ايمان اعتماد اميد

پیامبر خدا صلي الله عليه وآله وسلم در كنار سفره همانند بنده متواضع می‌نشست،

 و سنگینی خود را بر روی ران چپ می‌افكند.

هرگاه در حال صرف غذا بود، تكیه نمی‌داد. با نام و یاد خدا شروع می‌كرد، بین دو لقمه خدا را یاد می‌كرد و سپاس ‍ می‌گفت.

وقتی غذا تناول می‌فرمود، نام خدا را می‌برد و حمد و سپاس خدا را بین دو لقمه به جا می‌آورد.

این نكات حاكی از توجه به ولی نعمت و یاد و نام خدای سبحان می‌باشد.

او هیچ گاه زیاده روی در تناول غذا نداشت. وقتی بر طعامی دست می‌نهاد، می‌فرمود: به نام خدا، خدایا؛ بر ما مبارك قرار ده.

او هیچ غذایی را بد نمی‌شمرد، اگر میل داشت، تناول می‌كرد و اگر به طعامی تمایل نداشت، آن را ترك می‌كرد.

حضرت تنها غذا نمی‌خورد، دوست داشت دسته جمعی باشد، بهترین طعام برای او طعام دسته جمعی بود.

در هنگام غذا از همه زودتر شروع می‌كرد و آخر از همه دست می‌كشید، تا دیگران در غذا خوردن شرم نكنند و گرسنه برنخیزند.

از جلو خودش غذا می‌خورد، غذای داغ نمی‌خورد، و غذای او بسیار ساده، مانند نان جو بود، هرگز نان گندم نخورد،و به غذای ساده پرانرژی مانند رطب علاقه داشت.

در سوره بقره آیه 97 می‌خوانیم:قُلْ مَن كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِیلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللّهِ مُصَدِّقاً لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ وَ هُدًى وَ بُشْرَى لِلْمُؤْمِنِینَ

به آنان که با جبریل دشمنی می ورزند ، بگو :اوست که این آیات را به فرمان خدا بر دل تو نازل کرده است تا کتابهای دیگر آسمانی را تصدیق کند و برای مؤمنان رهنمون و بشارت باشد

ادامه »

مَن صَلّی رَکعَتَینِ یَعلَمُ مایَقولُ فِیهما اِنصَرَفَ وَ لَیسَ بَینَه وَ بَینَ اللهِ - عَزَّ وَ جَلَّ - ذَنبٌ؛

هر کس دو رکعت نماز بخواند و بداند چه می گوید، از نماز فارغ می شود، درحالی که میان او و میان خدای عز و جل گناهی نیست.

(اصول وافی،ج2،ص100)

اَکبَرُ العَیبِ اَن تَعیبَ ما فیک مِثلُهُ؛

بزرکترین عیب آن است که آنچه را که مانند آن در خود توست عیب بشماری.

(جهاد النفس)

مَن حاسَبَ نَفسَهُ رَبَحَ وَمَن غَفَلَ عَنهَا خَسِر؛

آن کسى که نفسش را محاسبه کند، سود برده است و آن کسى که از محاسبه نفس غافل بماند، زیان دیده است.

(بحار الأنوار، ج 78، ص 352، باب 26، ح 9)

در قرآن کريم آياتي است که با حرف «سين» آغاز شده و با سلام و درود به بندگان و ايامي خاص، بشارتهايي به صالحان داده شده است که به هفت سين قرآني معروفند: 

ادامه »

فجعل الله…اطاعتنا نظاما للملة و امامتنا أمانا للفرقة؛

خدا اطاعت و پیروی از ما اهل بیت را سبب برقراری نظم اجتماعی در امت اسلامی و امامت و رهبری ما را عامل وحدت و درامان ماندن از تفرقه ها قرار داده است.

(بحار الانوار، ج 43، ص 158)

حبب الی من دنیاکم ثلاث: تلاوة کتاب الله و انظر فی وجه رسول و الانفاق فی سبیل الله؛

از دنیای شما سه چیز محبوب من است: 1-تلاوت قرآن 2-نگاه به چهره رسول خدا 3-انفاق در راه خدا

(وقایع الایام خیابانی، جلد صیام، ص295)