه هستی!

نفرین بر آن محرم نامحرم که زهر جفا را نه در جام تو که در کام ما ریخت
آه! ای خورشید عشق ای مولای جوان من

امام جواد علیه‌السلام:
تا هنگامی که سپاسگذاری بندگان ادامه دارد نعمتهای خداوند قطع نمی‌شود.

ای شیعه بزن ناله و فریاد امشب از غربت آن غریب کن یاد امشب
مسموم شد از زهر، جواد بن رضا در حجره در بسته‌ بغداد امشب

ز آهم صد هزاران ناله خیزد بیابان در بیابان لاله خیزد
زموج گر یه ام عرش الهی شود دربحر حیرت همچو ماهی
اگر آهی کشم طوفان برآید امان از آتشی کز جان بر آید
بسوزاند زمین و آسمان را نگه دارد تکاپوی زمان را

امام جوادعلیه السلام:
عالمان، به سبب زیادی جاهلان، غریب اند.

گشته عالم، غرق ماتم در عزای جواد الائمه
کرده زهرا ناله برپا در عزای جواد الائمه
شد ز بیداد، شهر بغداد کربلای جواد الائمه

ابن الرضا به حجره غریبانه جان سپرد او شمع جمع بود و چو پروانه جان سپرد
مسموم شد ز زهر جگر سوز اُمّ فضل از روی شوق در ره جانانه جان سپرد