امام حسن وامام حسین (علیهم السلام) را دید، آن دو را بر دوش ‍ خود سوار كرد

و با همان حال به حضور رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) آمد و عرض كرد:

من گنهكارم ، در پناه خدا، و این دو آقازاده به حضور شما آمده ام تا مرا ببخشید

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) وقتی كه آن منظره را دید، آنچنان خندید كه دستش را بر دهانش گذاشت ،

سپس به آن مرد گنهكار فرمود: برو جانم تو آزاد هستی آنگاه به حسن و حسین فرمود:

آن شخص در مورد عفو گناه خود، شما را شفیع قرار داد.

صفحات: 1· 2· 3