اگر ما به کشوری وارد می‌شویم که آن کشور بر خلاف عقاید دینی ما قانونی وضع کرده باشد ما هم نمی‌توانیم قانون بشری را مقدم بر قانون دین بدانیم

و به همین علت است که در مورد مسائلی مثل حجاب براحتی کوتاه نمی‌آییم.
ممکن است بپرسید پس چرا به مسیحیان و یهودیان و ادیان الهی دیگری که از کشورهای مختلف وارد کشور شما می‌شوند و دارای عقاید دینی دیگری هستند سخت می‌گیرید و از آنان می‌خواهید که از عقاید خود کوتاه بیایند و پوشیده باشند؟
پاسخ این سوال اینست:
 ما مخالف با عقیده مسیحیان و یهودیان و دیگر ادیان در کشور خود قانون وضع نکردیم که این اشکال صحیح باشد بلکه از آنجا که در ادیان آسمانی دیگر حجاب امری پذیرفته شده است و حجاب جزئی از دین آنان است لذا قانون کشور ما منافات با عقیده آنان ندارد[۱]

و به بیان دیگر قوانین ما حتی اگر موافق با اعتقادات ادیان دیگر نباشد و به نوعی مطابق با قوانین و تعالیم یهود و مسیح و دیگر ادیان نباشد، مخالف هم نیست.
مثلا قوانین ما اینگونه نیست که اگر به یک یهودی بگوییم از حجاب استفاده کن و بعد به کشور ما وارد شو، بگوید جواب خدا را چه بدهم

صفحات: 1· 2· 3