پند نامه1

1- تقوای الهی را فرا دید خود قرار دهد و بر همه حرکات و سکنات خویش حاکم سازد. مدام در مراقبه بوده و از خدا خوف و خشیت کند. در

خلوت و پنهانی از او شرم کرده، به آنچه خوشایند او نیست آلوده نگردد.

2- در همه احوال خدا را فریاد دارد و در بیشتر اوقات با زبان ذکر او گوید.

3- بر خدا توکل کرده، کارها را به او واگذارد و در گرفتاری‌ها و سختی‌ها به او پناه برد.

4- موازین و احکام دین را فرادید خویش نهاده، سر مویی از آن خارج نشود؛ زیرا خروج از فرامین شریعت، گمراهی و ضلالت در پی ‌آرد.

5- نوافل و مستحبات را بر اساس تلاش و توان، فراغت و سلامتی‌، زیاد کند، به ویژه نمازهای مستحب را، چون نماز، بهترین عمل است.

کاری پس از شناخت خدا و تحصیل معارف ‌الهیه، همانند نماز انسان را به خدا نزدیک نمی‌کند، در میان نمازهاای مستحبی، در انجام نماز شب

مراقبت ویژه کند.

صفحات: 1· 2· 3· 4· 5