جایگاه اعتراف به گناهان، عرفت
به نام بهترین نامها

گویا همه ی عالم پی برده اند، سرتا سر صحرا، سراپا گوش و هوش شده است تا بشنود، آخرین ندای عاشقی را از امام عشق که با لبانش زمزمه می کند:

«اللّهُمَّ لَکَ الْحَمدُ کَما خَلَقْتَنی فَجَعَلْتَنی سَمیعا بَصیرا وَ لَکَ الْحَمْدُ کَما خَلَقْتَنی فَجَعَلْتَنی خَلْقا سَوِیّا رَحْمةً بی وَ قَدْ کُنْتَ عَنْ خَلْقی غَنیا»

روز عرفه، روزیست غیر از روزهای عالم، گرچه عیـد خوانده نشده ست، اما همچو عید فرخنده ست

[روز عرفه، فرخنده بــاد]

روز نیایش

روز عرفه ، روز نیایش و روز بارش چشم های خاکیان بر شما آسمانیان مبارک باد
روز عرفه، روزی است که در‌های آسمان را
برای پذیرش تضرع‌های عاشقانه‌ بندگان ذات اقدس الهر می‌گشایند . .

روز عرفه

روز عرفه، روز بی پیرایگی و آراستگی در عرفات خدا
و روز زمزمه رازمندی های حسین و روز برخورد اشک و لبخند است . . .

دل در جوشش ناب عرفه، وضو می گیرد و در صحرای تفتیده عرفات،
جاری می شود. آن جا که ایوان هزار نقش خداشناسی است . . .

قنوت عشق

در روز عرفه، دست های خود را به سوی آن بی نیاز بالا می بریم
و پیوسته دعا می کنیم: خدایا! غروب این روز را با غروب گناهانمان یکی گردان . . .

خدایا! آن‌گاه که جان ها و اندیشه ها از نسیم فرح‌بخش نام و یادت سرشار است،
بگذار در برکه عرفه، خود را از زنگار غفلت و معصیت شست‌وشو دهیم . . .

در زلال آفتاب نگاه خداوند، قنوت عشق را عاشقانه به زمزمه می نشینیم،
در روز عرفه که سجاده ای به وسعت هستی گسترده است . . .

روز عرفه، همتاى شب قدر

قرآن کريم براى ارتباط بيشتر بندگان با مبدا هستى از شيوه‌هاى مختلفى بهره مى‌گيرد. از جمله اين شيوه‌ها تعيين زمان‌ها و مکان‌هاى خاصى براى نزديک شدن بيشتر به درگاه حضرت حق مى‌باشد. در سوره ابراهيم(ع) آيه 5 از زمان‌هاى ويژه عبادت خدا با عبارت “ايام‌الله” ياد مى‌کند؛ “ايام‌الله را به آنان يادآورى نما.” ايام‌الله تمام روزهايى است که داراى عظمتى در تاريخ زندگى بشر است. مقصود از ايام‌الله زمان‌هايى است که امر خدا و آيات وحدانيت و سلطنت او ظاهر شده و يا ظاهر مى‌شود. ممکن است ايام ظهور رحمت و نعمت الهى جز اين ايام بوده باشد.(1)

ادامه »

اینک مواقف عرفات است بنگرش
طولش چو عرض جنت و صد عرش اکبرش
جبریل خاطب عرفات است روز حجّ
از صبح تیغ و از جبل الرحمه منبرش …

کجایید ای شهیدان خدایی / بلا جویان دشت کربلایی
کجایید ای سبک روحان عاشق / پرنده تر ز مرغان هوایی
کجایید ای شهان آسمانی / بدانسته _ فلک را در گشایی
کجایید ای در زندان شکسته / بداده وامداران را رهایی
کجایید ای در مخزن گشاده / کجایید ای نوای بی نوایی
در آن بحرید کاین عالم کف اوست / زمانی _ بیش دارید آشنایی
دلم کف کرد ، ماین نقش سخن شد / بهل نقش و به دل رو گر ز مایی
بر آ _ ای شمس تبریزی ! _ز مشرق / که اصلِ اصلِ اصلِ هر ضیایی
شهیدان خدایی مولانا جلال الدین بلخی

تا حالا از خودتون پرسیدید شهدا برای چی شهید شدند ………….

تا حالا فکر کردید که اونها چقدر آرزو داشتن اما آخرش اومدن جبهه و شهید شدن

اونهایی هم که در جبهه های حق علیه باطل شهید نشدند تا آخر عمرشون یا باید ترکش توی بدنشون باشه و یا دست و پا نداشته باشند و …

اما اونها از این که دست یا پا ندارند یا اینکه ترکش توی بدنشونه اصلا ناراحت نیستند یه چیز دیگه ای اونها را رنج میده اون هم اینه که بعضی از مردم اصلا فراموش کردند که شهدا برای چی از همه چیزشون گذشتند و رفتند

اونها رفتند تا به مردم سرزمین آزادی هدیه کنند

اما افسوس

که مردم آزادی را جور دیگری معنا کردند و(( بی و بند و باری)) را آزادی نامیدند جوانها به جای تفکر و عمل و خدمت به جامعه ی اسلامی از هوای نفس خویش پیروی می کنند

عده ای دیگر هنر را كلاهبرداری . دو رویی . دروغگویی و … معنا می كنند

…دوستان براستی شهدا برای چه شهید شدند…