كه تعالي روح و كسب ملكات اخلاقي و نجات از فساد و تباهي از رهگذر آن حاصل مي آيد

«إن الصلوة تنهي عن الفحشاء و المنكر»[3].

دريافت نشان عبوديت از رهگذر اين عبادت زيباي الهي،‌ براي انساني ميسّر است

كه شرايط صحت و قبول و كمال اين عبادت عظيم را به نحو احسن بجاي آورد.

وقتي عبد اين عبادت الهي را «كه جز بر خاشعان بزرگ مي نماياند»،‌[4]

به طور شايسته به انجام رساند،‌ آثار عظيمي اعم از فردي، اجتماعي، دنيوي و اخروي را بدنبال خواهد داشت

كه در حقيقت ثمره و نتيجه عمل او محسوب مي شود.

در اين نوشتار مختصر اشاره اي به برخي از آثار برزخي و اخروي اين عبادت درخشان در آيات و روايات است.

صفحات: 1· 2· 3· 4· 5· 6· 7· 8· 9