بـا ایـن آیـه و آیـات دیـگـر نـظـیـر آیـه 87 از سـوره نـمـل نـمـى تـوان بـه طور یقین استدلال كرد كه ملائكه در قیامت نخواهد مرد؛ زیرا تمامى مـخـلوقـات خـداوند بنابر ظاهر عمومات آیات مرگ، محكوم به مرگ هستند، ولى در این كه عـده اى هـسـتـنـد در نـفـع اول نـمـى مـیـرنـد و از صـیـحـه اول جـان سـالم بـه در مـى بـرنـد شـكـى نـیـسـت؛ چـه ایـن كـه آیـه فـوق و 87 سـوره نـمل به این امر تصریح دارد. اما آن چه باید دانسته شود عبارت است از این كه : إِلَّا مَن شَاء اللَّهُ چـه كـسـانـى انـد؟ بـعـضـى مـى گـویـنـد: آنـان ، جبرئیل و میكائیل و اسرافیل و عزرائیل هستند؟ بعدا خواهند مرد و به قولى: مالك، رضوان، حـور و زبـانـیـه انـد و عـلامـه طـبـاطـبـایـى در المـیـزان مـى گـویـد: محتمل است مراد ارواح انسان ها باشد.

صفحات: 1· 2· 3· 4· 5· 6