موجبات نومیدی:

برخی از گناهان موجبات نومیدی در انسان میشود و امید را از دلها بیرون میراند و شخص را به یاس و نومیدی مبتلا میکند. این دسته از گناهان عبارتند از: مأیوس شدن از لطف خداوند، ناامید گشتن از رحمت خدا، به غیر خداوند متعال تکیه کردن و وعده های الهی را دروغ پنداشتن

قرآن وسبك زندگي

موجبات تعجیل مرگ:

بسیاری از مردم به مرگ عادی نمیمیرند یعنی مرگهای آنان مرگ اجل مسمی نیست بلکه اجل معلق است. امام صادق)ع(:نعوذ بالله من الذنوب التی تعجل الفناء و تقرب الاجال و تخلی الدیار و هی قطیعه الرحم و العقوق و ترک البر؛ به خدا پناه میبریم از گناهانی که نابودی را جلو میاندازد و مرگها را نزدیک میکند و سرزمینها را خالی میکند و آنها عبارتند از قطع رحم و عاق والدین و ترک نیکوکاری. همچنین میفرماید: مردم، بیشتر از آنکه با عمر خود زندگی کنند، با احسان و نیکوکاری خود زندگی میکنند و بیشتر از آ نکه با اجل خود بمیرند، براثر گناهان خود میمیرند. )دعوات الراوندی، ص 291 ، ح 33 (آیات 3 و 4 نوح، عبادتگریزی و بی تقوایی و اطاعت نکردن از پیامبر الهی را موجب مرگ، پیش از رسیدن اجل مسمی معرفی میکند. بسیاری از مردم به مرگ طبیعی نمیمیرند بلکه به سبب گناهانی است که موجب پیش افتادن مرگ ایشان م یشود. امام سجاد عليه السلام گناهانی که موجب تعجیل مرگ میگردند عبارتند از: قطع رحم، قسم ناحق خوردن، سخن دروغ گفتن، زنا کردن، راههای مسلمانان را بستن و به ناحق ادعای رهبری داشتن.

قرآن وسبك زندگي

موجبات پیروزی دشمنان:

برخی از گناهان مردم و جامعه موجب میشود تا دشمنان بر جامعه مسلط شوند و جامعه نتواند در برابر دشمنان مقاومت کند و به پیروزی دست یابد. این گناهان چنانکه امام سجاد عليه السلام میفرمایند عبارت است از: آشکارا ظلم نمودن، علنی مرتکب گناه شدن، حرام را حلال شمردن، در برابر نیکان سرکشی کردن و از اشرار و بدان، اطاعت کردن

قرآن وسبك زندگي

موجبات نزول بلا

برخی از مصادیق گناهانی که موجب نزول بلا میشود عبارتند از: یاری نکردن کسی که دادرس میطلبد، کمک نکردن مظلوم و امر به معروف و نهی از منکر را ضایع نمودن

قرآن وسبك زندگي

گناهان عصمت زدا:

برخی از گناهان، حرمت و احترام را از شخص میگیرد و موجبات هتک حرمت او را فراهم میآورد و شخص را در جامعه خوار و ذلیل میکند و پرده عصمت و حرمت او را میدرد. امام سجاد عليه السلام مصادیق این دسته از گناهان را اینگونه بیان میکند: شرابخواری، قماربازی، با سخن بیهوده و شوخی کردن مردم را بخنداند، ذکر عیبهای مردم. و با کسانی که عقاید و اعمالشان مشکوک است، نشست و برخاست داشتن.

قرآن وسبك زندگي

گناهان تیر ه ساز :

برخی از مصیبتها واقعا به عنوان پدیده های طبیعی بدان نگاه میشود. مثلا زلزله را به عنوان اینکه فعل و انفعالات طبیعی است درنظر میگیریم ولی باید توجه داشت که واقعا اینگونه هست و نیست؛ چرا که این فعل و انقعالات میتواند چنان آرام و آهسته انجام گیرد که زمین زیرپای ما تکان هم نخورد چه رسد که کشت و کشتار کند و خرابی به بار آورد. حضور ریزگردها و غبارها در آسمان کشور و مانند آن را نیز به همین عوامل طبیعی نسبت میدهیم یا جنگ و هجوم نظامی اشغالگران را به مساله نفت و مانند آن ربط میدهیم، ولی باید توجه داشت که همه اینها به شکلی به اعمال گناه آلوده ما ربط دارد. امام سجاد عليه السلام درباره تیرگی آسمان و گرد و غبار آن میفرماید: گناهانی که آسمان را تیره میسازند )و موجب سلب قدرت تشخیص حق از باطل میگردند( عبارتند از: جادوگری، پیشگویی، ایمان به ستارگان )بدین معنا که آنها را در سرنوشت انسان مؤثر دانستن(، قضا و قدر الهی را دروغ خواندن و عاق والدین شدن.

قرآن وسبك زندگي

گناهان پرده دری:

برخی از گناهان موجب میشود تا پرده دری شود. این گناهان موجب نمیشود تا انسان پرده های جهالت و نادان یاش را کنار بزند و چشم برزخی و ملکوتیاش را بگشاید، بلکه موجب میشود تا پرده عصمت و حرمت او دریده شود و در جامعه از احترام مناسب بهره مند نشود. امام سجاد عليه السلام این گناهان را عبارت از امور زیر میداند: قرض کردن با این نیت که آن را نپردازد، در مخارج زندگی زیاده روی کردن، بخل ورزیدن در پرداخت مخارج زندگی خانواده و فرزندان و نزدیکان، بداخلاقی، کم طاقتی، بیقراری و تنبلی. و دینداران را خوار دانستن.

قرآن وسبك زندگي

گناهان بارا ن زدا:

باران هر چند که به عنوان یک امر طبیعی دانسته میشود، ولی این هم مانند زلزله ارتباط با اعمال انسانی دارد. خشکسالیها بیش از آنکه ارتباط به تغییرات آب و هوایی داشته باشد، به گناهان ما بستگی دارد.  برخی از مصادیق گناهانی که موجب کاهش بارندگی و یا قطع آن میشود : گواهی دروغ، کتمان شهادت و گواهی، ندادن زکات و قرض و حقوق مالی، قساوت قلب نسبت به اهل فقر و نداری، ظلم در حق یتیم و بیوه زنان، و راندن سائل و برگرداندنش در شب.

قرآن وسبك زندگي

عوامل ارتكاب گناه

عواملي كه سبب ارتكاب گناه مي شود؛ نخست، هواي نفس است كه همان تمايلات انسان و غرايز است. دوم، تزيينات شيطان و سوم دنيا است؛ جايي كه گناه در آن به انجام زين للناس حب الشهوات من النساء و البنين و القناطير المقنطره من الذهب و الفضه و الخيل المسومه و الانعام و الحرث ذلك متاع الحياه الدنيا مي رسد: (آل عمران41) دنيا اين ها است: مزرعه و باغ و كشاورزي، موقعيت هاي اجتماعي، اسب ها و اتومبيل هاي زيبا، طلا و نقره، دلار و يورو؛ گزينه هايي كه آدم را جذب مي كند.

انسان براي هدف بسيار عالي و مقدسي آفريده شده است. اني جاعل في الارض خليفه (بقره30) جانشين خدا و همانا اين تعبير يعني در عمر بي نهايتي در همسايگي خدا باشيم: رب ابن لي عندك بيتا في الجنه(تحريم/11) في مقعد صدق عند مليك مقتدر (قمر55). هدايت فطري و عقلي و هدايت انبياء الهي براي اين است كه ما اين راه را بشناسيم و به سوي آن حركت كنيم. پس اگر چيزي باعث شد كه ما از اين راه منحرف شويم، همانا حيله، فريب و مكر مي شود. بنابراين وقتي دانستيم آن روي سكه دنيا ما را به لذت هاي نامشروع مي خواند و سبب انحراف مي شود، آنگاه مي توانيم بگوييم دنيا ما را فريب مي دهد. بنابراين آنچه سبب فريفته شدن ما مي شود، اين لذت هاي دنياست و از اين روي سكه دنيا است كه ما از مسير صحيح عبوديت منحرف مي شويم و به آن مقامي كه بايد برسيم، نمي رسيم، سقوط مي كنيم و نه تنها بالا نمي رويم، كه روز به روز پست تر مي شويم تا جايي كه آرزو مي كنيم: يا ليتني كنت ترابا (نبأ/ 40)

قرآن وسبك زندگي